Morgunblaðið - 12.06.2014, Síða 26

26 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 12. JÚNÍ 2014
✝ Guðgeir HallurHeimisson
fæddist í Reykjavík
26. september
1956. Hann lést á
heimili sínu 1. júní
2014.
Foreldrar hans
eru Heimir Björn
Ingimarsson og
Stefanía Rósa
Sigurjónsdóttir.
Systkini Halls eru
1) Sigþór, í sambúð með Hildi
Óladóttur, börn Sigþórs af fyrra
hjónabandi eru Atli, Olga og
Einar, 2) Lára Ósk, hennar mað-
og Guðgeir Rúnar, 2) Benjamín
Ingi, f. 1989, sonur hans og
Fanndísar Óskar Brynjars-
dóttur er Fenrir Ingi. Fyrir átti
Hallur soninn Þröst, f. 1980,
móðir hans er Kristbjörg Hilm-
arsdóttir. Frá unga aldri stund-
aði Hallur sjómennsku og lauk
stýrimannsprófi frá Stýri-
mannaskólanum í Reykjavík
1979. Eftir að hann hætti til sjós
starfaði hann sem bókari hjá
Hagþjónustunni á Akureyri
þangað til hann veiktist í janúar
síðastliðnum. Hallur var virkur í
ýmsum félagsstörfum, m.a.
Samfylkingarfélaginu á Akur-
eyri og var þar formaður um
tíma, Hollvinum Húna, Strand-
menningarfélaginu og AA sam-
tökunum.
Útför Halls verður gerð frá
Akureyrarkirkju í dag, 12. júní,
2014, kl. 13.30.
ur er Björn Krist-
inn Björnsson,
þeirra börn eru
Heimir, Laufey og
Björk, 3) Hafþór
Ingi, hans kona er
Jenný Valdimars-
dóttir, þeirra börn
eru Össur og María.
3. september 1983
kvæntist Hallur eft-
irlifandi eiginkonu
sinni, Sigríði Benja-
mínsdóttur, f. 5.9. 1961. Þeirra
börn eru 1) Rósa Dröfn, f. 1985,
börn hennar og Inga Karls Sig-
ríðarsonar eru Sigríður Karen
Elsku hjartans Hallur minn.
Ég var á ferð og flugi ástin mín,
og alltof sjaldan fékk ég notið þín,
þvílíkar tarnir enn ég ekki skil,
því miklu minna hefði dugað til.
Og vorið leið og við tók sumarið,
við áttum samleið, gengum hlið við
hlið.
Lifðum marga gleði og gæfustund,
við örlög grá við áttum seinna fund.
Lífið er vatn sem vætlar undir brú,
og enginn veit hvert liggur leiðin sú.
En þegar lýkur jarðlífsgöngunni,
aftur hittumst við í blómabrekkunni.
Og þó nú skilji leiðir að um sinn,
þér alltaf fylgir vinarhugur minn.
Ég þakka fyrir hverja unaðsstund,
við munum aftur eiga endurfund.
Alltaf fjölgar himnakórnum í,
og vinir hverfa, koma mun að því.
En þegar lýkur jarðlífsgöngunni,
aftur hittumst við í blómabrekkunni.
(Magnús Eiríksson)
Takk fyrir allt og allt elsku
Hallur minn og Guð geymi þig.
Þín,
Sigríður Benjamínsdóttir
(Sigga).
Elsku Hallur, nú er lífs-
göngu þinni lokið hér í heimi
og viljum við þakka þér sam-
fylgdina undanfarna áratugi.
Minningin um góðan dreng
mun lifa með okkur.
Við getum ei breytt því
sem frelsarinn hefur að segja.
Um hver fær að lifa,
og hver á svo næstur að deyja.
Þau örlög sem við höfum hlotið,
það verður að skilja.
Svo auðmjúk og hljóð,
við lútum að frelsarans vilja.
Þó sorgin sé sár,
og erfitt er við hana að una.
Við verðum að skilja,
og alltaf við verðum að muna,
að Guð hann er góður,
og veit hvað er best fyrir sína.
Því treysti ég nú,
að hann geymi vel sálina þína.
Þótt farinn þú sért,
og horfin burt þessum heimi.
Ég minningu þína
þá ávallt í hjarta mér geymi.
Ástvini þína ég bið síðan
Guð minn að styðja,
og þerra burt tárin,
ég ætíð skal fyrir þeim biðja.
