17. júní - 01.02.1923, Side 11

17. JUNI
39
hefðu af ásefcfcu ráði, ekki fullnægt kröf-
um Frakka. Peir höfðu meðal annars
ekki fengið þá tölu símstaura frá 3?jóð-
verjum, sem þeim bar. En menn sáu
þó jafnvel í París, að þetta mundi ekki
vera nægileg ástæða. En nefndin um
skaðabótamálin bætti því við, að 3?jóð-
verjar hefðu heldur ekki fullnægt skil-.
yrðunum um kolabyrgðir til Erakka.
Petta var þó ekki það, er neinu næmi,
og Pjóðverjar buðust til að borga þaö
í peningum, sem á vantaði, og hafði
slíkfc áfct sjer stað áður. Pessu var nú
neitað. Nefndin úrskurðaði að 3?jóö-
verjar drægu skaðabótagreiðslur sínar
á langinn af ásettu ráði. Pess ber þó
að geta, að nefndarmaðurinn enski
greiddi afckvæði móti þessari ályktun
nefndarinnar, en Ameríkumaðurinn
lýsti því yfirj að skuldinni bæri ekki
að skella á Pjóðverja, heldur friðar-
samningana.
Leiðin til Ruhr stóð Frökkum nú
opin, og Pjóðverjar köstuðu nú fyrstu
tropminu, því 10. janúar íiutti kaup-
mannasamkundan í Essen með bækur
sínar og alla starfsmenn til Hamborgar.
Nú voru Frakkar neiddir til þess að
semja við námueigendur hvern í sínu
lagi. 11. janúar lýstu Frakkar Essen í
hervörslu. Næsta dag gerðu Pjóðverj-
ar aðra mótvörn og stöðvuðu allan
kolaíiutning til Frakklands og Belgíu.
Daginn eftir, 13. janúar, ljetu Frakkar
nokkuð undan síga: 3?eir lofuðu aö
borga þau kol, sem þeir fengju, en sem
þeir höfðu áður fengið endurgjalds-
laust.
Mánudaginn 15. janúar gerðu fjóð-
verjar þriðju mótvörnina. Peir bönn-
uðu allan kolaflutning til Frakklands
og Belgíu, og það þótfc greiðsla væri
boðin. Pessu svörðu Frakkar með að
herða enn meira á hnútnum: Bochum
var sett herliði sama dag. Miðviku-
daginn 17. janúar var brugðið á nýrri
ráðstefnu með námueigendum, og lýstu
þeir þar yfir því, að þeir ætluðu að
halda sjer til ráöstafana stjórnarinnar í
Berlín, og ljetu engiu kol af hendi.
Næsta dag var Thyssen, námaeiganda
í Essen og fimm öðrum kolkongum,
boðið að mæta í Dusseldorf hjá Simon
hershöfðingja, og þar er þeim tilkynt,
að láti þeir okki að boðum herráðsins,
verði þeir teknir til fanga. Peir neit-
uðu að hlýða skipun Frakka og næsta
dag var forseti ríkisnámanna settur í
varðliald og svo Tyssen og hinir fimm
aðrir námueigendur. Daginn eftir er
þeim stefnt fyrir herrjett. Eftir nokkra
daga voru þeir dæmdir i sektir og síð-
an látnir lausir.
Frakkar hafa nii því sem næsfc af-
girt Ruhr, tekið járnbrautir og sima í
sínar hendnr, og vísa nú óðum úr landi
þýskum embættismönnum og öörum
þeirn, sem sýna þeim mótþróa.
Baráttan heldur áfram, og með hverj-
um deginum sem líður, lierðir vitan-
lega að Pjóðverjum og nú er svo kom-
ið, að þeir fá litil eða engin kol frá
ítuhr.
Pessar aðfarir Frakka hafa mælst
illa fyrir í álfunni. En allar tilraunir
til sæfcta hafa reynst árangurslausar,
og neyta Pjóðverjar að taka upp samn-
ingatilraunir, fyr en Frakkar sjeu farn-
ir úr landi, en þess getur -verið langt
að biða.