Æskan - 01.01.1993, Blaðsíða 17

ekki til. Þegar manni gengur vel
má samt ekki gleyma sér í mikilli
gleði. Maður verður að vera vak-
andi. Ég á margt ólært og á eftir að
þroskast mikið á þessu sviði.“
- Hvernig verður næsta bók?
„Ég er þyrjaður á skáldsögu fyr-
ir fullorðna en hún kemur ekki út á
þessu ári. Ég ætla að leggja hana
til hliðar í mars og byrja á ung-
lingabók. Ég býst við að hún fjalli
um 15-16 ára unglinga. Ég er ekki
alveg með fastmótaðan söguþráð
enn þá en ég er að búa til sögu-
hetjur þessa stundina."
- Hverjir eru kostir og gallar
þess að vera rithöfundur?
„Ég tel að það séu forréttindi að
hafa hæfileika til þess að skrifa og
það er mjög gaman að fá að ráða
yfir söguhetjum í bókum, láta ung-
linga gera eitthvað sem mig hefur
einhvern tíma langað til að gera.
Mér finnst mjög þroskandi að
skrifa bækur. Helsti gallinn er sá
að maður er í sviðsljósinu ef bæk-
urnar seljast vel en það er ekkert
spennandi. Ég vildi helst vera uppi
í sveit í ró og friði á meðan bæk-
urnar seljast."
- Hvaða bók ertu ánægðastur
með?
„Ég er ánægðastur með Tár,
bros og takkaskó og Bak við bláu
augun.“
BEST AÐ SKRIFA Á
KVÖLDIN EÐA NÓTTUNNI
- Ertu iíkur einhverjum sem
þú hefur skrifað um?
„Ég er búinn að reyna svo
margt að auðvitað er ég líkur ein-
hverjum og eflaust geta flestir séð
sjálfa sig í einhverjum söguhetjun-
um. Ég skrifaði t.d. um knatt-
spyrnu og var sjálfur í fótbolta.
Vissulega er æskilegt að þekkja
umhverfið og það sem maður
tekst á við þegar maður er að
skrifa. Ég hef verið spurður hvort
ég sé að skrifa um sjálfan mig en
það er ég ekki að gera.“
- Ef þú ættir að gera upp á
milli starfa þinna, hvað mynd-
irðu velja?
„Ég finn að bækurnar eiga
sterkustu ítökin í mér. Þetta er það
sem ég uni mér best við þessa
stundina og mér finnst lang-
skemmtilegast að vinna við. Ég á
vonandi eftir að skrifa tugi bóka
áður en yfir lýkur.“
- Við hvaða aðstæður finnst
þár best að skrifa?
„Mér þykir best að skrifa seint á
kvöldin eða á nóttunni með kertaljós,
helst einn uppi í sveit. Þegar maður
er að skrifa þarf maður helst að vera
einn með sjálfum sér.“
- Þú sagðir áðan að þú hefðir
verið í Parfs í nokkurn tíma.
Af hverju fórstu þangað?
„Ég var orðinn leiður á sjálfum
mér og íslandi. Eftir að ég lauk
stúdentsprófi vissi ég ekkert hvað
ég átti að læra eða gera svo að ég
seldi bílinn minn og lifði á þeim
peningum í París í einn vetur. Þar
fór ég í Sorbonne-háskóla til að
læra frönsku. Ég var þarna til að
lifa lífinu fjarri ísiandi og reyna
eitthvað nýtt. Þetta var ógleyman-
legur vetur. Þegar maður er einn
lærist að treysta á sjálfan sig. Ég
held að allir hafi gott af því að fara
til útlanda um tvítugt og læra að
standa á eigin fótum.
Ef ég væri 17-18 ára núna færi
ég eitthvað sem skiptinemi,
kannski til Indlands, Afríku eða Eg-
yptalands."
- Þú varst að eignast Iftinn
strák. Heldurðu að hann
stundi fþróttir?
„Hann ræður því alveg sjálfur.
Ég ætla hvorki að henda fótbolta
upp í rúm til Kristófers eða setja
hann í ballettskó. Ég las einhvers
staðar að maður sé með börnin að
láni en eigi þau ekki og ég trúi því
að börnunum muni ganga vel í
framtíðinni ef maður sýnir þeim
hlýju og umhyggju og elskar þau
mikið.
- Viltu segja eitthvað að lok-
um?
„Já, ef ég ætti að gefa börnum
og unglingum einhver heilræði
bæði ég þau að hafa í huga að hver
er sinnar gæfu smiður. Langi
mann til að reyna eitthvað, gera
eitthvað eða verða eitthvað þá á
maður að treysta á sjálfan sig og
ekki að kenna öðrum um ef illa fer.
Maður á að bera sig eftir draum-
um sínum, ekki bíða eftir því að
tækifærin detti af himnum ofan og
berji að dyrum hjá manni. Þeir
sem vilja lifa hamingjusömu lífi
eiga að vera heilbrigðir, heiðarlegir
og réttsýnir, láta áfengi, fíkniefni
og sígarettur lönd og leið vegna
þess að það er ekkert annað en
blekking að leita á náðir slíks. Ég
er sannfærður um að áfengi er
mesta böl mannkynsins og dauðs-
föll, sem tengjast áfengisneyslu á
einhvern hátt, eru fleiri en dauðs-
föll í heimsstyrjöldunum tveimur.
Kjörorð mitt er: „Hver er sinnar
gæfu smiður."
Fólk ætti að hafa það í huga.“
„Það hefði aldrei
hvaflað að mér
að égættieftir
að gerast biaða-
maður eða skrifa
bækur. “
Æ S K A N 7 7