(Bryndís Halldóra Jónsdóttir)
Elsku Sigga systir, Rósa,
Benni, Þröstur, foreldrar
Halls, systkini og ástvinir allir,
Guð gefi ykkur styrk.
Anna og Brynjar.
Genginn er Hallur svili
minn eftir snarpa baráttu við
illvígan sjúkdóm. Krabbinn
náði honum og hafði betur.
Ég kynntist Halli fyrst fyrir
rúmum þrjátíu árum þegar við
Greta byrjuðum að stinga
saman nefjum. Hann var þá á
sjó og þau Sigga bjuggu í Sta-
pasíðunni. Skömmu síðar
fluttum við Greta af landi
brott og það var í raun ekki
fyrr en við komum aftur heim
eftir þriggja ára fjarveru að
kynnin urðu meiri. Og sam-
gangurinn var alltaf mikill,
sérstaklega meðan þær syst-
urnar voru báðar heimavinn-
andi með lítil börn og bjuggu í
nánd hvor við aðra.
Það sem mér er minnis-
stæðast er rimmurnar sem við
Hallur tókum um pólitík, en
þær voru ófáar. Við vorum
kannski ekkert á ósvipaðri
línu í pólitíkinni en gátum
samt alltaf rifist og tekist á
um hana enda lítið gaman að
því að vera alltaf sammála.
Þegar bullið í mér gekk alveg
fram af Halli byrjaði hann
setningarnar yfirleitt á „Helgi
Haraldsson!“ og það var
ánægjulegt að heyra hann
vera kominn í þennan gír núna
fyrir nokkrum vikum síðan
meðan veikindin slökuðu að-
eins á klónni gagnvart honum.
Hallur var jafnaðarmaður
og virkur innan Samfylking-
arinnar hérna á Akureyri.
Hann sat í nefndum og stjórn-
um og lét ekki sitt eftir liggja
á þeim vettvangi. Eftir að
hann kom í land hélt hann
tengslum við sjómennskuna
með því að vera í Hollvina-
félagi Húna og sigldi með
Húna síðastliðið sumar, fræga
ferð. Eftir að hann veiktist
varð ferðin honum afar hug-
leikin og greinilegt að hann
hafði notið hennar og fé-
lagsskaparins mikið. Það var
líka ánægjulegt að upplifa
tryggð þeirra Húnafélaga við
Hall eftir að hann veiktist, en
slík tryggð er þakkarverð og
greinilegt að hún var honum
og fjölskyldunni mikils virði.
Hallur var hvorki með há-
vöxnustu mönnum né fyrir-
ferðarmikill en hópurinn í
kringum hann var stór og
þéttur. Það sýndi sig best þeg-
ar vinir hans tóku sig til og
héldu styrktartónleika fyrir
hann og fjölskylduna núna í
maí. Akureyrarkirkja var
fengin undir tónleikana og
dugði varla til því hún fylltist
og það var alveg ótrúlegt að
vera þar og upplifa samkennd-
ina sem einkenndi það kvöld.
Ég hef sjaldan verið jafn stolt-
ur af okkar norðlenska sam-
félagi og það kvöld. Hallur
hafði enda lagt mikið til þessa
samfélags, í gegnum sveitar-
stjórnarpólitíkina, Hollvini
Húna, AA samtökin og fleira.
Hallur háði sína baráttu
keikur og lét ekki bugast. Það
var við hæfi að hann kveddi á
sjómannadaginn því sjórinn og
sjómennskan átti stóran hlut í
honum.
Hallur minn, við Greta þökk-
um þér samfylgdina og hlökk-
um til að hitta þig aftur í
Blómabrekkunni. Við vottum
Siggu, Rósu, Benna, Þresti og
öðrum aðstandendum okkar
innilegustu samúð.
Helgi.
Elsku Hallur minn. Mikið
finnst manni lífið geta verið
ósanngjarnt.
Minningarnar eru margar,
hvort sem það var í Stapas-
íðunni eða í bústaðnum ykkar.
Ég var oft hjá ykkur Siggu
sem barn og þið voruð alltaf
svo góð við mig. Lífið er ekki
alltaf auðvelt og síðustu mán-
uðir hafa verið erfiðir, því við
vissum hvert stefndi.
