Vorið - 01.06.1956, Blaðsíða 23

V O R I Ð
61
— Ég á ekki nógu mikla peninga
til að kaupa bíl.
— Átt þú ekki eins mikla pen-
inga og pabbi?
— Nei, líklega ekki. Ég á að
minnsta kosti engan bíl.
— Vantar þig mikið af pening-
um til þess að geta keypt bíl?
— Já, mig vantar nokkuð mikið?
— Meira en hundrað krónur?
— Já, ég er hræddur um það.
— Ég á hundrað krónur, sem ég
iekk í afmælisgjöf. Á ég að lána þér
þær?
— Ég þakka þér kærlega fyrir,
en ég er hræddur um að það verði
ekki nógu mikið.
— Pabbi á kannski peninga.
Pabbi getur lánað þér.
— Nei, við skulum láta það bíða.
Ég vinn kannski í happdrætti,
og þá get ég keypt mér bíl. En litla
vinkona mín skildi víst ekki þetta
síðasta og beindi enn talinu að
öðru:
— Ég fer bráðum til Reykjavík-
ur með pabba og mömmu. Hefur
þú komið til Reykjavíkur?
- Já, ég hef komið þangað
nokkrum sinnum. En ætlar þú í bíl
eða flugvél?
— Ég vil heldur fara í bíl. — En
ég á frænda í Reykjavík, sem er
flugmaður. Þekkir þú Billa?
— Já, ég þekki Billa.
— Og Lilli er líka flugmaður.
Þekkir þú hann?
— Já, ég þekki Lilla. — Þeir eru
duglegir flugmenn báðir.
— Hefur þú farið með flugvél?
— Já, ég hef nokkrum sinnum
ferðast með flugvél.
— Detta flugvélar aldrei niður á
jörðina? Ég er svo hrædd um að
þær detti.
— Nei, það kemur sjaldan fyrir.
— Deyja menn þá ef flugvélam-
ar detta?
— Já, oftast.
— Og fara menn þá til guðs?
- Já-
Nú verður litla stúlkan alvarleg.
Pjakkar nokkrum sinnum niður í
stéttina með nýju rekunni sinni, en
segir síðan:
— Ég fer í bíl með pabba mín-
um. Bílar geta ekki dottið. Og svo
keyrir pabbi líka sjálfur. Kannt þú
að keyra bíl?
— Nei, ekki enn, en ég þarf að
læra það, ef ég kaupi mér bíl.
— Pabbi þurfti ekki að læra að
aka bíl. Hann hefir alltaf kunnað
það.
— Jæja, en ætlar þú að læra að
aka bíl?
— Já, þegar ég verð stór. En ég
ætla ekki að fljúga. Ég er svo
hrædd um að flugvélin detti.
— Nei, það er nú engin hætta á
því.
— Ætlar þú að læra að stýra flug-
vél?
— Nei, ég er orðinn svo gamall.
— Hvað ertu gamall?