Fréttablaðið - 18.04.2013, Side 55

FIMMTUDAGUR 18. apríl 2013 | SKOÐUN | 27
Í grein í Fréttablaðinu 28.
febrúar sl. gerir forstjóri
Landsnets að umræðuefni
gagnrýni Landverndar á
fyrirtækið. Hér verður
grein hans svarað og
rangfærslur leiðréttar.
Í grein sinni skrifar
forstjóri Landsnets: „ …
hvað sem stóriðju líður
er brýnt að styrkja flutn-
ingskerfið og auka öryggi
þess í þágu íbúa og fyrir-
tækja á Reykjanesi.“ Sam-
kvæmt matsskýrslu Landsnets
um Suðvesturlínur verður flutn-
ingsgeta 220 kV Suðurnesjal-
ínu 2 u.þ.b. 600 MW (690 MVA).
Á Suðurnesjum eru í rekstri 75
MW virkjun í Svartsengi og 100
MW Reykjanesvirkjun, þar af eru
um 125 MW flutt út af svæðinu
til Norðuráls í Hvalfirði. Sam-
kvæmt tölum frá Orkuspárnefnd
2012 var raforkunotkun á Suður-
nesjum um 205 GWh árið 2011,
sem er vel undir 50 MW. Það er
því með engu móti hægt að rétt-
læta jafn stórt flutningsmann-
virki og 220 kV Suðurnesjalínu 2
með tilvísun til eflingar öryggis
flutningskerfisins fyrir almenna
orkunotendur eina (íbúa og fyrir-
tæki) líkt og forstjóri Landsnets
gerir í grein sinni.
Ljóst má vera að minni raf-
lína myndi hæglega geta gegnt
því hlutverki að tryggja afhend-
ingaröryggi íbúa og núverandi
fyrirtækja svæðisins, jafnvel
þó svo að notkun ykist umtals-
vert. Raunveruleg ástæða hinnar
220 kV Suðurnesjalínu 2 er því
fyrst og fremst til þess að mæta
ýmsum stóriðjuáformum á
Reykjanesi. Köllum því hlutina
réttum nöfnum.
Sýnum skynsemi
Alvarlegast er kannski að það
gleymist í þessari umræðu að
stóriðjuáform á svæðinu ákvarð-
ast fyrst og fremst af framboði
á orku og enn hefur ekki verið
tryggð nægileg orka til allra
þessara áforma. Hvers vegna
ekki? Jú, það hefur ekki verið
sýnt fram á að orkan sé til stað-
ar á Reykjanesskaga, eða hún
tryggð annars staðar frá. Af
þeirri ástæðu er óskynsamlegt
að ráðast í umrædda milljarða-
framkvæmd að svo stöddu, hvað
þá að ráðast í dýrt og sársauka-
fullt eignarnám eins og Landsnet
hefur farið fram á.
Þau rök forstjóra Landsnets að
byggja þurfi upp flutnings kerfið
á Reykjanesskaga til að mæta
flutningi á raforku frá fyrir-
huguðum virkjunum í nýtingar-
flokki rammaáætlunar á svæðinu
eru einnig haldrýr. Óvissa ríkir
um getu flestra jarðhitasvæða á
þessu landsvæði til orkuvinnslu,
og því ekkert fast í hendi með
virkjun margra þeirra. Það er
því fjárhagslega og umhverfis-
lega skynsamlegt að Landsnet
fari sér hér hægar. Auk þess
gæti afstaða almennings og
ráðamanna breyst til nýtingar
jarðvarma á svæðinu í nánustu
framtíð. Þetta er ekki síst vegna
heilsufarslegra áhrifa af mengun
jarðvarmavirkjana og neikvæðra
áhrifa á tæringu málma. Auk
þessa hafa möguleikar til úti-
vistar og ferðamennsku í jafn
stuttri fjarlægð frá höfuðborgar-
svæðinu verið vanmetnir, líkt og
fram kemur í skýrslu ramma-
áætlunar frá 2011.
