Vikan - 12.10.1972, Síða 32

KONAN I
SNÖRUNNI
Ég er kominn á sporið aftur,
sagði hann, — en það var fjan-
dans erfitt, þvi að þessir veitinga-
þjónar i Soho hafa gat þar sem
minnið er i öðrum mönnum. En
sem betur fór, byrjaði ég á rétta
endanum, og loksins kom ég á
stað i Greek Street, þar sem
þjónninn virtist vera eitthvað
viðræðubetri en á hinum
stöðunum. Þegar ég var búinn að
spyrja hann dálitið, mundi hann
eftir aðhafa séð stdlku, sem þessi
lýsing átti við. Og hann hafði séð
hana oftar en einu sinni. Venju-
lega kom hún með annarri
konu, sem var minni vexti og
eldri en hún, en i þetta skipti var
hún ein á ferð.
— Þetta hefur sennilega verið
sú rétta. En mundi hann eftir,
hvenær hún fór i þetta skipti?
Jarrold brosti. — Þér skuluð nú
ekki halda, að þetta hafi verið svo
einfalt. Maðurinn gat ekki
einusinni munað daginn fyrir
vist, en hinsvegar vissi hann, að
það hefði ekki verið fyrir þann
tiunda, þvi að þann dag kom hann
til vinnu aftur, eftir nokkurra
daga fri, og hann hafði séð
konuna, eftir að hann kom úr þvi
frii.
— Og það gat ekki verið eftir
þann tiunda, þvi að ungfrú
Bartlett fannst dauð að morgni
hins ellefta. Þessvegna hlýtur
það að hafa verið þann tiunda.
Það er þetta, sem kallaö er rök-
fræðileg ályktun, Jarrold, sagði
Hanslet.
— Já, þannig áiykfaði ég lika.
Og hvað snerti tima dags, þá
mundi þjónninn ekki annað en
það, að húsið var fullt af gestum,
svo að hann át.ti erfitt með að
útvega henni borð. Og hann
sagði, að mesti annatiminn væri
venjulega um klukkan hálfátta.
— Það ætti að koma vel heim
við sögu frú Rawlinson, vinkonu
yðar. Það mundi taka um það bil
stundarfjórðung að fara i bil
heiman frá henni og á þennan
stað i Soho. En annars væri rétt,
Jarrold, að spyrjast betur fyrir og
reyna að ná i bilstjórann, sem
hefur ekið henni þessa leiö. Gat
þjónninn sagt yður nokkuð fleira,
sem gagn er i?
— Ekki annað en það, að hún
sagðist þurfa að ná i lest og þurfa
að flýta sér. Hann segir, að hún
háfi ekki staðið við nema hálf-
tima. Ég reyndi að hafa upp úr
honum, hvenær hún hefði farið,
en hann gat ekki komizt nær þvi
en að gizka á, að það heföi verið
um áttaleytiö. Seinast sá hann
hana ganga eftir götunni, i áttina
til Sohotorgsins.
— Jæja, það er alltaf betra en
ekki. Ef læknirinn hefur sagt
rétt, að hún hafi verið dáin fyrir
miðnætti, höfum við ekki nema
fjórar klukkustundir eftir að gera
grein fyrir. En það er kappnógur
timi til að komast til Wargrave
House, annaðhvort meö lestinni
til Waldhurst, og svo með bil, eða
þá með bil alla leið. Jæja,
Jarrold, nú þarf ég að biðja yður
aö þefa uppi þennan bilstjóra.
Skömmu eftir að Jarrold var
farinn, var Hanslet tilkynnt, að
Everley væri i simanum. Hann
hlustaði á skýrslu um árangurs-
lausa rannsókn han^, meö
óþolinmæði, og hleypti brúnum.
— Þakka þér fyrir, Everley,
sagði hann loksins. — Það er
einkennilegt að þú skulir ekki
verða neins var þin megin. En ég
mundi samt i þinum sporum
reyna betur. Ég er búinn aö
frétta til hennar hér i London, um
klukkan átta um kvöldið. Sen-
nilega kem ég til þin á morgun og
þá getum við borið saman bækur
okkar. Sæll á meðan!
— Þessir bölvaðir sveitamenn!
tautaði hann með sjálfum sér um
leið og hann lagði simann. — Þeir
ana um allt með lokuð augu. En
þaö.er orðið fjandans áliöið. Ég
held ég verði að fá mér einhvern
matarbita og reyna svo aö tala
eitt orð af viti við prófessorinn.
