Morgunblaðið - 11.04.2015, Side 33

MINNINGAR 33
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 11. APRÍL 2015
✝ Jófríður Mar-grét Vigfús-
dóttir fæddist á
Tjörnum í Sléttu-
hlíð, Skagafirði 28.
október 1929 en
ólst upp á Siglufirði
til fullorðinsára hjá
móður sinni. Hún
lést á Skóg-
arbrekku, hjúkr-
unardeild Sjúkra-
hússins á Húsavík,
29. mars 2015.
Foreldrar hennar voru Sig-
ríður Guðný Jósepsdóttir, f. 11.
ágúst 1895, og Vigfús Þor-
steinsson, f. 15. janúar 1877.
Hún átti eina systur sammæðra,
Önnu Huldu Símonardóttur, og
fjögur systkini samfeðra, Stein-
dór Stefán, Sigurbjörgu, Gest
og Aðalbjörgu.
Jófríður giftist 18. ágúst 1956
Jóni Ólafssyni, f. 1.
janúar 1925, Fjöll-
um í Kelduhverfi
og þar bjuggu þau
alla tíð meðan
heilsa og þrek
leyfði. Jón lést 23.
desember 2014.
Börnin eru fimm.
Sigurjón Matthías-
son, f. 9. október
1951, átti Jófríður
áður, en saman áttu
þau Jón Önnu Láru, f. 3. janúar
1957, Bryndísi Öldu, f. 14. júlí
1959, Ólaf, f. 9. júní 1961, og
Rósu Ragnheiði, f. 1. apríl 1964.
Sigrún Sif, dóttir Rósu, ólst upp
á Fjöllum til 12 ára aldurs.
Ömmubörnin eru 15 og lang-
ömmubörnin 17.
Útförin fór fram frá Garð-
skirkju í Kelduhverfi 4. apríl
2015.
Elsku fallega, hlýja amma
mín.
Ég heyri í fréttatilkynningum
á rás 1 í útvarpinu. Ég er ný-
vöknuð um hádegisbil og silast
niður stigann. Það brakar mis-
munandi í hverju þrepi. Ég
stend í forstofunni á Fjöllum 1
og lít inn í eldhús. Þú stendur yf-
ir pottunum. Það er lambakjöt í
hádegismat og grautur í eftir-
mat. Ég næ í bollann minn og
næ mér í ískalt vatn úr kran-
anum og sest við hliðina á Sig-
rúnu Sif. Á móti mér situr afi
Jón. Hann er svo einbeittur að
hlusta á útvarpið að ég má helst
ekki trufla hann. Það eru allir
búnir að vera úti að gera eitt-
hvað en læt að sjálfsögðu bíða
eftir mér til hádegis þar til ég er
tilbúin að takast á við daginn.
Svona hefst týpískur dagur í
sveitinni. Ég var í sveitinni hjá
þér og afa frá því ég man eftir
mér. Ég byrjaði að taka flug
sjálf norður um sex ára aldur.
Það var alltaf nóg að gera og nóg
af fólki í sveitinni. Óli frændi og
fjölskylda, Rósa frænka og fjöl-
skylda, Anna Lára og Alda og
fjölskyldur í næsta nágrenni.
Þetta var fjölskyldan mín fyrir
norðan og ég var svo stolt af því
að fá að vera smánorðlensk. Ég
og Sigrún vorum alltaf eitthvað
að brasa og Hjalti frændi var
ekki langt undan. Það var svo
mikil kyrrð og ró inn í húsinu
hjá þér, amma mín. Þú varst
alltaf að dekra við okkur. Þú
bakaðir og söngst á meðan með
útvarpinu. Ég held að ég hafi
aldrei séð þig í slæmu skapi. Þú
varst svo mikil fyrirmynd því þú
komst fram við alla af mikilli
virðingu.
