Æskan - 01.01.1993, Síða 15

fannst ágætt að hætta þegar vel
gekk. Ég hætti í 1. deild 1990 en
samt spilaði ég með Stjörnunni í
sumar, einfaldlega vegna þess að
mig langaði til að þreyta til. Núna
tel ég mig vera endanlega hættan í
fótbolta þótt ég leiki eitthvað með
„old boys“ í Val.“
HLÉDRÆGUR OG FEIM-
INN UNGLINGUR
Við hættum umræðum um knatt-
spyrnu og ég spyr Þorgrím hvernig
æska hans hafi verið, gagnfræða-
og menntaskólaárin.
„Ég hef ákveðna tilhneigingu til
að gera grín að sjálfum mér þegar
ég rifja upp æskuárin vegna þess
áð mér finnst ég hafa verið svo
seinþroska! Ég varfrekar hlédræg-
ur og feiminn unglingur og það er
fyrst núna sem það er að „skólast"
af mér. Gagnfræðaskólaárin átti ég
í Ólafsvík og það var mjög eftir-
minnilegur tími. Ég eignaðist góða
vini og mun búa að því alla tíð.
Ég var í M.R. frá 1975 til 1980.
Mér þótti svo gaman að ég var þar
í fimm árl! Ég féll í íslensku og var
því tvisvar í 4.bekk. Menntaskóla-
árin voru mjög eftirminnileg og þá
sérstaklega samskipti mín við
Guðna rektor sem er einstakur
maður. Ég féll annað slagið á jóla-
prófum og þá þurfti ég að tala við
hann og hann skammaði mig í bak
og fyrir. Svo kenndi hann mér einn
vetur og ég held að hann hafi
kunnað ágætlega við mig þrátt fyr-
ir skammirnar. Við áttum mjög
skemmtileg samskipti. Hann hló
að því hvað ég hafði lélegan tón-
listarsmekk og gerði oft grín að
mér.“
- Hvenær ákvaðstu að verða
blaðamaður?
„Ég segi alltaf: „Enginn veit sína
ævina fyrr en öll er.“ Ég trúi því að
örlögin ráði mikið ferðinni.
Ég dvaldist í París árið 1983 og
þá var ég beðinn um að skrifa
grein fyrir Frjálst framtak. Ég hafði
áður unnið þar sem bílstjóri. Eftir
að ég kom heim frá París langaði
mig til að reyna mig sem blaða-
allan leikinn. Þess vegna var sætt
að sigra. Sárasta tapið var líklega
þegar KR vann Val á Valsvellinum,
3-0, árið 1988. Það gerði það að
verkum að við misstum af íslands-
meistaratitlinum."
- Hvað fannst þér skemmti-
legast við fótboltann? En leið-
inlegast?
„Þegar maður lítur til baka var
félagsskapurinn það skemmtileg-
asta, brandararnir, keppnisferða-
lögin, fíflaskapurinn, sturtuhúmor-
inn! Mér fannst ekkert leiðinlegt
við fótboltann nema kannski það
að menn lögðu sig ekki nóg fram.
Því miður er oftast einhver sem
svindlar á æfingum og það
skemmir fyrir liðinu.“
- Hvenær og af hverju á-
kvaðstu að hætta f knatt-
spyrnu?
„Ég ákvað að hætta árið 1990.
Þá var ég fastamaður í landsliðinu
og bikarmeistari með Val. Mér
gekk ágætlega það sumar og mér
„Félagsskapurirw varþað skemmtilegasta, brandararnir,
slurtuhúmorinn..."
„ég vart.d. í
glímu, hlaupi,
sundi, spjútkasli,
fótbolta og
körfubolta..."
spjóti fyrir FH og Ármann og varð
reyndar bikarmeistari með FH í
frjálsíþróttum árið 1988.
- Er knattspyrna eina íþrótta-
greinin sem þú hefur æft að
ráði?
„Jaa... ég byrjaði að læra karate
þegar ég fluttist til Reykjavíkur og
það var mjög lærdómsríkt. Ég hef í
rauninni prófað tíu til fimmtán
íþróttagreinar og þær hafa flestar
verið skemmtilegar en ég hef bara
tekið fótboltann alvarlega."
- íhugaðirðu að gerast at-
vinnumaður?
„Nei, ég var „varnarsleði" og
þeir eiga erfitt með að gerast at-
vinnumenn. Auðvitað dreymdi mig
um það eins og flesta aðra ... Ég
fór reyndar til Þýskalands árið
1984 til reynslu í viku með úrvals-
deildarliðinu Nurnberg en það
gekk ekki nógu vel. Ég er í rauninni
alveg sáttur við það að hafa bara
spilað hér á íslandi. Mér bauðst
hins vegar atvinnumennska í
Bergen í Noregi en ég hafði ekki á-
huga á því.“
LEIKIR VIÐ KR EFTIR-
MINNILEGIR
- Hver var sætasti sigurinn og
sárasta tapið?
„Ég held að sætasti sigurinn
hafi verið í bikarúrslitunum gegn
Æ S K A N 1 S