Heimilisblaðið - 01.07.1933, Side 23

HEIMILISBLAÐIÐ
117
Tíu aurarnir frá henni mömmu.
Ég fór inn til Silla & Valda, til þess að
kaupa mér tómata. Meðan ég stóð og beið
eftir afgreiðslu, komu fjórar litlar stúlkur
inn í búðina og’ spurðu, hvort þær gætu
ekki fengið tómata fyrir 10 aura. Þær
höfðu að öllum líkindum feng'ið sína 10
aurana hver, til þess að kaupa sér eitthvað
fyrir að eta. Afgreiðslumaðurinn svaraði
þeim strax, og sagði, að þeir væru dýrari
en 10 aura, og þær gætu því ekki fengið þá
þar. Þær urðu mjög vonsviknar, og sögðu
sig langaði svo mikið í þá. Ekki báðu þær
um neitt annað fyrir aurana sína; hafa
þær líklega ætlað að reyna víðar að fá
tómata. Ég gat ekki orða bundist um það,
að leitt væri, að vörur, sem eru börnum
jafn hollar og tómatar og ávextir, skuli
vera svo dýrar. Ég býst ekki við, að neins-
staðar hafi verið til svo litlir tómatar, að
litlu stúlkurnar hafi getað fengið þá fyrir
10 aurana sína, þar sem kílóið kostar þrjár
krónur. Hvað hafa þær þá gjört við þá?
Auðvitað hafa þær keypt sér eitthvað óholt
sælgæti fyrir þá, þegar þær gátu ekki
fengið það sem þær langaði í, og sjálf-
sagt voru í þörf fyrir, því eins og allir vita,
eru tómatar einna vitamín-auðugasta fæða,
sem til er. Þótt þær hefðu viljað fá sér
epli, banana eða appelsínu, var hvert
stykki af því líka dýrara en 10 aura.
Það er gott og blessað að vernda alt það,
Aftanró.
Anclvarinn liður, undurlireinn og tær,
oldurnar gjálfra létt við mjúka strönd,
þagnandi hljómur vaggar þungur, vær,
vefur sig friður milt um haf og lönd.
Blessandi geislar brosa Ijúfri kveðju,
blikandi döggin þyrstum krónum svalar,
hcegar og hægar alt sinn anda dregur,
í algleymisdjúpri þögn við Guð sinn talar.
sem getur þróast í landinu, með tollum og
banni, en að tolla og banna þær vörur,
sem nauðsynlegar eru heilsu og vellíðan
manna, nær engri átt. Þeir einu ávextir,
sem almenningur næst um daglega gæddi
sér á, voru þurkaðir ávextir, af því nýir
voru of dýrir, enda hægt að bæta matinn
með þeim þurkuðu, fremur en með nýjum.
Þurkaðir ávextir hafa verið lítt fáanlegir
og' afar dýrir nú í seinni tíð. Þetta þarf að
breytast. Það þarf ekki nema heilbrigða
skynsemi til þess að sjá, hve öfugt það er,
að banna vöruna, eða gera hana ókaupandi
vegna okurtolla, þegar hún er heilnæm og
óskemd, en flytja hana inn sem eiturlyf til
heilsu- og mannspillis, í drykkjum, sem
otað er að fólki, stundum af sjálfri ríkis-
stjórninni. Þessu verður að kippa í lag
Stjórn og þjóð verða að leggjast á eitt.
Fyrst er að gera sér ljóst, hvað að er; svo
er að finna ráð til að bæta það. Það ráð,
sem hér dugir, er að lækka tolla á vörum,
sem ekki eru framleiddar í landinu sjálfu,
og sem eru betri en nokkur læknislyf til
þess að viðhalda heilsu manna, og létta af
þeim innflutningsbanni, svo börnin geti
feng'ið eitthvað það sem er þeim holt, fyrir
tíu aurana, sem hún mamma þeirra hefir
gefið þeim, til þess að kaupa sér eitthvao
fyrir.
H. Á.
Streymandi magn um lífsins leynda þrœði
leitar frá blómsins rót að hjartans djnyi,
huldustu vegi helgra sifjabanda.
Himininn nálgast, faUast Ijúft í faðma
fjarlægust öfl, er sálir okkar geyma.
Hugurinn kyrrist, hjartað éinkis leitar,
hér finn ég Guð og skil að alt er heima.
A. G.