Vorið - 01.03.1944, Blaðsíða 18

14
VORIÐ
ir ykkur verður vakað á hverj-
um degi. Varðmenn, leysið
bóndann. (Varðmenn leyna
Grím). Farið nú til guðshúss
ykkar og þakkið fyrir, að augu
ykkar hafa verið opnuð. Héðan
af skal lán ykkar og lífsgleði
margfaldast. (Þau íara). Litlu
börn. Komið fram úr fylgsni
ykkar. Þessi nótt skal verða
ykkur nótt gleði og gæfu. —
Fjallkonan, — drottning okkar
allra, býður ykkur á sinn fund.
BÖRNIN (koma hrædd og hik-
andi).
ÁLFAKÓNG.: Komið örugg, börn-
in mín. Fjallkonan elskar öll
börnin sxn og hún óskar þess
eins, að hvert hennar barn megi
verða sem mestur og beztur
maður. Komið á hennar fund.
(Leiðir þau út).
T j a 1 d i ð.
II. ÞÁTTUR.
(Leiksviðið úti á víðavangi, skreytt
eftir föngum. Alfakóngur. Kallari. Tveir
varðmenn. Nonni og Gunna (börnin eru
nú prúðbúin). Síðar koma álfar og álfa-
meyjar. Varðmenn og álfar bera íslenzk-
an fána).
ÁLFAKÓNG.: Börn. — Hér er
efnt til hátíðahalda ykkar
vegna. Drottning vor, Fjallkon-
an, mun koma hér, og þið mun-
uð fá að sjá hollvættir Islands.
Nú mun ykkur framvegis líða
betur að öllu leyti en hingað til.
Þetta kvöld á að festa ykkur í
minni, að ísland er göfug og
máttug móðir, sem vill öllum
börnum sínum allt hið bezta.
Landið byggja hollar vættir,
sem öllum vilja vel, ef þær eru
ekki smáðar, og mennirnir líta
ekki allt öfugum augum. (Við
kallarann): Kallari, kallaðu
hingað ljúflinga úr hólum,
hömrum og fjöllum, hæðum og
klettum, svo að þau megi fagna
Fjallkonunni, er hún kemur.
KALLARINN (kallar í allar höí-
uðáttir): Huldur og ljúflingar.
Komið og hyllið drottningu
vora, Fjallkonuna!
(í fjarlægð heyrist sungið: Stóð
ég úti í tunglsljósi. Söngurinn fær-
ist nær. Huldur og huldumenn
koma og raða sér á sviðið. Kvæðið
er sungið til enda).
ÁLFAKÓNG.: Huldur og ljúfl-
ingar. I kvöld kemur drottning
vor, Fjallkonan, hingað. Hyllið
hana með söng. Hér eru tvö lítil
börn, sem mennirnir hafa farið
illa með. Framvegis ber öllum
ykkur að vaka yfir þeim og
gæta þeirra.
HULDUR OG HULDM.: — Já,
konungur. Ósk okkar allra er, að
hvert íslenzkt barn megi verða
sem mestur og beztur maður og
hljóta alla heill og gæfu.
(Hljóðfæraleikur að baki. Lag:
Minrúnga land).
ÁLFAKÓNG.: Fjallkonan kemur.
Hefjið fánana. (Sungið: Minn-
inga land). (Fjallkonan kemur