Foreldrablaðið - 01.01.1962, Blaðsíða 11

ákveðinn tíma að venjast efninu, sem
unnið er með.“
—• Börn geta búið til ýmislegt úr
leir. Hvort er þá meira þroskandi fyr-
ir þau aÖ móta ýmsar hugmyndir é8a
móta eftir ákvéönurn fyrirmyndum?
„Börn á þessum aldri eiga ekki að
móta eftir ákveðnum fyrirmyndum,
það kemur ekki fyrr en seinna.“
— HvaÖ fleira vildir þú segja um
þessar námsgreinar, og á hvern hátt
geta foreldrar orðíð börnum sínum
bez.t aÖ liSi við myndlistarnámið?
„Það er margt, sem hægt væri að
nefna og mun ég hér aðeins drepa á
fátt eitt.
Þessar námsgreinar hafa ekki enn
skipað þann sess, sem þær ættu að
hafa á námsskrá barnaskólanna. Að-
búnaði til myndlistakennslu hefur yf-
irleitt verið mjög ábótavant. Sumir
skólar hafa t. d. enga sérstaka stofu til
þessarar kennslu, en aðrir hafa stofur,
sem uppfylla alls ekki þær kröfur, sem
gera þarf til slíkra húsakynna, eru of
litlar og vantar heppileg húsgögn og
efnisgeymslur. Þá álít ég, að nemenda-
fjöldi í hverri kennslustund sé óhæfi-
lega mikill 27—32 böm. Það er ekki
mikill tími, sem kennarinn getur not-
að til að leiðbeina hverjum einstökum
nemanda. Hópkennsla er auðvitað mest
notuð, en ég álít, að kennarinn verði
að kynnast nemandanum sem bezt,
eigi árangur kennslunnar að verða góð-
ur. 15—18 nemendur væri hæfilega
stór hópur í kennslustund. Margt fleira
væri auðvitað hægt að segja um þetta
atriði.
Foreldrar ættu að hvetja börnin til
þess að teikna, mála og móta heima.
Börnin ættu að eiga góða liti og teikni-
pappír, svo og plastleir til mótunar.
Kostnaðurinn við að eignast þetta er
ekki mikill, og þeim peningum, sem i
það fara, er vel varið. Það liggur í
augum uppi, að barnið verður ekki
leikið í því að mála og teikna, ef það
gerir það aðeins þessar 70—80 mín-
útur vikulega, sem áætlaðar eru til
þessa á stundaskránni. Munið, að æf-
ingin skapar meistarann.“
FORELDRABLAÐIÐ 9