Morgunblaðið - 05.06.2012, Qupperneq 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 5. JÚNÍ 2012
✝ Pálmi Ólasonfæddist á Þórs-
höfn á Langanesi
1. maí 1934. Hann
lést á Landspít-
alanum 25. maí
2012.
Foreldrar
Pálma voru Óli
Pétur Möller, f.
5.4. 1900, d. 6.8.
1973, skólastjóri á
Þórshöfn og í
Reykholti, og Helga Jóna Elías-
dóttir, f. 26.11. 1905, d. 8.3. 2003,
kennari. Pálmi var elstur fjög-
urra systkina, hin eru Sigríður,
látin, Davíð og Gyðríður Elín.
Eftirlifandi eiginkona Pálma
er Elsa Þórhildur Axelsdóttir, f.
1.8. 1940. Þau gengu í hjónaband
þann 10. janúar 1959. Foreldrar
hennar voru Axel Davíðsson, f.
17.11. 1921, d. 18.9. 1990, húsa-
smiður og Þorbjörg Bjarnadótt-
ir, f. 23.1. 1920, d. 21.9. 2006,
sjúkraliði, fyrrv. bændur á Ytri-
Brekkum. Börn Pálma og Elsu
eru: 1) Helga Jóna, f. 17.4. 1959,
gift Sveini Aðalsteinssyni, f. 2.8.
1960. Börn þeirra eru Bríet, f.
30.5. 1990 og Kári, f. 1.2. 1993. 2)
Axel Rúnar, f. 28.9. 1961, kvænt-
ur Tammy Jean Ganey, f. 3.10.
1963. Börn þeirra eru Elsa
landsprófi frá Héraðsskólanum
á Laugum 1952. Að því loknu
settist hann í Kennaraskóla Ís-
lands og lauk þaðan kenn-
araprófi vorið 1956 og síðar sér-
kennaraprófi árið 1984. Auk
þess hefur hann sótt fjölda nám-
skeiða bæði heima og erlendis.
Haustið 1956 réðst hann sem
skólastjóri við Barnaskólann á
Þórshöfn, síðar Grunnskólann á
Þórshöfn, þar sem hann var
skólastjóri í 40 ár, allt til ársins
1996. Pálmi tók virkan þátt í at-
vinnulífinu á Þórshöfn. Hann var
sýslunefndarmaður fyrir Þórs-
hafnarhrepp 1962-66, oddviti
þrjú kjörtímabil, 1966-78, og
sinnti þá einnig þeim verkefnum
sem sveitarstjórar hafa í dag,
einn af stofnendum Hraðfrysti-
stöðvar Þórshafnar og var þar
fyrsti framkvæmdastjóri og
stjórnarformaður. Meðal stofn-
enda Útgerðarfélags Þórshafnar
hf. og stjórnarformaður þess
1970-78, var meðal stofnenda
Útgerðarfélagsins Borgþórs hf.
og sat í stjórn þess í fjögur ár.
Átti sæti í ýmsum nefndum og
ráðum á vegum Þórshafn-
arhrepps 1966-78. Hefur gegnt
ýmsum trúnaðarstörfum fyrir
Alþýðuflokkinn og sat m.a. á Al-
þingi sem varaþingmaður um
tíma.
Útför Pálma fer fram frá
Fossvogskirkju í dag, 5. júní
2012, klukkan 15.
Sandra, f. 14.5. 1992
og Charles Pálmi, f.
6.2. 1994. 3) Gissur,
f. 13.4. 1963. 4) Dav-
íð, f. 21.9. 1964, í
sambúð með Svövu
Kristjönu Guðjóns-
dóttur, f. 11.6. 1959.
Dóttir þeirra er
Magdalena Margrét,
f. 18.11. 1992. Dóttir
Svövu er Þórunn
Sandholt, f. 19.6.
1979, sambýlismaður hennar er
Sigurður Sigurðsson, f. 7.3.
1970. Dóttir þeirra er Aníta Örk,
f. 19.5. 2005. 5) Óli Pétur Möller,
f. 19.9. 1969, í sambúð með Jónu
Maríu Ásmundsdóttur, f. 7.8.
1978. Dóttir þeirra er Birta Möll-
er, f. 25.1. 2010. Dætur Óla og
Hjálmfríðar Bragadóttur eru
Andrea Björk, f. 12.12. 1989 og
Rósa Margrét, f. 8.6. 1993. Sonur
Jónu Maríu er Ásmundur Ingi, f.
