Ægir

Árgangur

Ægir - 01.06.1989, Blaðsíða 18

Ægir - 01.06.1989, Blaðsíða 18
302 ÆGIR anna er ekki eins endurnýjanlegur og súrefnisforði innhafanna. Meng- un úthafanna gæti haft veruleg áhrif á loftslagsbreytingar m.a. magnað og flýtt fyrir hinum svo- nefndu gróðurhúsaáhrifum. Allt of lítið er vitað um langtímaáhrif aukinna mengunarefna í sjó á líf- kerfi hafsins, bæði hvað varðar þau efni sem finnast í náttúrunni s.s. þungmálma og þó ekki síður ýmis gerviefni eins og lífræn klór- sambönd, sem tæknivætt samfé- lag nútímans hefur getið af sér. Margir óttast að þessí efni eins og PCB, DDT og DIOXIN muni á næstu áratugum valda umtals- verðum skaða á lífkerfi innhaf- anna og þau áhrif sem við höfum þegar orðið vitni að, séu aðeins toppurinn af ísjakanum. Þrátt fyrir að útlit sé fyrir stórauknar rann- sóknir á áhrifum mengunar á lífríki hafsins er margt sem bendir til pess að við getum ekki beðið með aðgerðir þar til niðurstöður úr þeim rannsóknum liggja fyrir. Mikilvægt er því að öll ríki heims- ins hefji markvissar aðgerðir til þess að draga úr losun úrgangs- efna í sjó t.d. í þeirri forgangsröð sem þegar er ákveðin af Norður- löndunum, en jafnframt þarf að leggja aukið fjármagn í að þróa nýja tækni í iðnaði og draga þannig úr óæskilegum úrgangi, um leið og aukin áhersla verður lögð á endurvinnslu og endumýt- ingu hvers konar. Þarna þarf atvinnulífið að sýna meira frum- kvæði en hingað til, þó nauðsyn- legt kunni að vera að stjórnvöld hafi einhver áhrif á þróunina. Það var athyglisvert á ráðstefnu sem Landsnefnd alþjóðaverslunarráðs- ins hélt í síðasta mánuði um atvinnulífið og umhverfisvernd að heyra raddir úr atvinnulífinu sem töldu að þeim bæri beinlínis að taka frumkvæðið í þessum efnum. Það væri vissulega æskilegt að þáttur stjórnvalda í mengunar- vörnum væri fyrst og fremst sá að skapa atvinnulífinu eðlileg almenn skilyrði til þess að fram- kvæma virka umhverfisverndar- stefnu í stað þess að setja kröfur vegna þess að atvinnureksturinn hefur ekki sinnt umhverfisvernd. Nauðsynlegt er að mengunaráhrif allra efna og efnasambanda verði könnuð áður en framleiðsla, sala eða notkun hefst, og að tekin verði upp í því sambandi öfug sönnunar- byrði, þ.e. að framleiðendur eða notendur slíkra efna geti sýnt fram á að tiltekin not á efninu valdi ekki mengun sjávar. í þessu sambandi má nefna að á aðalfundi Parísar- samningsins árið 1987 var tillaga íslands um öfuga sönnunarbyrði vegna nýrra og stækkaðra endur- vinnslustöðva fyrir brennsluefni kjarnaofna samþykkt. Hliðstæð viðhorf ættu að gilda um önnur efni sem umhverfinu stafar hætta frá. Þessar aðgerðir til varnar gegn frekari mengun hafsins, hvort sem er gagnvart iðnaði, landbúnaði eða jafnvel almennu húshaldi og neyslu, munu hins vegar kosta fé, og breytingu á háttum, sem þýða munu auknar byrðar bæði fyrir einstaklinga og fyrirtæki eða hafa í för með sér tímabundna afturför efnislegra lífsgæða. Ljóst er því að slíkar aðgerðir munu þurfa að njóta alþjóðlegrar samstöðu m.a. vegna samkeppn- isáhrifa í iðnaði og lífskjara, en það er að mínum dómi of mikið í húfí til þess að saga mengunar- varna hafsins endurtaki sig, og beðið verði með aðgerðir þar ti það er raunar orðið of seint. Það má augljóst vera að það e sama á hvern hátt á það er litið, að það er hagur íslendinga að sarn- komulag náist á alþjóðavettvangi um slíkar aðgerðir og að P verður unnið áfram. ^'nr"f 'þurfum við á öðrum vettvangi að hafa áhrif á það sem við vitum reyndar allt of lítið um að mínum dómi og fellur utan allra alþjóða", samninga, en það er hervæðing höfunum og þær hættur sem Þ^| kunna að fylgja fyrir umhverti hafsins. -i Mér finnst ýmislegt benda i þess að notkun kjarnorku rnU" aukast í næstu framtíð og bendi a hugmyndir sem nýlega na komið fram um að kjarrtorkan verði notuð til þess að draga u svonefndum gróðurhúsaáhritu með því að hún komi í stað ko og olíu við raforkuframleiðs|lJa Verði sú raunin mun vissuleg aukast hættan á geislavir mengun í hafinu, bæði vegna au inna flutninga á brennsluet ^ kjarnaofna og geislavirks úrgang5 íohi og í sjó, svo og vegna au innar endurvinnslu brennslue Tæknilegar lausnir til þeSS koma í veg fyrir alla losun úr&™ í sjó frá daglegum rekstri en vinnslustöðva eru fyrir hendi, P auðvitað verði aldrei hægt ^ fyrirbyggja slys, en kostnaður þessar aðferðir má ekki vejða þess að teknar verði óþarfa áhse ^ vegna mengunar hafsins. ^ verður ekki í raun hreinsað^^ mengun á annan hátt en a hættum að setja í það allan o& legan úrgang. Höfundur er Siglingamálastjón.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Ægir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ægir
https://timarit.is/publication/584

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.