Fálkinn - 20.06.1962, Blaðsíða 19

Wgm
um ástandið. Eru sögurnar teknar úr
„Virkið í norðri“ eftir Gunnar M. Magn-
úss, en kvæðin flest eru úr Speglinum,
en ástandið varð að sjálfsögðu heldur
betur vatn á myllu þess ágæta blaðs.
Eftirfarandi Reykjavíkurbragur birt-
ist í Speglinum í september 1940 undir
stöfunum ,,St.“
„Þetta er örlítill óður
um ástir og kvennafar, —
eins og ég held að það hagi sér
hérumbil alls staðar.
Reykjavík er nú burðug borg,
með breiðar götur og stræti, —
stórhýsi, fögur tún og torg,
töluverð ærsl og læti.
Hermannafjöld sér haslar völl.
-— Hópur af gildum köppum. —
Gyllt er borgin og glitrar öll
af glóandi fínum hnöppum.
Kvenfólkið sumt er kátt og feitt,
— kengfult af „vitamínum11.
Þráir og vonar; einkum eitt
óskar í huga sínum.
Að giftast og hreppa góðan mann,
sem gaman er með að búa.
í leynum þó spyrja: Hvar er hann,
sem hægt er að elska og trúa?
Vilja þær flestar verða ,,frú“
víst ber það hreint að játa.
— Auðvelt ku vera að eignast nú
officera eða dáta.
En landinn er einatt svifaseinn
sagður til ástaverka.
— Sofandi happið hlaut ei neinn,
þó hefði löngun sterka.
Sögð er þó ekki sagan enn,
svona í fáum orðum.
Því hjartagóð víf og heitir menn
hæglega ganga úr skorðum.
Þó siðgæði fólksins sálarkvörn
sýti með geði þungu,
er fram líða stundir fara börn
að fæðast með enska tungu.“
FALKINN
19