Vorið - 01.06.1956, Síða 21

V O R I Ð
59
lega ákafur í að kvænast þessari
konu.
FRÚ BOUNCER (stingur höfðinu
inn um gættina): Jaeja, litla her-
bergið uppi er nú tilbúið.
BOX: Heyrðu Cox.
COX: Já, hvað er það?
BOX: Ég lield nú í raun og veru,
að okkur gæti komið prýðilega
saman um marga hluti.
COX: Já, ég er nú ekki alveg frá
því.
BOX: Jæja, finnst yður þá ekki
kjánalegt af okkur að skilja og
búa aftur í þessu einbýli?
COX: Ja, sannast að segja, þá held
ég nú, að við eigum alls ekki að
skilja. Það væri mjög heimsku-
legt af okkur að skilja, þegar við
getum komið okkur fyrir á svona
þægilegan hátt í einu herbergi.
BOX: Og finnst yður ekki, að frú
Bouncer sé ákaflega þægileg við
okkur?
COX: Jú, mér finnst það sannar-
lega.
BOX: Það gleður mig.
COX: Já, það gleður mig einnig.
(Frú Bouncer kemur inn.)
FRÚ BOUNCER: Og ég verð víst
að gera mig ánægða með einfalda
leigu.
BOX og COX: Þá verðum við
sannarlega ánægðir.
Gamlar
vögguvísur
Blunda barnið ljúfa, því guð oss
öllum gefur
góða nótt að vanda, unz
morgunsólin skín.
Dagsins harpa er þögnuð og
döggvot jörðin sefur,
en drottinn aleinn vakir og svæfir
börnin sín.
Á meðan sól um óttu sig í fjarska
felur
og fagurhvítir svanir dotta á
heiðatjörn,
drottinn aleinn vakir og dagsins
óskir telur,
en draumum strá frá himnunum
lítil englabörn.
Já, sofðu litla ljúfa, ég syng um
þig og vorið
og sendi heitar bænir upp í
himininn.
Á morgun verður sólskin og
mörgum létt um sporið.
Á morgun leikur vorið um bjarta
kollinn þinn.
H. J. M.