Það var yndislegt að fá ykk-
ur til mín í janúar og ég gerði
mitt besta til að elda góðan
kvöldmat handa ykkur, þar
sem ég er ekki sú besta í eld-
húsinu. Þú talaðir sérstaklega
um hvað maturinn var góður,
það gladdi mig. Ég reyndi að
koma norður eins oft og ég gat
síðastliðna mánuði til að knúsa
þig og spjalla. Ég veit að þú ert
kominn á góðan stað núna, þar
sem þér líður vel. Ég veit að
þar geturðu gert það sem þú
vilt og tekið í nefið eins og þig
lystir.
Andreu, Elísu og Brynjari
Narfa fannst þú svo skemmti-
legur og stríðinn, enda varstu í
góðri æfingu með barnabörnin
þín og þau voru heppin að eiga
þig sem afa.
Elsku besta Sigga frænka,
hugur minn er hjá ykkur öll-
um.
Þar sem englarnir syngja sefur þú
sefur í djúpinu væra.
Við hin sem lifum, lifum í trú
að ljósið bjarta skæra
veki þig með sól að morgni.
Drottinn minn faðir lífsins ljós
lát náð þína skína svo blíða.
Minn styrkur þú ert mín lífsins rós
tak burt minn myrka kvíða.
Þú vekur hann með sól að morgni.
Faðir minn láttu lífsins sól
lýsa upp sorgmætt hjarta.
Hjá þér ég finn frið og skjól.
Láttu svo ljósið þitt bjarta
vekja hann með sól að morgni.
Drottinn minn réttu sorgmæddri sál
svala líknarhönd
og slökk þú hjartans harmabál
slít sundur dauðans bönd.
Svo vaknar hann með sól að
morgni.
Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma.
Svo vöknum við með sól að morgni.
(Bubbi Morthens)
Ebba Særún Brynj-
arsdóttir og fjölskylda.
Í fimmtán ár höfum við setið
vikulega fundi með fólki sem
lærir að sætta sig við það sem
það fær ekki breytt. Þar er
unnið að mannrækt sem skilar
oft góðum árangri, æðruleysi
og lífsfyllingu. Hallur sat ætíð
á sama stað við borðendann og
tók í nefið. Hann mætti venju-
lega fyrstur og sþegar ég gekk
inn skaut hann á mig ýmsum
athugasemdum: „Nei, nei,
sjáiði hver er kominn, þessu
átti maður nú ekki von á, ég er
svo aldeilis hissa.“ Ég svaraði
með álíka gáfulegum athuga-
semdum á móti, fékk mér sæti
og skömmu síðar hófst fundur.
Svona var þetta alla föstudaga,
hlýlegt og alltaf með sama
sniðinu. Þegar hann tjáði sig
ræddi hann grunngildin, hegð-
un og hamingju, verðmætin
sem fólgin eru í fjölskyldunni
og var áberandi stoltur af
barnabörnunum. Hann var
tryggur og til staðar fyrir aðra.
Hann var sjálfur þessi mikil-
væga fasta stærð í okkar hópi,
sat á sínum stað og tjáði sig um
það sem máli skiptir. Fátt er
mikilvægara en reglufesta og
merkilegt hvað hún gerir mann
hamingjusaman. Halli verður
aldrei fullþakkað fyrir að hafa
verið nákvæmlega eins og hann
var. Allan tímann. Þessi dreng-
ur var eðaleintak. Margir eiga
um sárt að binda og þeim er
vottuð djúp samúð. Þessi
stutta kveðja er rituð fyrir
mína hönd og hópsins. Nú
verður engu breytt en það er
erfitt að sætta sig við þetta.
Bjarni Hafþór Helgason.
Hallur Heimisson, vinur
minn og samherji til margra
ára, er fallinn frá. Farinn í sína
hinstu sjóferð. Samstarf okkar
Halls hófst á tröppum Lárus-
arhúss á haustdögum 2005.
Framundan var undirbúnings-
vetur fyrir sveitarstjórnar-
kosningar á vori komandi og
það þurfti að gera klárt. Þar
kom Hallur ætíð fyrstur að,
fyrsti háseti í Lárusarhúsi.
Staðan var ekki góð. Eini
bæjarfulltrúi Samfylkingarinn-
ar á Akureyri hafði flutt sig yf-
ir á íhaldið og öll gögn þurfti
að sækja í Ráðhúsið. Hallur
átti því mörg spor í Ráðhúsið
þann veturinn. Eins og gengur
þá gat hvesst á fundum í Lár-
usarhúsi og jafnvel talsverður
öldugangur. En alltaf stóð
Hallur pollrólegur vaktina og
róaði ölduganginn. Hallur var
nefnilega maður friðsemdar og
æðruleysis.