20.3. 2000. 6) Þorbjörg, f. 22.10.
1973, í sambúð með Andrési Ív-
arssyni, f. 30.7. 1976. Sonur
þeirra er Ívar Pálmi, f. 9.3. 2012.
7) Pálína, f. 7.6. 1975, gift Ingólfi
Péturssyni, f. 8.10. 1974. Börn
þeirra eru Þórdís Inga, f. 15.4.
2004 og Pétur, f. 22.10. 2007.
Eftir hefðbundið barna-
skólanám á Þórshöfn lauk Pálmi
Ljósmynd frá Þórshöfn á
Langanesi, snemma árs 1961.
Ung og glæsileg hjón eru í
göngutúr um plássið, hún í
kápu með slæðu, hann svalur í
frakka yfir jakkafötin, brill í
hári. Umhverfið iðar af lífi,
vörubíll, fiskverkun, bárujárns-
skúrar og hús. Fremst á mynd-
inni hleypur frumburður þeirra
hjóna, stelpuskott á öðru ári,
hlæjandi og ætlar að fá nammi
eða knús hjá ljósmyndaranum,
móðurbróður sínum. Lífið blas-
ir við Pálma Ólasyni á þessari
mynd, með Elsu sinni og Helgu
Jónu dóttur sinni. Þessa sömu
Helgu og ég heimsótti átján ár-
um seinna, ég þá strákrengla
úr Hveragerði, og tók hús á
fjölskyldunni á Ytri-Brekkum
um áramót. Elsa og Pálmi voru
þá nýflutt á jörðina Ytri-Brekk-
ur, rétt hjá Þórshöfn, húsið
fullt af glaðværum börnum eða
sofandi unglingum. Sjö afkom-
endur í húsi í jólafríi og alltaf
líf og fjör. Pálmi og Elsa tóku
strákrenglunni vel og fljótlega
varð ég einn af fjölskyldunni
eins og ekkert væri sjálfsagð-
ara.
Enn minnist ég ljósmyndar
frá Þórshöfn og nágrenni, nú í
kringum 1992. Bríet, frumburð-
ur okkar Helgu, er tveggja ára
í fangi Pálma afa síns og sníkir
nammi sem best hún getur. Það
er auðséð á myndinni að Pálmi
er mér sammála, við vitum ekk-
ert fallegra á þessari jörð en
þetta stelpuskott sem afi dælir
í nammi á myndinni. Í baksýn
eru Ytri-Brekkur og fyrstu
hríslurnar að líta dagsins ljós.
Ræktunarmaðurinn Pálmi á
þeim stað sem hann vildi helst
alltaf vera, innan um barna-
börnin, landið sitt og hríslurnar
sínar.
Þannig mætti lengi telja, ör-
skotsminningar, ljósmyndir
sem við rifjum upp núna og
hlýjum okkur við. Á bak við
þessi minningabrot liggur heil-
steypt saga lífshlaups Pálma
Ólasonar. Lífshlaup skóla-
stjóra, oddvita og atvinnufröm-
uðar á Þórshöfn – en líka lífs-
hlaup fjölskylduföður, öðlings
og heimspekings. Sem skóla-
stjóri hafði Pálmi þá bjargföstu
trú að allir hefðu eitthvað til
brunns að bera og þá eiginleika
þyrfti að rækta eftir bestu
getu. Sem atvinnufrömuður
hafði Pálmi þá bjargföstu vissu
að við byggjum við gjöful fiski-
mið og þau ætti að nýta sem
flestum til hagsbóta. Viðskipti
ættu að vera hreinskiptin, orð
og handsal skyldu standa. Sem
fjölskyldufaðir hafði Pálmi þá
bjargföstu trú að börn þyrftu
frelsi til athafna og reka sig
sjálf á hindranir – og yfirvinna
þær. Á öllum þessum sviðum
hafði Pálmi rétt fyrir sér þó að
það tæki samtímann smástund
hverju sinni að meðtaka þessi
sannindi.
Síðustu ár Pálma voru ár
baráttu við banvænan sjúkdóm
en einnig ár mikillar elsku í
garð sinna nánustu. Þar voru
barnabörnin í hásæti. Pálmi
dýrkaði þau og var ómögulegur
ef hann naut ekki samvista við
þau í lengri tíma, einkum þau
yngri eins og gefur að skilja.
