Vorið - 01.06.1944, Síða 28

58
V O R I Ð
sjálfir að þeir séu fyndnir, séu það
aldrei. Ha, ha.
Lilly: En ég hef heyrt, að þeir,
sem hlæja að sinni eigin fyndni,
séu bæði heimskir og montnir.
Fríða: Blessuð hættið þið þessu
karpi, það er okkur öllum til leið-
inda. Við skulum öll syngja: „Nú
er sumar. . . .“ o. s. frv.
Sveinn og Lilly: Já — já — þú
byrjar þá sjálf.
Fríða: Þá það. (Hún byrjar:
„Nú er sumar gleðjist gumar,,.
Þau syngja öll kvæðið á enda).
Sveinn: Bærilega tókst nú þetta.
Alltaf syngur þó Fríða bezt.
Lilly: Þetta verður voða
skemmtilegt sumar, úr því að við
fáum öll að vera á sama bæ.
Sveinn: Við skulum nú lofa því
að láta okkur koma vel saman og
líka vera dugleg, svo að fólkið
skaðist ekki á því að hafa okkur.
Fríða: Hvað varst þú látinn
vinna í fyrra og hvað fékkstu í
kaup?
Sveinn: Allt mögulegt látinn
vinna: smala, rýja, þvo ull, slá og
raka. Seinast gat ég slegið með
sláttuvél, og það var mest gaman.
Lilly: Hvað verðum við látnar
gera, telpurnar?
Sveinn: Mjólka kýr, sækja þær,
hirða garðana, hjálpa til við þjón-
ustubrögðin og ég veit ekki hvað
og hvað.
Fríða: Hvað var um kaupið?
Sveirm: Fríða er alltaf að hugsa
um fjármálin. Hún verður prýði-
leg búkona.
Lilly: Af hverju getur þú ekki
svarað þessu með kaupið? Er það
leyndarmál?
Sveirm: Ég hafði ekki neitt fast
kaup. En ég fékk mjög gott fæði;
ágæta þjónustu, nóg að sofa, lærði
að vinna og að meta gildi hennar.
Svo fékk ég 200 kr. í peningum,
þegar ég fór, alfatnað, nærföt,
plögg og vettlinga, kjöt, kartöflur
og slátur. Reiknið þið svo sjálfar.
Lilly: Það er ekki hægt að
reikna þetta.
Fríða: Það er allt gott og bless-
að. Við skulum öll vinna og það
vel.
Sveinn: Já! Húrra! gaman, göng-
um fram til þarfa og starfa.
Fríða: Syngjum lag, syngjum
brag.
Lilly: Sorgir deyja hvern einn
dag.
Öll:
Á Hnjúki við höldum öll saman.
Hæ—hó,hvað það verður gaman.
Vinnum svo vasklega störfin,
vinnum, þá mest er á þörfin.
TJALDIÐ.
Eins og kunnugt er voru þingvísur
gefnar út síðastliðið sumar. í vetur voru
börn í einum skóla spurð, hvert væri
starf Alþingis. Eitt barnanna svaraði
spurningunni þannig, að starf þess væri
að gefa út ljóð.
-----o-----
„Mamma, við erum í skólaleik,“ sagði
Sigga litla.
„Þá vona ég, að þú kunnir að hegða
þér sæmilega," sagði móðir hennar.“
Sigga: „Ég þarf ekkert að „hegða
mér“. Ég er kennari!"