Það sem þú hugsaðir líka vel
um fallega garðinn þinn. Læk-
urinn sem rann meðfram girð-
ingunni í kringum garðinn.
Hvert einasta litla tré sem stóð
við lækinn og myndaði hálfgerð
göng hringinn í kring. Á heitum
sólardegi fyrir norðan var eins
og ég væri í kaffi hjá drottning-
unni í Danaveldi þegar ég sat í
kaffi í fallegasta garðinum hjá
þér, amma mín. Í æskuminning-
unni var hann draumi líkastur.
Við sátum oft inni og lásum bæk-
ur. Ég neitaði víst að læra að
lesa sem barn og höfðu skóla-
yfirvöld áhyggjur af mér. Ég fór
eitt sumarið til þín og þú kennd-
ir mér að lesa með þinni þol-
inmæði. Ég last heila bók á dag
eftir það. Uppáhaldsbókin mín í
hillunum þínum var Anna frá
Suðurey. Það var nóg að lesa í
húsinu. Ég man eftir því að við
Sigrún stálumst út um miðjan
dag á náttfötunum á skíði á
túninu. Þér fannst það bara
fyndið. Einn daginn fann Sigrún
gamalt þvottabretti niðri og við
ákváðum að hætta að þvo þvott-
inn okkar í þvottavél og byrj-
uðum að þvo hann í höndunum.
Það var í eina skiptið sem ég
man eftir því að þér var ekki
skemmt. Minningarnar eru
endalausar og þær eru þær
bestu úr minni barnæsku. Ég
sakna þín svo mikið, besta, góða
amma mín. Núna er ég bara,
litla Fríða, eftir. Stóra Fríða er
búin að kveðja. Ég er mjög glöð
að hafa komist heim frá Sviss til
þess að geta kvatt þig í síðasta
skipti. Ég er viss um að afi er
glaður að fá þig til sín og að þið
séuð núna saman hönd í hönd
eins og þið voruð alltaf alla tíð.
Ég veit að pabbi hefði viljað
skrifa nokkur orð til þín en hann
ætlar að spila tónlist í staðinn
fyrir þig. Guð blessi þig, amma
mín.
Þín litla
Fríða.
Elsku amma.
Ég sé þig fyrir mér í eldhús-
inu á Fjöllum. Það er sumar og
við erum að baka kanilsnúða. Ég
laumast af og til og smakka
deigið sem er svo gott á bragðið.
Allt í einu hækkar þú í útvarpinu
og við dönsum saman fram í for-
stofu og til baka og förum svo að
skellihlæja. Þegar snúðarnir eru
tilbúnir fæ ég kaffi í bolla til að
dýfa snúðnum ofan í, því þú seg-
ir að þannig séu þeir miklu betri.
Ég á margar svona minningar
um þig, elsku amma, enda var ég
heppin að búa hjá ykkur afa á
Fjöllum fyrstu árin. Þar var allt-
af nóg að gera og þú hugsaðir
vel um heimilið. Þú passaðir svo
sannarlega upp á að enginn færi
svangur frá borðum enda var
alltaf tví- eða þrírétta máltíð á
boðstólum og fermingarhlaðborð
í kaffitímanum. Þú gerðir besta
rúgbrauð í heimi og bjóst til
grasaöl sem engum hefur tekist
að gera eins og vel og þú gerðir.
Stundum gleymdust nokkrar
flöskur af grasaölinu og þegar
þær fundust var komið smá
„fútt“ í það eins og þú kallaðir og
þá var það nú ekki fyrir börn að
drekka.