Um langt skeið hélt Hallur
utan um reikningshald flokks-
ins bæði á bæjar- og kjördæm-
isvísu. Hallur var menntaður á
þessu sviði og sá alltaf leiðir út
úr þrengstu skerjagörðum
fjármálanna.
Hallur sinnti ekki einungis
félagsmálum stjórnmálanna
heldur einnig þeirra sem
minna mega sín. Þá var hann
einnig innanborðs á Húna II og
fór í sögulega ferð kringum
landið á síðasta ári.
En minningin um Hall er
skýr. Sé hann enn fyrir mér á
góðum sigurdegi að vorlagi
2006 á tröppunum á Lárusar-
húsi. Með glettni í augum og
gleði í hjarta.
Far vel, kæri vinur og góða
ferð um himnahöfin. Sigríði og
börnunum sendi ég mínar sam-
úðarkveðjur.
Kær kveðja úr Kópavogi.
Gísli Baldvinsson.
„Nei, ert þú hér skrattakoll-
ur?“ sagði Hallur við mig þeg-
ar ég heilsaði upp á hann í lok
styrktartónleika sem haldnir
voru fyrir hann og fjölskyldu
hans í Akureyrarkirkju fyrir
nokkrum vikum. Þótt mjög
væri af honum dregið var grág-
lettnin fylgifiskur hans allt til
enda. Það var mannbætandi að
fá að taka þátt í þeirri stóru
uppákomu sem styrktar-
tónleikarnir voru, með Halli og
fjölskyldu hans. Troðfull Ak-
ureyrarkirkja og rausnarskap-
ur tónlistarfólks bar vitni um
þann góða hug sem vinir og
samferðamenn báru til þessa
öðlingsmanns.
Við í Samfylkingunni eigum
Halli mikið að þakka. Um ára-
bil gegndi hann trúnaðarstörf-
um fyrir flokkinn á Akureyri
og í Norðausturkjördæmi og
var formaður Samfylkingar-
innar á Akureyri, allt þar til
hann veiktist í upphafi ársins.
Skrifstofa hans var fyrsti við-
komustaður minn og þing-
manna flokksins þegar við
komum norður síðasta haust til
fundahalda og hann var ávallt
fyrsta andlit sem mætti manni
í flokkserindum á Akureyri.
Persónulega þakka ég honum
eindreginn stuðning sem aldrei
hvikaði. Fyrir hönd Samfylk-
ingarinnar – jafnaðarmanna-
flokks Íslands þakka ég sam-
fylgd og fórnfýsi í þágu
hreyfingar jafnaðarmanna.
Fjölskyldu hans færi ég okkar
innilegustu samúðarkveðjur.
Árni Páll Árnason.
Kveðja frá Hollvinafélagi
Húna II
Fallinn er frá Guðgeir Hall-
ur Heimisson. Hallur, eins og
hann var jafnan kallaður, gekk
í Hollvinafélag Húna II er það
var stofnað og var kosinn í
stjórn félagsins árið 2006.
Hann tók fljótt við gjaldkera-
starfinu og gegndi því allt þar
til að hann veiktist í upphafi
þessa árs. Hann var ötull og
útsjónarsamur gjaldkeri er
gegndi starfi sínu af natni og
trúmennsku. Hallur hafði mik-
inn metnað fyrir hönd félags-
ins og vildi hag þess sem mest-
an og tók virkan þátt í allri
starfsemi þess eins og sigling-
um og viðhaldsvinnu. Reynsla
hans til sjós kom þar vel fram,
hann var snöggur til og kunni
vel til verka og var öruggur í
sínum störfum. Hallur tók þátt
í hringferðum Húna II á síð-
astliðnu sumri og þar var rétt-
ur maður á réttum stað því
Hallur átti auðvelt með að um-
gangast fólk og stutt var í
húmorinn og augljóst að hann
naut sín vel í þessum ferðum.
Hallur hafði mikinn áhuga á
öllu sem tengist bátum, varð-
veislu þeirra og þeirrar menn-
ingararfleiðar sem tengjast
bátum og sjósókn og náði sá
áhugi út fyrir ramma Hollvina-
félagsins. Hallur tók þátt í að
stofna Strandmenningarfélag
Akureyrar og var að vinna í því
með öðrum að bjarga fleiri bát-
um, öðrum munum og verð-
mætum frá glötun þegar hann
féll frá. Hér er verk að vinna
fyrir okkur sem eftir stöndum.