Samkomulag um viðmið
Undirritaður vísar fullyrðingu
forstjóra Landsnets á bug þar
sem hann sakar Landvernd um
að fara með rangt mál í grein frá
22. febrúar sl. Forstjóri Lands-
nets heldur því fram að mér hafi
þótt „undarlegt að Landsnet
kannist ekki við [að samkomulag
hafi náðst um nokkur mikilvæg
atriði í jarðstrengsnefndinni]“.
Þetta sagði hvergi í greininni
enda efast fulltrúar Landverndar
ekki um skilning forstjóra Lands-
nets á eigin samþykki. Því mætti
halda að forstjóri Landsnets hafi
lesið einhverja aðra grein
en eftir undirritaðan.
Í greininni benti ég á
að ein sameiginleg tillaga
nefndarinnar geri ráð
fyrir að nú þegar verði
ákveðin viðmið og grund-
vallarreglur höfð til hlið-
sjónar við ákvarðanatöku
vegna framkvæmda í
flutningskerfinu. Eitt
viðmiðið er t.d. að bera
ávallt saman áhrif þess
að leggja loftlínu eða
jarðstreng á ákveðnum svæðum
þrátt fyrir að við samanburð
á kostnaði komi í ljós að jarð-
strengur sé umtalsvert dýrari
en loftlína. Slík svæði eru m.a.
náttúru verndarsvæði, svæði við
flugvelli og svæði þar sem veð-
urálag er mikið og jarðstrengur
gæti aukið afhendingaröryggi.
Landsneti er nú í lófa lagið að
taka til endurskoðunar afstöðu
sína gagnvart jarðstrengslögn
á ofangreindum viðmiðunar-
svæðum á línuleiðum Suðurnesja-
línu 2 og Blöndulínu 3, sem báðar
bíða leyfisveitinga. Það væri
Landsneti til sóma að rétta út
slíka sáttahönd til handa land-
eigendum og sveitarfélögum, sem
ítrekað hafa farið fram á að mat
á umhverfisáhrifum jarðstrengja
fari fram á þessum svæðum til
samanburðar við loftlínur.
Hvað með Kröflulínu 3?
Að lokum er áhugavert að rýna
í matsáætlun Landsnets vegna
fyrirhugaðrar Kröflulínu 3, sem
birt var 26. febrúar sl. Þar segir
á bls. 1: „… en jarðstrengskostur
verður ekki lagður fram til mats
á umhverfisáhrifum“. Það er því
ekki að sjá að Landsnet hygg-
ist fylgja þeim grundarvallar-
viðmiðum sem forstjóri fyrir-
tækisins skrifaði upp á í
jarðstrengsnefndinni. Það er því
eðlilegt að spyrja: Mun Landsnet
fara að eigin tillögum?
Köllum hlutina réttum nöfnum
RAFORKU-
FLUTNINGAR
Guðmundur Ingi
Guðbrandsson
framkvæmdastjóri
Landverndar
islandsbanki.is | Sími 440 4000
Eignin er 3 hæðir auk kjallara, alls 2.800 m2 að stærð. Húsinu fylgir fjöldi bílastæða.
Húsið er innréttað á vandaðan og smekklegan hátt og lauk endurbótum síðla árs 2008.
Áhugasömum kaupendum gefst tækifæri til að skoða húsið miðvikudaginn 24. apríl nk. á milli
kl. 10 og 11.30 og mánudaginn 29. apríl milli kl. 13.30 og 15.
Allar nánari upplýsingar veita Narfi Þ. Snorrason, í síma 440-4541, og Sigrún Hjartardóttir,
í síma 440-4748, hjá Fyrirtækjaráðgjöf Íslandsbanka.
i kl. 10 og 11:30 og mánudaginn 29. apríl milli kl.
Borgartún 18
Íslandsbanki auglýsir til sölu glæsilegt, nýlega standsett hús á stórri
hornlóð í einu eftirsóttasta viðskiptahverfi borgarinnar.
➜ Ljóst má vera að minni
rafl ína myndi hæglega
geta gegnt því hlutverki að
tryggja afhendingaröryggi
íbúa og núverandi fyrir-
tækja svæðisins, jafnvel þó
svo að notkun ykist umtals-
vert.