Heimilisritið - 01.10.1945, Qupperneq 11

hana með þungum, heitum andar-
drætti að lofa sér að snúa við með
henni og vera hjá henni um nótt-
ina, þangað til hann ætti að fara í
sína 'löngu ferð morguninn eftir.
Það getur vel verið, að börn-
um seinni kynslóða sé ómögulegt
að húgsa sér þann viðbjóð, hræðslu
og hyldýpismyrkur, sem fyllti
huga ungra kvenna síðustu aldar,
eingöngu við tilbugsunina um orð-
ið táldráttur. Hann varð að end-
urtaka bæn sína, áður en hún
skildi, hvað hann átti við, og þeg-
ar hún skildi hann, fannst henni
jörðin titra undir fótum sér. Hún
hefði ekki getað orðið hræddari,
þótt henni hefði skilizt, að elsk-
hugi hennar væri morðingi, sem
hefði ginnt hana úf fyrir hliðið til
að myrða hana. TiLfinningar hennr
ar voru líkar því, að eini maður-
inn, sem hún elskaði og treysti í
heiminum, hefði sparkað henni
niður í dýpstu smán og <>ham-
ingju, eins og liann hefði beðið
hana að svíkja minningu dáinn-
ar móður sinnar og allra stúlkna í
heiminum.
Það varð dimmt í kringum
hana, en í myrkrinu gekk ást
hennar á honum í lið með honum
— hún var töpuð. Charley fann
að hún hikaði, þar sem hún stóð,
og tólí hana í fang sér. Með hálf-
kæfðu hræðsluópi sleit hún sig af
honum, hljóp inn fyrir og skellti
af öllum kröftum stóra járnhlið-
inu aftur á milli þeirra. Með
skjá'lfandi höndum setti hún slag-
brandinn fyrir, eins og hún hefði
verið að læsa villidýrsbúri. En
hvoru megin við járngrindina var
villidýrið? Kraftar hennar voru á
þrotum og hún hékk viljalaus á
döggvotum járngrindunum, meðan
hinn .tryllti, vonsvikni eiskhugi
ólmaðist á þeim hinum megin frá,
þrýsti brjóstinu og andlitinu upp
að járninu, fálmaði eftír hönd
hennar og klæðum milli rimlanna,
stamaði örvingiaður, en ekki með
öllu vonlaus og sárbað hana að
hleypa sér inn. En hún losaði sig
og flýði álút og máttlaus í hnjá-
iiðunum gegnum garðinn, inn í
:húsið og til herbergis síns og lét
fallast niður á stól, horfði í kring-
um sig og fann aðeins til vonleysis
í hjarta sínu, bitran tómleika í
ö'Ilum heiminum umhverfis sig.
Þremur mánuðum síðar kom
Jakob heim frá Kína, og trúlof-
un þeirra var hátíðlega opinberuð
í hópi hinnar glöðu fjölskyldu.
Mánuði síðar frétti Emilía að
Charley h-efði dáið úr hitasótt á
Sct. Thomas. Hún var ekki tutt-
ugu ára, þega’r hún var orðin ung
húsmóðir í fallega, myndarlega
húsinu í Breiðgötu.
Fleiri en ein ung Kaupmanna-
hafnarstúlka hafði gift sig á sama
hátt — par depit — og höfðu síð-
ar, til að bjarga sínum kvenlega
heíðri og sjálfsvirðingu, afneitað
HEIMILISRITIÐ
9