Æskan - 01.10.1990, Side 11
nöfnin á öllum kúnum í fyrrasumar. Það var
gaman. Þá hafði Pétur verið með mömmu á
Hofi allt sumarleyfið þeirra. í heilan mánuð.
Pétur varð aftur hryggur er hann hugsaði um
það. Þá hafði verið svo gaman en nú var svo
leiðinlegt.
Pétur fór líka í hesthúsið með Árna. Reið-
hestarnir voru inni. Þarna voru Stjarni,
Skjóni, Vinur og Blakkur. Blakkur var sér-
stakur vinur Péturs. Hann var svartur'á litinn
en Árni sagði að hann væri hrúnn. Pétur
skildi þaö ekki alveg. En Blakkur var góður
hestur og Pétur fékk alltaf að ríða honum
þegar hann var í sveitinni. Blakkur var svo
þaegur. Pétur klappaði honum á flipann og
Blakkur nuddaði hausnum vinalega upp við
hann. Blakkur pekkti hann því að hann var vitur
hestur.
Það var í hesthúsinu sem Pétur fékk hugmyndina.
hessi hugmynd vr að vísu dálítið galin og það sem
Pétri datt í hug var voðalega ljótt. Hann ætlaði að
taka Blakk og strjúka hurt úr sveitinni. Pétur var viss
urn að hann gæti alveg gert þetta. Blakkur var svo
sterkur að hann gæti örugglega horið hann alla leið
til Reykjavíkur. Þá myndi mamma kannski sjá að Pét-
ur vildi alls ekki vera einn í sveitinni. Pétur tók á-
kvörðun. Hann ætlaði að gera þetta og það strax í
kvöld. Hjartað harðist í brjóstinu er hann hugsaði um
þetta. Það var voðalega ljótt að stela Blakk. En ef
hann sleppti Blakk í Reykjavík þá hlyti hann að rata
heint aftur. Blakkur var svo vitur.
Þegar Lísa og Pétur voru háttuð um kvöldið og
Inga frænka var húin að láta þau fara með bænirnar
sínar þóttist Pétur sofna strax. Hann var ákveðinn í
að strjúka um leið og Lísa væri sofnuð. Þá ætlaði
hann að læðast út úr húsinu, taka Blakk og fara á
honum alla leið heim til Reykjavíkur.
Lísa reyndi að tala við Pétur en hann þóttist sofa.
Hann langaði dálítið til að tala við Lísu en hann mátti
ekki gera það nú. Lísa var skemmtileg. Hún átti mik-
'ð af bílum og Batmanblöðum þó að hún væri stelpa.
Pétri fannst erfitt að halda sér vakandi. Hann var
yoðalega syfjaður en hann gafst samt ekki upp. Loks-
>ns var hann viss um að Lísa væri sofnuð. Hún and-
a&i þannig. Pétur laumaðist hljóðlega fram úr rúminu
°g klæddi sig. Það var dálítið erfitt að láta ekkert
hljóð heyrast en það tókst. Hann opnaði hurðina of-
nrhægt. Pétur heyrði að Inga og Árni voru að tala
Saman inni í sínu herbergi. Hann hélt niðri í sér and-
anum er hann laumaðist fram hjá dyrunum þeirra.
Pétur komst út án þess að gefa frá sér nokkurt
hljóð. Úti var bjart en það var rigningarúöi í loftinu
og það fór hrollur um Pétur. Honum var heldur ekk-
ert um þokuna sem var að læðast niður fjallshlíðina.
Hann langaði mest til að hætta við og skríða aftur
upp í hlýtt rúmið. En hann gerði það ekki.
Hann tók á sprett og hljóp eins og fætur toguðu
alla leið í hesthúsið. Hann opnaði hurðina hægt og
leit inn. Það var dimmt í húsinu. Hann þorði ekki að
kveikja. Hestarnir stóðu rólegir hver á sínum stað.
Blakkur var fremst. Það var hálfgerður óhugur í Pétri
en samt varð honum rórra er hann var kominn inn
og búinn að taka utan um hálsinn á Blakk.
Hann náði í beisli og gekk vel að beisla hestinn.
Hann hafði oft gert það áður. Blakkur elti hann, ljúf-
ur og góður, út úr hesthúsinu. Pétri var um og ó.
Hjartað barðist hratt í brjósti hans. Mamrna yrði áreið-
anlega reið, Inga frænka yrði reið. Allir yrðu reiðir
við Pétur. Það sem hann var nú að gera var ljótt. En
hann hætti samt ekki við.
Eftir nokkrar tilraunir tókst honum að klifra á bak
á Blakk. Hann reið honumm berbaka því að hann var
ekki viss um að hann gæti lagt á hann hnakk. Hann
mátti heldur engan tíma missa. Ef Inga eða Árni sæju
að hann var farinn úr rúminu, hvað þá? Hann þorði
ekki að hugsa um það. Hann leit í kringum sig.
Hvergi var hreyfingu að sjá. En hann var ósköp ein-
mana. Hann blotnaði líka strax í regninu og leit illu
auga á þokuna sem læddist nær og nær bænum.
Pétur lagði af stað. Hann þorði ekki að fara eftir
veginum. Ilann var svo hræddur um að einhver sæi
til sín. Honum leið illa. Það var ekki gaman að stelast
svona. Nú var hann að svíkja Ingu, Árna og Lísu.
Hann var búinn að stela Blakk og var að strjúka úr
sveitinni.
FRAMHALD
ÆSKAN 11