Tímarit iðnaðarmanna - 01.02.1967, Blaðsíða 13

Auk ræðuhalda þeirra, sem hér hefur verið
greint frá, fóru fram sérstök skemmtiatriði undir
borðhaldi. Þau Guðrún Á. Símonar og Magnús
Jónsson, óperusöngvarar, sungu nokkur lög við
mikla hrifningu áheyrenda, og þeir Erlingur
Gíslason og Arnar Jónsson, leikarar, fluttu stutt-
an skemmtiþátt.
Að loknu öllu þessu hófst dans, en hann stóð
til kl. 3 e. m. með nokkrum hléum. í danshléum
fór fram happdrætti, sem veizlustjóri, Þór Sand-
holt, stjórnaði með miklum ágætum. Vinningar
voru hinir vegiegustu, m. a. múrsteinskeðja úr
gulli, sem Kjartan Ásmundsson gullsmiður gaf,
skinnklæddur Sindrastóll, sem Einar Ásmunds-
son, forstjóri, gaf, veggskjöldur frá Glit hf.,
blómavasi úr keramik frá Guðmundi H. Guð-
mundssyni, málning fyrir 2.000.00 frá Hörpu hf.
og loks 3 blómakörfur með meiru, eitt eintak af
sögu Iðnaðarmannafélagsins og 2 minnispeningar
frá sjálfu afmælisbarninu. Ýmsar hefðarfrúr að-
stoðuðu veizlustjórann við happdrættið og voru
þær leystar út með gjöfum, en það voru litlar
brúður, íklæddar margvíslegum þjóðbúningum,
sem notaðar voru sem borðskraut.
I einu danshléinu kallaði veizlustjóri Guð-
mund H. Guðmundsson fram fyrir veizlugesti
og tilkynnti, að Leifur Kaldal, gullsmiður og höf-
undur borgarstjórakeðjunnar, hefði gefið til-
raunahlekki, sem ekki voru notaðir í keðjuna, en
einn þeirra hefði verið slípaður og frá honum
gengið af listamanninum og yrði hann nú afhent-
ur Guðmundi Helga til minningar um keðjuna
og í þakklætisskyni fyrir frumhugmyndina að
þessari gjöf til borgarinnar. Veizlugestir tóku
undir þakklætið með kröftugu lófaklappi.
Einn þáttur skemmtunarinnar er hér enn ótal-
inn, en það er almennur fjöldasöngur, sem fylgir
hverju góðu samkvæmi. Honum stjórnaði Jón E.
Ágústsson, málarameistari og varaformaður fé-
lagsins, með sérstakri prýði og við góðar undir-
tektir veizlugeta.
Fagnaður þessi stóð til kl. 3 e. m. en þá hurfu
menn hver til síns heima, eða a. m. k. eitthvað á-
leiðis, eins og gengur og gerist eftir stórhátíðir.
En allir voru á eitt sáttir um að allt hefði farið
vel fram og vel tekizt og orðið öllum þeim, sem að
því stóðu og þátt í því tóku til sóma og ánægju.
Félaginu bárust afarmörg heillaóskaskeyti og
fjölmargar blómakörfur á afmælisdeginum, og
hafa skeytin ásamt kortum þeim, sem fylgdu körf-
unum, verið bundin inn í sérstaka bók.
Þá var skýrt frá því þennan dag, að forseti ís-
lands hefði sæmt formann félagsins, Ingólf Finn-
bogason, riddarakrossi hinnar íslenzku fálka-
orðu.
Stálskipasmíði
Framhald af bls. 7.
pessa iðnaðar hangir í lausu lofli. Fyrirtœkin hafa
ekki fjárhagslegt bolmagn til pess að komast yfir
samdráttartímabil. Fjárfestingin i pessum fyrir-
tækjum er ný og dýr og kostar óhemju vexti og
afskriftir.
Fíér parf ríkisvaldið að gera ráðstafanir til pess
að fótunum sé ekki kippt■ undan pessari iðngrein
áður en hún hefur náð nœgnm proska til pess að
standa á eigin fótum. Stórauka parf lánsfjárfyrir-
greiðslu við stöðvarnar mcð lægri vöxtum og
betri kjörum en nú er i boði. Athugandi er að
Fiskveiðasjóður taki erlend lán til pess að fjár-
magnasmiði skipa í innlendum stöðvum, a. m. k.
að einhverjum hluta.
Takmarkið er að íslenzku stöðvarnar geti boðið
útgerðarmönnum ekki lakari kjör en erlendar
stöðvar bjóða — en til pess að pað sé kleyft parf
aðstoð rikisvaldsins.
Innlend bifreiðasmíði
/ pessu hefti birtist grein um starfsemi Samein-
uðu bílasmiðjunnar hf., en 25 ár eru liðin um
pessar mundir síðan pessi iðngrein festi rætur hér
á landi. Saga bifreiðasmíðanna er saga sóknar og
sigra — prátl fyrir margvíslega erfiðleika hefur
markviss uppbygging farið fram, og i dag er hér
til fyrirtœki, sem stendur erlendum fyrirtœkjum
fyllilega jafnfætis að pvi er varðar tœknibúnað,
liúsakost og framleiðshigetu.
En nú stendur innlend bifreiðasmíði á tíma-
mótum. Nýlega buðu Strætisvagnar Reykjavikur
út smiði 38 strætisvagna og bárust fjölmörg til-
boð, par af eitt frá innlendum aðila, Sameinuðu
bílasmiðjunni hf. Tilboð pessa íslenzka fyrirtækis
mun vera með peim lœgstu, en að einu leyti stend-
ur pað höllum fæti gagnvart erlendu keppinaut-
unum. Þeir geta boðið allt að 7 ára lán, slíka
aðstöðu hefur Sameinaða bilasmiðjan ekki. Hér
skiptir afar miklu máli, að rikisvaldið veiti aðstoð
og geri íslenzlia fyrirtækinu kleyft að bjóða sams-
konar lánafyrirgreiðslu. Hér er um að ræða iðn-
grein, sem hefur öll skilyrði til pess að geta keppt
á samkeppnisfæru verði við innflutning, svo
framarlega sem gengi er rétt skráð. Nýlega hefur
verið lagt i mikla fjárfestingu við að byggja hér
upp fyrirtæki, par sem hagkvæmt skipulag og
fullkomin vinnuhagræðing jafnast á við pað, sern
bezt gerist erlendis. Slík fjárfesting skilar miklum
arði, ef liún er nýtt eins og til er stofnað, en pað
kostar lika mikið að láta hana liggja ónotaða og
Framh. á bls. 28.
TÍMARIT IÐNAÐARMANNA
13