Náttúrufræðingurinn - 1936, Blaðsíða 35

NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN 143
iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiimiiiiiiiiiiiiMiiiiiMiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiitiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
Mýrlendi (Björk, Árnessýslu).
(H. Mölholm Hansen: „Studies on the Vegetation of Iceland).
stör. En mýrastörin er öll miklu grannvaxnari, blöðin mjórri,
blómöxin minni og hanga ekki, og plantan öll smávaxnari en gul-
störin. Annars er mýrastörin harla breytileg að útliti. Aldrei fær
hún hinn gulbleika lit gulstararinnar, og ekki eru jarðstenglur
hennar jafnvíðskriðular. í starungsmýrinni er mýrastörin ríkj-
andi í lautunum, en teygir sig upp eftir þúfnahliðunum, og vex
oft einnig uppi á þúfnakollunum, enda þótt hún verði oft að
berjast þar um völdin við ýmsar aðrar þurrksæknari plöntur, svo
sem vingultegundir, títulíngresi og aðrar grastegundir. Ýmsar
aðrar starartegundir vaxa einnig í starungsmýrinni, svo sem blá-
toppastör, belgjastör og hárleggjastör, og sé mjög votlent, leita
bæði gulstörin og fífan inn í ríki mýrastararinnar. Gulstörin sæk-
ir einkum þar á, sem lækjaframburður berst út í mýrina, eða
járnblandinn leir er í lautum og keldum, en fífan, þar sem jarð-
vatnið er kyrrt og súrt.
í starungsmýrinni er meira um skrúðjurtir en í hinum gróður-
lendunum tveimur. I lautum vaxa þar engjarós, horblaðlca og
hófsóley, og víðsvegar eru þar hin ljósu blóm hrafnaklukkunnar
eða lifrauðar dúnurtir, hvervetna eru þar bláar mýrafjólur og
lyfjagras og hvítar mýrasóleyjar og jafnvel finnast þar gulir
blettir fífla og sóleyja. Þessar jurtir gera að vísu fremur spjöll