Vorið - 01.06.1944, Page 16

V O R I Ð
Örn rændi barni,
í Reykjavík er öldruð kona að
nafni Ragnheiður Eyjólfsdóttir.
Hún hefur orðið fyrir þeirri merki-
legu reynslu, að þegar hún var
tveggja ára gömul, rændi örn
henni. Sjálf lýsir hún atburðinum
á þessa leið:
— Eins og gefur að skilja, man
ég ekkert eftir þessu sjálf. En
mamma mín sagði mér oft frá
þessu.
— Ég er fædd þ. 15. júlí 1877,
en mun hafa verið rétt um það bil
tveggja ára, þegar þetta gerðist.
Foreldrar mínir áttu heima á
Skarði á Skarðsströnd, faðir minn,
Eyjólfur Eyjólfsson, var ráðsmað-
ur hjá ekkju Kristjáns Skúlasonar,
kammerráðs, Ingibjörgu Ebenez-
ardóttur. En móðir mín, Matthild-
ur Matthíasdóttir, var þar í hús-
mennsku að kallað var.
Þegar Lao Wang kom heim,
heyrði hann á samtal foreldra
sinna: „Heldur þú að presturinn
hafi í raun og veru ætlað að stela
korni?“ spurði móðir hans.
„Ég veit það ekki.“
„Ef svo er, langar mig ekki til,
að sonur minn gangi í þjónustu
hans.“
„Ég er búinn að hugsa þetta
mál. Það er bezt að sonur minn
fái vilja sínum framgengt og verði
bóndi.“
(H. J. M. þýddi).
Móðir mín hafði farið niður að
á til að þvo þvott. Var brekkuhall
niður að ánni, þar sem þvottastað-
urinn var. En skammt fyrir ofan
var hvammur og uxu blóm þar
innan um hvannir. Þetta var í tún-
inu á Skarði. Móðir mín skildi
mig eftir í hvannstóðinu, er hún
fór að fást við þvottinn, taldi mig
óhultari þar, fjarri vatninu.
Allt í einu heyrir hún, að ég rek
upp hræðsluóp, en örn.er kominn
yfir mig, þar sem ég sat við að tína
blóm. Skipti það engum togum, að
örninn hefur sig upp og flýgur
með mig í klónum hátt í loft upp,
en ekki heyrðist til mín nema rétt
sem snöggvast. Hefur strax liðið
yfir mig.
í fyrstu flaug örnin afar hátt
þarna yfir. Er sem hann hafi viljað
komast sem hæst strax, til þess að
hann kæmizt á ákvörðunarstað, þó
að honum dapraðist f lugið er f rá liði.
En vitanlega var ætlun hans að
koma mér upp í arnarhreiður, sem
var í f jallinu fyrir ofán Kross.
í Krossfjalli höfðu arnarhjón
átt sér hreiður í mörg ár og alið
þar upp unga sína. Gerðu ernir
þessir oft óskunda meðal alifugla
á Skarði, man ég, þegar ég var þar
seinna um tíma, á tíu ára aldri.
Nú víkur sögunni til fólksins á
Skarðstúninu, er þar var við hey-
skap. Þaut hver af stað, sem betur
gat, til þess að reyna að komast í