Heimilisritið - 01.10.1945, Page 62

:stund eftir svari, opnaði hann
dymar og gekk inn.
Cynt'hia Drew lá hreyfingar-
laus á gólfinu, skammt frá rúm-
inu, alveg upp við vegginn. Á
hægra gagnauga hennar var á-
verki, sem blætt hafði ofurlítið
úr.
Hann lyfti henni upp og lagði
hana í rúmið. Þótt hún væri
ekki stór var erfitt að bera
hana, sökum þess, hversu mátt-
laus líkami hennar var.
Sem betur fór var enginn
vafi á því, að hún væri lifandi.
Nú sá hann að opnar varimar
tóku að hreyfast og barmur
hennar að bifast. Andardráttur-
inn var slitróttur. Móðan á hin-
nm bláu augum hennar minnk-
aði og hún leit í kringum sig.
Hún roðnaði í andliti og fölnaði
til skiptis.
„Er allt í lagi, Cyntia? Hvað
kom fyrir?“
„Hún sló mig — með speglin-
um þarna — af því að ég bað
hana um að sýna mér, hvað hún
geymdi á skápnum“.
Dick sá að á snyrtiborðinu
var silfurbúinn handspegill,
þungur og * skrautlegur. Þessi
spegill, sem var með skafti,
var gott barefli. Nú lá hann á
brún borðsins, eins og honum
hefði verið hent þangað í
flaustri.
Dick leit aftur á Cynthia.
„Cynthia, hvar er Lesley?“
„Ég veit það ekki, ég hef ekk-
ert gert henni, það get ég svar-
ið. Dettur þér það í hug?“
„ Nei — ne.i alls ekki. En mig
langar til að vita, hvaða ástæðu
þú hafðir til að biðja hana um
að opna skápinn. Hvers vegna
gerðirðu það?“
„Þú hefur heyrt þessar hrylli-
legu sögur, sem sagðar eru um
hana —“
„Er það allt og sumt, Cynth-
ia? Þú hefur víst ekki af til-
viljun staðið á hleri fyrir utan
glugga í nótt?“ *
„Hvaða glugga, Dick? Hvað
áttu við?“
Þetta náði auðvitað engri átt.
„Ég á við það“, sagði Dick, „að
þú stóðst fyrir utan húsið í
morgun. — það eru þeir glugg-
ar sem ég meina. Hver veit
nema þú hafir heyrt eða séð
eitthvað, sem gæti gefið okkur
bendingu".
Honum til undrunar breytt-
ist rödd hennar.
„Sannleikurinn er sá, að ég
sá nokkuð. Ég sá einhvern á
harðahlaupum. Líklega einni
mínútu áður en skotið var af
rifflinum á gluggann, sá ég ein-
hvem hlaupa yfir garðinn ekki
langt frá mér“.
„Karlmann eða kvenmann?“
Cynthia hugsaði sig um. „Ég
get ekki sagt það ákveðið. Og
60
HEIMILISRITIÐ