Vorið - 01.03.1944, Blaðsíða 22

18
VORIÐ
mínum, vori og sumri. En ég vil
samt vel. Ég kem — oftast —
hæglátt og hljótt og segi með
hógværð: Verið viðbúnir vetri.
Ég svæfi blöð og blóm, svo að
þau kenni ekki kvala. Ég lita
lyngið í hlíðinni fagurrautt. Á
kyrrum kvöldum mínum tindra
stjörnur, og norðurljós blika.
Ég vil kenna mönnunum fyrir-
hyggju. Ég tek börn og ungt
fólk við hönd mér og leiði þau í
skóla, þar sem þau eiga að
nema það, sem megi verða þeim
til gagns.
ÁLFAK.: Syngjum haustinu söng.
ALLIR (syngja: Vor er inndælt,
eg það veit o. s. írv.).
FJALLK.: Haust. Störf þín eru
góð. Tak þér sæti með oss.
HAUSTIÐ: Þakka þér, Fjall-
kona. Ég skal leiða mennina á
veg hyggindanna.
FJALLK.: Mest veit ég, að þið
kvíðið þó vetrinum, sem kem-
ur með snjó og hríðar. Enginn
óvinur finnst ykkur ægilegri en
hinn myrki, kaldi vetur. En nú
skal vetur karl koma og tala við
ykkur sjálfur. (Við Álíak.):
Konungur. Kalla þú veturinn.
ÁLFAK.: Kallari, kalla þú vetur-
inn.
KALLARI: Vetur. Kom þú. Fjall-
konan kallar þig.
VETURINN (stálpaður piltur
klæddur hvítum búningi með
hvítt skegg kemur).
FJALLK.: Vetur. Þessi börn skelf-
ast við þína komu og óttast þig
meir en allt annað. Tala þú.
VETUR (hátt og gáskalega):
Litlu skinnin. Eruð þið hálf-
gerðar rolur. Ég vil ekkert víl
eða væl. Það er ég, sem hef alið
upp handaFjallkonunnihrausta
syni og þrekmiklar dætur. —
Bíta á jaxlinn. Berjast og duga.
Þetta er mitt heróp. Ég vef litla
stráka, og litlar stúlkur rjúk-
andi kafaldskófi og klíp í eyrun
á þeim með frostgómum mín-
um, til þess að gera úr þeim
menn, sanna íslendinga. Það er
minn vilji, það er mitt starf að
skapa menn, harða, dugandi og
djarfa menn. Komið í tusk við
karlinn, ég skal koma í ykkur
mergnum og mættinum. Islend-
ingar, íslendingar skuluð þið
öll verða.
ÁLFAK.: Syngjum vetrinum
karlmennskuljóð.
ALLIR (syngja: Táp og fjör og
frískir merm).
FJALLK.: Vetur. Ég þakka þér
þorið og þrekið, sem þú með
mætti þínum hefur blásið í
brjóst íslenzkra manna.Takþér
sæti með oss.
VETUR: Þakka þér, Fjallkona.
Táp og hreysti er orðtak mitt.
Þessu skal ég blása í brjóst
barna þinna.
FJALLK.: Nú mun Saga ávarpa
börnin.
SAGA (stúlka klædd ísl. búningi
(upphlsb.), heldur á spjaldi,