Heimilisritið - 01.10.1945, Qupperneq 45

1 BERLÍNARDAGBÓK ~
IfgggSMMlÍBLAÐAMANNSl
Eftir WILLIAM L. SHIRER
Á vígstöðvimum
Aachen 21. maí 1940. Frh.
Allt í einu leggur ramman þef
að vitum okkar. Við komupi að
leifum lítillar, franskrar her-
flutningalestar, sem hefur orð-
ið fyrir loftárás. Dauðir hestar
liggja á dreif við mjóa götuna
og leggur ýlduþefinn af þeim í
hitanum vítt um kring. Þar eru
tveir franskir skriðdrekar, og
er brynhlif þeirra sundurskot-
in eins og silkibréf væri, sex
þumlunga fallbyssa, önnur 75
mm. og nokkrir herflutninga-
bílar, sem höfðu verið yfirgefn-
ir í ofboði, því að í kringum þá
lá dreif af allskonar hlutum,
kápum, frökkum, skyrtum,
hjálmum, dósamat — og bréf-
um til unnustanna, eiginkvenna
og mæðra heima.
Eg sá nýorpnar grafir við
veginn, og voru þær auðkennd -
ar með spýtu, sem franskur
hjálmur var hengdur á. Ég
tíndi upp nokkur bréf og datt
í hug, að ég gæti ef til vill ein-
hvemtíma komið þeim í póst
eða fært þau réttum viðtak-
endum og skýrt þeim frá, hvar
ástvinir þeirra luku ævinni og
með hverjum hætti. — En bréf-
in voru umslagalaus, óárituð
og óundirrituð. Aðeins ávarp-
ið: „Ma chére“, „Jacqueline“,
„Chére maman“ o. s. frv. Eg
leit yfir eitt eða tvö. Þau hlutu
að vera skrifuð áður en sóknin
hófst. Bréfritararnir töluðu um,
hve herbúðalífið væri leiðin-
legt, og hvað þeir hlökkuðu
til næsta leyfis í París „með
þér, ma chére“.
Hotnunarfýlan af hrossskrokk-
unum var svo megn í hitanum,
að illþolandi var, og hafði þó
einhver stráð kalki á þá. Við
héldum áfram. Leiðin lá um
HEIMILISRITIÐ
43