Þessi ást var algerlega gagn-
kvæm. Missir okkar allra er því
mikill og aðskilnaðurinn sár á
þessari stundu. Pálmi kvaddi
þennan heim of snemma en
minning hans og viðmót lifir
um aldur og ævi. Það verða
alltaf til stráka- og stelpuskott í
ættlegg Pálma Ólasonar, au-
fúsugestir í nammi og huggu-
legheit hjá sínum nánustu.
Sveinn
Aðalsteinsson.
Elsku tengdapabbi minn hef-
ur kvatt okkur. Á stundu sem
þessari minnist ég allra góðu
tímanna sem við áttum saman.
Þú varst einstakur maður, sem
ég er svo þakklát fyrir að hafa
kynnst. Þú varst fullur af fróð-
leik, ráðagóður og ávallt var
stutt í grínið hjá þér. Til þín og
Elsu hefur allaf verið gott að
koma og þið veitt gestum ykkar
höfðinglegar móttökur í mat,
drykk og skemmtun.
Mér er það minnisstætt þeg-
ar ég kom fyrst til ykkar Elsu
á Ytri-Brekkur. Þú tókst utan
um Ásmund Inga son minn,
sem þá var 4 ára, bauðst hann
velkominn og tilkynntir honum
að það væri aðeins ein regla á
Ytri-Brekkum. Sá litli rak upp
stór augu og hlustaði vel. En
reglan var einföld: „Það er
bannað að meiða sig.“ Stráksi
brosti allan hringinn, hann var
kominn þangað sem allt var
leyfilegt. Og það var svo sann-
arlega þannig. Enda hefur Ás-
mundur alltaf spurt þegar vorið
kemur: „Hvenær förum við á
Brekkur?“ Þú tókst Ásmundi
fagnandi inn í stóran og glæsi-
legan hóp barnabarna og finnst
mér yndislegt að fljótlega fór
hann að kalla þig afa. Barna-
börnin voru þér allt og þú varst
alveg ómögulegur ef þú sást
þau ekki reglulega. Þú vildir
ávallt vita hvað öll barnabörnin
þín væru að gera og hvernig
þeim vegnaði.
Þegar Birta okkar Óla Pét-
urs fæddist tilkynntir þú okkur
að þú þyrftir að hitta hana
Birtu þína á hverjum degi.
Enda komuð þið Elsa til henn-
ar mörgum sinnum í viku árið
sem við Birta vorum heima og
er sá tími ómetanlegur. Frá
þessum tíma á ég eftir að segja
Birtu þegar hún stækkar. Það
var yndislegt hvernig Birta
horfði á þig þegar þið sátuð við
eldhúsborðið og þú varst að
lesa bók fyrir hana. Hún reyndi
að herma eftir þér það sem þú
last, af miklum áhuga. Þarna
skein í gegn áhugi þinni og
hæfileikar til kennslu sem var
ánægjulegt að sjá.
Ég á margar góðar minn-
ingar um Brekknahátíðirnar
sem haldnar voru árlega með
fjölskyldunni þinni sem ég er
svo stolt af að tilheyra. Þú
hafðir það að leiðarljósi að það
áttu allir að njóta sín og það
átti að vera skemmtilegt fyrir
alla að koma á Ytri-Brekkur,
jafnt börn sem fullorðna. Þetta
finnst mér lýsandi um þann
mann sem þú hafðir að geyma.
Elsku Pálmi, það er sárt að
kveðja þig, en minningarnar
um þig eiga eftir að hlýja okkur
um ókomna tíð. Elsku Elsa
mín, ég votta þér mína dýptstu
samúð og bið Guð að veita þér
styrk á þessum erfiðu tímum.
Þín tengdadóttir,
Jóna María.
Pálmi Ólason
✝ Inga MartaIngimund-
ardóttir fæddist 2.
september 1943.
Hún lést á Land-
spítala - háskóla-
sjúkrahúsi við
Hringbraut 24. maí
2012.
Hún var dóttir
hjónanna Ingi-
mundar G. Stein-
dórssonar, f. 25.12.
1920, d. 10.8. 1993 og Stefaníu
G. Guðmundsdóttur, f. 2.6.
1920, d. 29.12. 2003. Systkini
Ingu eru: 1) Drengur, f. 31.8.
1942, d. 30.11. 1942. 2) Steindór
Kristinn, f. 30.1. 1945. 3) Sig-
dóttir, f. 21.3. 1980, Stefán á
fimm börn og eitt barnabarn. 2)
Sigurlaug, f. 25.9. 1968, maki
Friðþjófur Ó. Johnson, f. 27.2.
