Fálkinn - 29.03.1957, Blaðsíða 10

10
FÁLKINN
KtUMPUR Myndasaga fyrir börn 47.
— Littu á, Peli! Heldurðu að hann Durgur — Biddu hægur, Klumpur. Ég skal losa þig. — Æ, skelfing eru buxurnar mínar orðnar
verði ekki glaður þegar hann fær þetta grýlu- En ekki hafði ég haldið að ég þyrfti að nota svartar. Það er gott að hún mamma sér þær
kerti? — Jú, Klumpur. En annars var það nú kúbeinið mitt til Þess. ekki. Hún mundi flengia mig.
ömmusystirin, sem við ætluðum að skoða, en
ekki grýlukertin.
— Þetta er nýr ábætir, sem við höfum fund- — Meðan þið eruð að finna upp ábætina — Skeggur hefir rétt að mæla. Við gleymd-
ið upp: grýlukerti með sætumauki — afsakið erum við komnir gegnum jakann. Mikil börn um alveg ömmusystur — hún á líklega heima
þið ef það er hart undir tönnina. eruð þið að hafa svona gaman af grýlukertum. i öðru íshúsi.
—. Auðvitað þykir mér vænt um grýlu- — Við verðum að sigla kringum jakann og fara — Nei, ekki situr hún þarna uppi í skýj-
kertið, Klumpur, en ég hálfskammast mín gegnum hann aftur, og þá skal ég líta vel eftir. Því unum, hún er svo stór. Ég vona að hún sé
fyrir að við skyldum gleyma ömmusyst- lofa ég þér. þægileg, úr því að við höfum svona mikið
urinni. fyrir að finna hana.
Á landamærum Boliviu og Peru i
S.-Ameríku er mikið og merkilegt
stöðuvatn, sem lieitir Titicaca. Er það
3800 metrum yfir sjó og umkringt af
fjöllum, sem sum eru 6500 metra há.
Titicaea er stærsta fjallavatn í
lieimi, 190 kílómetra langt og 50
kílómetra breitt. Margar eyjar og
hólmar eru i vatninu, og heitir ein
þeirra Coati Island, en Inkar köll-
iiðu liana fyrrum Tunglsey, og full-
yrtu að þar hefði Aldingarðurinn
Eden verið fyrrum. Nú er þar engin
Paradís en hins vegar tugthús.
Fangavörðurinn þar 'hefir nýlega, að
því er Bandaríkjablöð segja, gert
merkilega uppgötvun: hann hefir
fundið forna borg á vatnsbotninum,
skammt frá tugthúsinu.
Nánar fréttir hafa ekki borist af
þessu ennþá, en visindamenn full-
yrða, að forfeður Inkanna séu komn-
ir af þessum slóðum. Meðal Indiána,
sem búa í fjöllunum i kring, er sú
þjóðsaga til, að forðum hafi livitir
menn átt heima í Tunglsey og hai'i
Jjcir verið með mikið skegg. Af þess-
um mönnum eru keisarar Inkanna
komnir, segir í munnmælum Indíána.
Egypsk þjóðsögn segir, að í fyrnd-
inni hafi rauðskinnar, undir forustu
hvitra, bláeygra manna, lagt undir
sig Egyptaland og Sumeríu. Þessir
menn komu „vestan úr fjarlægð“.
Nú munu fornmenjafræðingar
rcyna að kryfja til mergjar hvort
—• Getur konan yðar þagað yfir
leyndarmáli?
— Það er áreiðanlegt!
— Ágætt. Ég var nefnilega að segja
henni skoðun mína á yður.
— Pabbi, hefir naðran hala?
— Geturðu ekki séð að hún er
ekkert annað en hali?
— Sigga! kallaði faðirinn klukkan
12 á miðnætti til dóttur sinnar, sem
stóð enn fyrir utan dyrnar. — Hvað
ertu að gera þarna svona lengi?
— Ég er að horfa á tunglið, pabbi.
— Segðu þá tunglinu að setjast á
reiðhjólið sitt og hverfa sem fljótast,
því að það cr mál til komið að þú
farir að liátta.
nokkurt samband geti verið milli
þessara tveggja þjóðsagna. Oft hefir
verið vitnað í þær i sambandi við
sagnirnar um Atlantis. Er það liugs-
anlegt að menn frá Suður-Ameríku
hafi farið í herferð austur yfir At-
lantshaf löngu áður en sögur hófust.
— Hvar hittuð þér konuna yðar.
— Á skautasvellinu á Tjörninni.
— Þér voruð með öðrum orðum
kominn út á hálan ís.
— Manstu í gamla daga, þegar
maður þurfti ekki að óttast neitt ann-
að en að jörðin rækist á halastjörnu?
Prófessorinn: — Getið þér, kandi-
dat, gefið mér skilgreiningu á hjóna-
bandinu?
Kandidatinn: — Það er draumur
hins frjálsa manns.
Prófessorinn: — En livað er þá
frelsið?
Kandidatinn: — Það er draumur
ltins gifta manns.
— Ég verð að fá mér annan klæð-
skera. Þessi sem ég hefi lcs of mikið.
— Hvað segirðu? Les hann of
mikið?
— Já, i hverju einasta bréfi sem
hann skrifar stendur þetta: „Við
yfirlestur bóka minna sem ég sé að
þér ...“