Spegillinn - 01.11.1970, Qupperneq 7

brek. Hann var víðlesinn í Enid
Blyton.
Til ferðar með honum valdist
sveinstauli nokkur, sem um tíma
hafði hrakizt í pólitískri baráttu
með flakinu af Sósíalistafélag-
inu.
Settust þeir að á Skútustöðum,
Steingrímur og Hafsteinn, og létu
þau boð út ganga, að öll sveitin
skyldi þangað koma fyrir rétt.
Settu þeir rétt í björtu. En um
nætur riðu þeir um sveitir, létu
ferja sig út í árhólma, skriðu
ofan í hella og léku sér. Þóttust
þeir þá vera söguhetjur úr Ævin-
týrabókum Blytons, fundu fjár-
sjóði og smyglvarning. Og hvergi
teygðu þeir svo hendi ofan í
gjótu, að þeir rækju ekki þuml-
ana í sprengjur.
Upp úr spellvirkjunum hafðist
lítt annað en flimtan og spé, enda
Mývetningar mestu grínfantar
á landinu, að eigin áliti.
Sumir sögðust jú hafa heyrt
sprengingu. Og eitthvað hefði
verið hróflað við mannvirkjum
Laxárvirkjunar, en hver það
hefði gert, vissi enginn.
Sá orðrómur komst á kreik, að
Þingeyingar ætluðu að segja sig
úr lögum við íslendinga og setja
sér sjálfir lög og reglur. Komu
þeir hópum saman til réttarins
að Skjólbrekku og glottu framan
i dómsvald sunnanmanna. Þeir
jtrA/c/ru>Æ s/r
hlógu að sendimönnum, sem
buðu sættir.
Hinn mikli vígamóður Mývetn-
inga er talinn endast þeim til
"srr’ár/?.e spsæ/vdu
meiri átaka. Mun nú mörgum
mannvirkjum hætt, bæði stíflum
og kísilgúriðjum. Og ekki munu
lagakrókar bíta á þeim Þingey-
ingum. Vandast nú hagur Jó-
hanns Hafsteins, þegar frændur
hans nyrðra hafa grafið svo und-
an dómsvaldinu í landinu, sjálfri
kjölfestu þjóðfélagsins, að riða
mun til fails í næstu sprengingu.
Og menn spyrja hver annan:
Hvar mun sú næsta falla ?
SKRlÐC/ OFAN / HO.LA
7