1956, þau eiga þrjú börn. 3)
Svanberg Þór, f. 21.6. 1975,
maki Magnea S. Guðmunds-
dóttir, f. 5.8. 1981, þau eiga tvö
börn. 4) Jóhanna, f. 12.3. 1980,
maki Agnar Már Agnarsson, f.
20.6. 1978, þau eiga tvö börn.
Inga Marta gekk í Mýr-
arhúsaskóla og síðan Gagn-
fræðaskóla Vesturbæjar. Eftir
það vann hún við verslunarstörf
ásamt því að helga sig heimili
og barnauppeldi. Inga og Sig-
urður hófu sinn búskap á Sel-
tjarnarnesi, en settust síðan að í
Reykjavík þar sem þau bjuggu
lengstum í Breiðholti. Síðustu
ár hafa þau búið í Njörvasundi
27.
Útför Ingu Mörtu fer fram
frá Seljakirkju í dag, 5. júní
2012, og hefst athöfnin kl. 13.
urlaug, f. 25.6.
1946. 4). Eyjólfur
Þór, f. 22.6. 1949.
5) Guðmundur
Svanberg, f. 12.6.
1953.
Inga Marta gift-
ist þann 12.11.
1966, Sigurði Stef-
ánssyni, f. 15.7.
1944. Foreldrar
hans voru hjónin
Stefán Magnússon,
f. 12.8. 1899, d. 13.8. 1985 og Jó-
hanna Sigurdardóttir, f. 27.5.
1904, d. 23.3. 1985. Inga Marta
og Sigurður eignuðust fjögur
börn: 1) Stefán Ingi, f. 18.9.
1966, maki Rósa María Guðjóns-
Nú er hún elsku fallega
mamma mín látin. Mikið á ég eftir
að sakna þín, elsku mamma,
sakna þess að heyra í þér og fá þig
og pabba hingað í sveitina til mín
þar sem ykkur leið svo vel, við eig-
um svo margar fallegar og góðar
minningar saman hérna úr ind-
íánahverfinu okkar eins og þú
kallaðir það venjulega. Ég var
alltaf mjög mikil mömmustelpa,
hringdi í þig út af öllu og spurði
þig að öllu, tala nú ekki um þegar
ég var að elda, þá hringdi ég í ykk-
ur og fékk samband við eldhús, þá
rétti pabbi þér síman og þú leiddir
mig stundum í gegnum alla elda-
mennskuna, sama hvað ég þurfti
að hringja oft, aldrei varðstu pirr-
uð á þessu spurningaflóði. Þú
kenndir mér svo margt, elsku
mamma, allt sem ég kann, kann
ég vegna þín. Þú varst mín stoð og
stytta þegar ég átti Aron minn
sem þú átt nú mikið í, tókst nánast
á móti honum þegar hann fæddist
og þið pabbi hjálpuðuð okkur svo
mikið og þegar ég flutti í sveitina
þá pössuðuð þið það vel að koma
alltaf og reglulega í heimsókn.
Ykkur pabba þótti svo gott að
vera hér hjá okkur og okkur þótti
svo gott að fá ykkur hingað, mikið
eigum við eftir að sakna þessara
stunda sem við áttum öll saman.
Núna sit ég hér við eldhúsborð-
ið og skrifa þessi orð, mér finnst
svo skrítið að vera að skrifa svona,
mér finnst þetta svo óraunveru-
legt að þú sért farin og komir aldr-
ei aftur til mín, ég sakna þín svo
mikið, elsku mamma, og mun ætíð
gera það og strákarnir Aron og
Brynjar sakna þín svo mikið, tala
um það núna að þú sért að passa
hana Dimmu okkar uppi á himn-
um. En ég veit, elsku mamma, að
þér líður betur og ert komin á góð-
an stað og fylgist vel með okkur
og passar.
Ég elska þig, elsku mamma, og
sakna þín óendanlega mikið.
Engla söngur hljómar
þeir sýna þér sig
himinninn allur ljómar
þeir syngja fyrir þig.
(Agnar Már Agnarsson)
Þín dóttir,
Jóhanna Sigurðardóttir.
Elskuleg móðir mín er látin, ég
þakka henni samfylgdina og kveð
hana með virðingu og söknuði.
Nú ertu horfinn í himnanna borg
og hlýðir á englanna tal.
Burtu er kvíði, sjúkdómur, sorg
í sólbjörtum himnanna sal.