Það er stundum sagt að það
sé erfitt að kynnast Akureyr-
ingum, en starf mitt með holl-
vinum Húna II sýnir, allavega
hvað mig varðar að það er ekki
rétt. Þar átti Hallur drjúgan
þátt í að bjóða mig velkominn
og koma mér í hópinn sem ég
er mjög þakklátur fyrir. Hallur
hafði munstrað sig á stóru sigl-
ingu sumarsins á mikla strand-
menningarhátíð í Osló. Örlögin
gripu hinsvegar inn og hann
var munstraður í aðra ferð.
Enginn mun svikinn af því að
hafa hann um borð á þeirri
siglingu en hans mun verða
sárt saknað úr okkar áhöfn.
Eftirlifandi eiginkonu, Sig-
ríði Benjamínsdóttur, börnum
þeirra og foreldrum hans og
öðrum aðstandendum vottum
við samúð okkar.
Fyrir hönd Hollvinafélags
Húna II,
Hjörleifur Einarsson,
formaður.
Guðgeir Hallur
Heimisson
✝
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
vinarhug vegna andláts og útfarar ástkærs
föður míns,
RAGNARS BÖÐVARSSONAR.
Fyrir hönd aðstandenda,
Böðvar Jens Ragnarsson.
„Kvíga í skurði!“
Þegar þessi skila-
boð komu var eins
gott að mæta í
kjaftaklúbbinn því
þá var von á tíðindum. Klúbb-
urinn stóð saman af nokkrum
vinnufélögum í Gagganum ásamt
fleiri vinum. Meðlimir komu hver
úr sinni áttinni með mismunandi
Sigurður Eggert
Davíðsson
✝ Sigurður Egg-ert Davíðsson
fæddist 12. júlí
1946. Hann lést 15.
maí 2014. Kveðju-
stund Sigurðar var
23. maí 2014.
bakgrunn og ein-
kenndist samveran
af einlægri og góðri
vináttu. Aðalmaður-
inn var Siggi Dav-
íðs, hann var mið-
punkturinn og eru
upphafsorðin frá
honum komin. Ef
rétt er munað eru
þau fengin að láni
úr forsíðufrétt í
dagblaðinu Degi á
Akureyri.
Hópurinn hélt þétt saman í
löngu frímínútunum og hittist
þar að auki einu sinni í viku í
Kristjánsbakaríi í Sunnuhlíð og
síðar á Café Karólínu á Akureyri.
Hópnum var ekkert óviðkom-
andi. Málefni bæjarins og bæjar-
búa voru vinsælt umræðuefni og
fékk hver málaflokkur sann-
gjarna umfjöllun eða þannig.
Starfsemi klúbbsins lá niðri
um árabil en síðustu endurfundir
voru fyrir fimm árum og var þá
eins og hópurinn hefði hist í gær.
Nú hefur verið höggvið stórt
skarð í hópinn því að aðalmað-
urinn, Siggi Davíðs, er fallinn
frá. Við sem eftir sitjum eigum
bara góðar minningar um okkar
kæra vin, því að aldrei bar
skugga á vináttuna og það voru
öngvar „skandínavískar vælu-
uppákomur“ í okkar hópi. Siggi
Davíðs var traustur vinur,
hjartahlýr, kjaftfor, með bíla-,
úra- og gleraugnadellu, lestrar-
hestur, elskaði konu sína og börn
heitt, eldaði góðan grjónagraut,
var stoltur Eyrarpúki og Þórs-
ari, frábær kennari, góður sögu-
maður og þannig mætti lengi
telja.
Sögurnar eru ótalmargar sem
hægt er að segja um þennan
mæta mann en það er með þær
eins og myndirnar úr einni af
vorferðum starfsmanna Gaggans
á árum áður, að best er að halda
þeim aðeins fyrir fáa útvalda og
þökkum við fyrir að á þeim tíma
var ekkert internet né myndsím-
ar.
Elsku Regína og fjölskylda,
okkar innilegustu samúðarkveðj-
ur. Minningin um góðan dreng
lifir í hjörtum okkar.
Helga Steinunn Guð-
mundsdóttir, Bryndís
Arnardóttir, Sólveig
Hrafnsdóttir, Hjördís
Stefánsdóttir, Óskar
Kristinsson, Baldvin
Ringsted, Jóhannes G.
Bjarnason.