Dagblaðið Vísir - DV - 23.06.2006, Blaðsíða 44

Dagblaðið Vísir - DV - 23.06.2006, Blaðsíða 44
56 FÖSTUDAGUR 23. JÚNl2006 Menning DV Bækur eru farartæki siðmenn- ingar. An bóka er mannkynssagan þögul, bókmenntir orðlausar, vís- indi bækluð, hugsanir og vanga- veltur staðnaðar. Ég held það sé ekkert, ekki einu sinni glæpir, sem standa í meiri andstöðu við ljóð- list, heimspeki og lífið sjálft en þessi eilífu viðskipti. Henry David Thoreau Bandarískur hugsæisstefnu rit- höfundur. • ■ v Skarfur og brennaáJóns- messu Mikið verður um dýrðir á Reyk- hóladeginum sem haldinn er í annað sinn á laugardag, á Jóns- messunni. Skipulögð hefur verið gönguferð frá Miðjanesi að Heyár- fossi og þaðan niður að Skerðings- stöðum. Á fornbátasýningu verða gamhr bátar frá Breiðafirði og víð- ar að. Kristján Arnarsson frá Stór- holti í Saurbæ leikur tónlist íyrir gesti og Freyja Ólafsdóttir kokkur í Bjarkalundi matreiðir skarf og fleira góðgæti. Um kvöldið verður hlaðborð, brenna og ball á Jóns- messuhátíð í Bjarkarlundi. ActAlone hefstá fimmtudag Act Alone-leiklistarhátíðin verður haldin í þriðja sinn dag- ana 29. júní til 2. júlí á ísafirði. Að sögn Elfars Loga Hannessonar, eins skipuleggjenda hátíðarinn- ar er dagskráin afar glæsileg. Elf- ar Logi segir að sýndir verði tólf einleikir, þar af níu íslenskir. „Það sem ber hæst er koma banda- ríska leikarans Eric Bogosian sem er ein mesta stjama einleikj- alistarinnar," segir Elfar Logi og bætir við að alls verði haldin tvö leiklistarnámskeið á meðan á há- tíðinni stendur. íslendingurinn Grímur Thorkelín fann Bjólfskviðu á ofanverðri átjándu öld. Eflaust hefði þessi texti fyrr eða síðar uppgötvast þar sem hann lá gleymdur í bókasafni sir Ro- berts Cotton en það kom semsagt í hlut íslendings að átta sig á mikilvægi textans og gefa hann út fyrstur. Síðan þá hefur Bjólfskviða almennt verið álitin höfuðverk engil- saxneskra bókmennta og þvílík bólga er í fræðilegum skrifum um þetta eina kvæði að enginn núlifandi maður kemst yfir að lesa allt sem um Bjólf er ritað. Skrímslið talar Kvæðið snýst um hetjuna Bjólf og viðureign hennar við þrjú skrímsl, óskilgreindu ófreskjuna Grendel, móður Grendels og að lokum dreka nokkurn sem verð- ur Bjólfi að aldurtila. En Grend- el hefur áður riðið húsum við hirð Hróðgeirs konungs. Fram kemur í kvæðinu að þessi skuggavera sé af- komandi sjálfs Kains, bróður Abels. Hefur viðureign Bjólfs við skrímslið þótt minna á baráttu Grettís við drauginn Glám. °g 11 mmi Grendel er annarleg vera því dirfska að skrifa skáldsögu um þessa at- burði út frá sjón- arhorni dýrs- ins. Að vonum vakti því skáld- sagan Grend- el mikla athygli þegar hún kom út árið'T971. Og nú er hún komin út á íslensku, í þýð- ingu Þorsteins Antonssonar. Þetta er kiljuútgáfa og lætur lítíð yfir sér. Hins vegar er óhætt að líta á þýð- inguna sem bókmenntaviðburð því að skáldsagan Grendel markar nýja tíma í bókmenntum sem engan veginn er lokið, þ.e. þegar höfund- ar réðust til atlögu við þekkta sögu- lega atburði og sögufrægar skáld- sögur, og sneru merkingu þeirra á hvolf. Það var aldrei hlutverk skrímsla í bókmenntum að hafa orðið. Þvert á