19. kafli.
Eitthvað tveim klukkustundum
siöar var Hanslet kominn til dr.
Priestley. — Ef þér nennið að
hlusta á .það, ætla ég að hlaupa
gegn um það, sem Everley sagði
mér i simann, sagði hann. — Það
er nú ekki sérlega merkilegt, en
þó eru i þvi tvö atriði, sem
hugsanlegt er að þér vilduð
heyra.
Priestley kinkaði kolli og
Hanslet fór að skýra frá inni-
haldinu i skýrslu Everleys. —
Þetta er þaö, sem þeir hafa
komizt að, þar á staðnum, sagði
hann, að þvi loknu. — Og þvi
miður er það ekki sérlega
merkilegt.
— Kannski ekki beinlinis, en þið
hafið þó lokið þvi, sem þarf að
gera, svaraði prófessorinn. — Til
dæmis eru þarna skýringar hinna
ýmsu ibúa i Quarley Hall á
sambandi þeirra Vilmaes og
ungfrú Bartlett, og hún er eftir-
tektarverð. Ég fyrir mitt leyti
er ekki i vafa um, að skýring
brytans sé rétt, sem sé, að
samband þeirra hafi alls ekki
verið byggt á ást. Svo þessi
sannfæring læknisins, aö morðið
hafi verið framið tiltölulega
snemma, sennilega um klukkan
tiu. Það getur verið eft-
irtektarvert, enda þótt það sé
ekki sannað. Að minnsta kosti
held ég við verðum að ganga út
frá þvi sem liklegu.
— Ég er ekki viss um, að það sé
rétt, eins og þér munuð sjá, þegar
ég segi yður, hvað við höfum
heyrt um feröir ungfrú Bartlett
um kvöldið. Ef þér viljið hlusta á
það, er rétt að taka það með.
Priestley hlustaöi á skýrslu
Hanslets og rannsóknir Jarrolds.
— Þér sjáið þarna, að við vitum.
hvar hún hefur verið milli hálfsex
og hér um bil átta, þegar hún fór
úr matsöluhúsínu, sennilega til
þess að ná i lestina, sem hún
talaði um við þjóninn. Nei, ég hef
enn ekki athugað járnbrautar-
áætlanirnar, en ég býst við, að
það verði auðvelt að finna, hvaða
lest hún hefur átt við.
Náið þér I áætlanabók, Harold,
sagði Priestley. — Hér er ein
lest frá Liverpoolstræti kl.
8.25, sem kemur til Waldhurst
9.32. Þér búizt sjálfsagt viö, að
hún hafi tekið þá lest?
— Já, sennilegast er það.
Hún sást ganga áleiðis til Soho-
torgsins, og ég tel litinn vafa á
þvi, að hún hafi farið einmitt með
þessari lest. Aðalerfiðleikarnir
liggja i Waldhurst.
— Þér eigið við, að Everley hafi
ekki getað komizt að þvi, hvort
hún hefur komiö þangað, eða
hvenær?
— Einmitt. Það, og svo álit
Grocotts læknis um dánar-
stundina. Ef hann hefur á réttu
að standa, hlýtut hún að hafa ekið
Ibll frá stöðinni I Waldhurst. Þér
segiö, að húri hafi komiö þangað
kl. 9,32 og til Wargrave House
heföi hún ekki getað komizt nema
I bil, eða þá á hjóli og þá hefði
Everley undir öllum kringum-
stæðum átt aö geta frétt um
ferðir hennar. Hinsvegar er hann
þess fullviss, að enginn bill hafi
komið að húsinu á þessum tima.
— Svo er sá möguleiki, aö hún
hafi fariö gangandi. Við höfum
ástæðu til að halda, að það hafi
hún stundum gert áður. En hafi
hún gengið getur hún ekki hafa
veriö komin I húsið klukkan tiu,
og læknirinn hefur þá áætlað
timann skakkt. Sjálfum finnst
mér það einna liklegast. Þaö er
alltaf hugsanlegt, að hún hafi
getað farið alla þessa leið, án þess
aö mæta nokkrum manni. En
hinu skil ég ekki i, að enginn
maöur hefur séö hana koma til
Waldhurst með lestinni, þennan
dag, að þvi er Everley segir mér.
Nema þá, að hún hafi alls ekki til
Waldhurst komiö? Hvar stanzar
þessi lest annarsstaðar?
Priestley athugaði áætlunina
32 VIKAN 41.TBL.