Eintak - 01.04.1969, Blaðsíða 14

Eintak - 01.04.1969, Blaðsíða 14
A /X Ég er skáld. Þegar loks héðan af foldu ég fer og fjörið er storknað í æðum, þá veröur enginn sem man eftir mér og mínum ágætu kvæðum. Þá minnist mín enginn af íslenzkri þjóð og enginn mun kvæði mín þylja. því þegar ég yrki, þá yrki ég ljóð, sem enginn fær megnað að skilja. . hallM. Hendur í vösum. Lífið mér birtist sem glamur í glösum gleði í dropanum felst. Menn eiga í sífelldum bölvuðum brösum með hendur í vösum. Við erum blindir, við reikulir rösum um ráð fram í nautnanna físn, en hvað gerir til þótt við hnjotum og hrösum með hendur í vösum? Til oss berst ilmur af gróandi grösum og guðlegu blómanna fjöld. Við kveðjum brátt lífið með náþef í nösum og hendur í vösum. hallM.

x

Eintak

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eintak
https://timarit.is/publication/355

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.