mótí eru þau hinn algjöri ann- arleiki. Öfugt við mannlega and- stæðinga þótti óhugsandi að líta á málin frá sjónarhorni skrímslisins. Enn reyna menn að gera andstæð- inga sína að skrímslum þegar þeir vilja alls ekki að tvær hliðar heyr- ist á málum. En Gardner og fleiri höfundar hafa grafið undan þessu með því að gefa skrímslunum orð- ið. Þess vegna þurfa allir sem lesa Bjólfskviðu að lesa síðan Grendel. John Gardner (1933-1982) er tal- inn til mikilvægustu höfunda póst- módernískra bókmennta sjöunda og áttunda áratugarins. Þessir höf- undar voru umdeildir og stund- um sagt að hér skrifuðu háskóla- kennarar bækur %: fyrir aðra háskóla- kennara og há- skólanema og væri tíl marks um rofið samband höfunda og almennra les- enda. Gardner var vissulega háskóla- kennari og kenndi r JP*!vT,iT7-- m.a. Raymond Car- ver við Chicagohá- skóla. Og Grend- el er lært rit sem varla er hægt að njóta til fulls án lágmarksþekkingar á Bjólfskviðu. En ekki skyldu þó les- endur láta það hrekja sig frá. Langt má komast á kjalfræðinni. Grendel er ekki löng bók en hún er þrungin merkingu og krefst þess að vera lesin oft. Tilvísanirnar eru í ótal áttir og persónur sögunn- ar minna stundum á heimspek- inga sem fara með almenn sann- indi. Það gætí orðið leiðingjarnt en er það ekki í þessum texta, eink- um þar sem bókin er laus í formi, stundum ljóðræn en stundum snýst hún upp í leikrit. Og allt hæfir það efninu furðuvel. r . FE i; \ R Ð jfjiym sjp matUlMi i „«1s; t -i* I • n tí.nn rnm íi ení 'U m. . uit mcfAj- Ttttl IV n|^Mali «*.«)»! • .ijrt’tV y .tfuset \V.ívsi^iljk. ftxiMtitfi'js-. jjfícwy )niKi< •»«»«• jyM'.A'.»ivíi.Vum ]»>'á )uttl -ttylipyl c f»~"5TU’n Í |» .» j oJU.il. IiV»j<ul»i jcc’liTje rr;,-ivjí». »r»* ! * |»|i.ry* s^?i» >;v*t»»i!^« t'.rtii <u|:i;w j <>í |i i(V.fSp- it*- piiLCt. ártiuftr c:*' ■j-Ai/* .ci< ííi«..*.j*«,i» x. .. .. -1• ‘-intn ■' Jtirtt j'ir.lj* 1 »)* LlV»' * í JloiKih .1 *<«>)«* cötoCVFi !(•>***’ *»»«** > •* j jT ! ^4 $V't♦•atWWp1-4 ífe*- ► »- ít áttiii 11 *£• *|V * Á - ' **'«*>' Þýðing Þorsteins Antonsson- ar er vönduð en frjálsleg. Stund- um finnst mér allverulegur mun- ur á enska textanum og þeim íslenska. Þannig verður „I create the whole universe, blink by blink" að „Ég skapa alheiminn jafnóð- um og ég ber hann augum". „My own bloodthirsty ways" verður að „dreyrlitum ferli mínum" Setn- ingin „I had become, myself, the mama I’d searched the cliffs for once in vain" verður svona: „Ég var sjálfur orðinn að móðurinni sem ég hafði það sinnið skimað eft- y' ir árangurslaust í björgunum". Og að lokum verður „Only in a world where everything is patently being lost" að „aðeins á veraldarvegum í glötunarátt". Islenski textinn stend- ur fyrir sínu en munurinn er þó svo mikill til þess að frumtextinn mætti að ósekju vera auðfundnari hér á landi. Er ekki kominn tími til að Landsbókasafnið eignist eintak af ] þessari sögufrægu skáldsögu? Armann Jakobsson. John Gardner, Grendel. Þorsteinn ALDREl STÆRRi OG VlNSÆLUl Langöflugasti miðili unga f ólksins er enn að vaxa. -m TlínV9 Lrlr ií . : . Auglýsingasími: 550 5000
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.