Þeim öllum sem trúa og treysta
á Krist
þar tilbúið föðurland er.
Þar ástvinir mætast í unaðarvist
um eilífð, ó, Jesú, hjá þér.
(Ingibjörg Jónsdóttir)
Elsku mamma, takk fyrir allar
góðu minningarnar sem við eigum
um þig.
Þín dóttir,
Sigurlaug.
Þú fæddir mig inn í þennan
heim og elskaðir skilyrðislaust.
Þú straukst tárin af vöngum
mínum þegar ég meiddi mig og
læknaðir sárin með kossum ein-
um.
Þú hughreystir mig þegar ég
var dapur og trúðir alltaf á mig.
Móðurást er eitthvað sem aldr-
ei deyr og finn ég hana ennþá.
Fyrstu skrefin mín hélstu í
hönd mína, og síðustu skrefin held
ég í þína.
Elska þig alltaf.
Þinn sonur,
Svanberg.
Það er sárt að sakna. Þannig
einmitt líður mér núna þegar ég
sest niður og skrifa minningarorð
um yndislegu tengdamóður mína
sem var tekin frá okkur alltof
snemma.
Ég kynntist Ingu minni fyrir 10
árum þegar ég og Stefán fórum að
vera saman. Mér finnst ég rosa-
lega heppin með tengdaforeldra
sem tóku mér opnum örmum inn í
sína fjölskyldu. Á þessum 10 árum
höfum við brallað mikið saman og
þær minningar hlýja manni um
hjartarætur og ég tala nú ekki um
að glugga í gegnum myndir frá
ferðalögum okkar saman hérlend-
is og erlendis og öllum þeim góðu
stundum sem við höfum átt sam-
an, þær eru ómetanlegar.
Ekki datt mér í hug að útilegan
okkar í Laugagerði síðasta sumar
yrði síðasta útilegan okkar saman
elsku Inga mín, við sem ætluðum
að ferðast meira saman á næstu
árum, þið Siggi með hjólhýsið og
við með tjaldvagninn. Hver á að
vera á hallarmælinum og stjórna
útvarpinu? Þú sérð kannski bara
um það þegar þú rennir við hjá
okkur, því ég trúi því að þú munir
fylgja okkur og passa uppá hópinn
þinn eins og þú gerðir ævinlega.
Ég á mjög erfitt með að skilja
af hverju þú varst tekin svona
snemma frá okkur en kannski er
það ekki mitt að skilja en einu get
ég lofað og það er að ég skal gera
mitt allra besta elsku Inga mín að
passa uppá hópinn þinn og ég veit
að við munum öll standa saman
eins og við höfum gert og þú und-
irbjóst okkur undir áður en þú
kvaddir.
Við áttum saman gott spjall
morguninn áður en þú fórst á spít-
alann og ræddum ýmislegt og þar
baðstu mig um að lofa þér því að
halda áfram að vinna í því að láta
stærsta draum minn og Stefáns
rætast og mikið óskaplega vildi ég
óska þess að sá draumur hefði
ræst meðan þú varst hjá okkur en
það er bara þannig að við stjórn-
um því ekki en ég mun gera allt
sem ég get að láta þann draum
okkar rætast og ég veit að þú fylg-
ist með.
Við áttum margar góðar stund-
Inga Marta
Ingimundardóttir
HINSTA KVEÐJA
Elsku amma mín, ég
mun sakna þín mjög mikið
og alltaf mun ég hugsa til
þín. Ég elska þig.
Þinn höfðingi,
Aron Ísak Morthens.
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson)
Þórunn og Íris
Svanbergsdætur.
Vaktsími:
581 3300 & 896 8242
www.utforin.is
Allan sólarhringinn
ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS
Sverrir Einarsson Kristín Ingólfsdóttir Hermann Jónasson
Flatahraun 5a • www.utfararstofa.is Símar: 565 5892 & 896 8242
ÚTFARARSTOFA HAFNARFJARÐAR ✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
ELÍN JÓNA JÓHANNSDÓTTIR,
Boðahlein 8,
Garðabæ,
lést aðfaranótt sunnudagsins 3. júní.
Útförin fer fram frá Vídalínskirkju mánudaginn
11. júní kl. 13.00.
Símon Þór Waagfjörð,
Kristín Sigríður Vogfjörð,
Jónína Waagfjörð, Gunnar S. Sigurðsson,
Jóhanna Waagfjörð, Páll K. Pálsson,
barnabörn og barnabarnabörn.