Ég fór oft með þér í göngu-
ferðir að safna brúðbergi og öðr-
um jurtum svo þú gætir fengið
þér te og oftar en ekki fengu
nokkrir fallegir steinar að koma
heim með okkur. Þér fannst
gaman að hugsa um blómin þín
sem fylltu alla glugga í húsinu
og svo varstu með fallegt blóma-
horn úti í litla garðinum. Seinna
kom svo stóri garðurinn bak við
hús þar sem þú hugaðir að ösp-
unum, hvönninni og litlu tjörn-
inni þinni. Við fórum oft í berja-
mó saman á haustin og þú
þurftir stundum að bera mig á
bakinu yfir ána til að komast á
uppáhaldsberjastaðina þína í
fjallinu. Þær ferðir voru oft
skrautlegar og mikið hlegið.
Mikið er ég þakklát fyrir að
hafa alist upp hjá ykkur afa í
sveitasælunni. Ég var eins og
eitt af ykkar börnum og leið allt-
af mjög vel hjá ykkur. Þegar
heilsunni fór að hraka fluttuð þið
afi til Húsavíkur og það var allt-
af notalegt að heimsækja ykkur í
Skógarbrekku. En núna ert þú
komin aftur í sveitina, elsku
amma, og ég veit að afi hefur
tekið fagnandi á móti þér.
Takk fyrir allt
Þín,
Sigrún Sif.
Elskulega trygga, góða vin-
kona. Við höfum átt svo margt
saman að minnast. Bernsku- og
unglingsárin okkar á Siglufirði
þar sem við tengdumst órjúfan-
legum vináttuböndum. Fórum
saman á skíði, í bíó, göngutúra
og könnunarferðir í Hvanneyr-
arskál til að njóta útsýnisins en
allra mest nutum við þess að
vera saman og njóta vináttunnar
sem ríkti á milli okkar.
Ég fór ung að aldri til Reykja-
víkur, þú komst þangað um tíma
og við nutum lífsins saman.
Helst af öllu vildi ég hafa þig hjá
mér en örlögin tóku í taumana,
eins og svo oft vill verða.
Þú fórst í vist í Kelduhverfi og
þar kynnist þú þínum góða lífs-
förunaut og heillaðist af bæði
honum og hans fallega stað,
Fjöllum. Jón laumaði því að mér
einhverju sinni, löngu seinna, að
það hefði verið ást við fyrstu sýn
þegar hann sá þig og það skildi
ég vel, eins bráðfalleg að utan
sem innan og þú varst. Saman
hafið þið svo alið upp og eignast
mannvænleg börn og efnilega af-
komendur sem hefur verið ómet-
anlegt að fá að fylgjast með í
gegnum tíðina. Við skrifuðumst
á alla tíð enda lítt treystandi á
símann þegar hann loksins kom,
allir á línunni – svo leyndarmálin
voru send bréfleiðis.
Við stóðum líka alltaf saman
þegar á reyndi, þótt vík væri á
milli vina. Það kom mér því ekki
á óvart að þú skyldir verða
svona dýrmæt í augum dóttur
minnar, sem þú reyndist svo vel.
Fyrir það er ég þér ævinlega
þakklát.
Fyrir þá sem ekki þekktu þig
vel virkaðir þú oft frekar lokuð
og lést aldrei mikið yfir sjálfri
þér, en hafðir í raun svo einstætt
innsæi í mannlegan þátt tilver-
unnar og því miðlaðir þú gjarnan
til mín. Ég var hins vegar sú
sem tók öllum opnum örmum
svo að þegar við nýttum saman
okkar sterku hliðar vegnaði okk-
ur vel saman. Vógum alltaf hvor
aðra upp.
Þó svo að sjúkdómur minn-
isleysisins hafi þjakað þig síð-
ustu árin og við haft minna sam-
band en ella hélt ég að það
breytti engu um tilfinningar
mínar en ákvað að hringja í þig
fyrir stuttu. Bara það að heyra
röddina þína, auk þess að geta
rifjað upp nokkrar gamlar minn-
ingar frá Sigló, er mér í dag svo
dýrmætt, eins og þú varst mér
ætíð. Alltaf hef ég haft fallegu
myndina af þér hjá mér og horfi
á hana nú, þegar ég kveð þig
með djúpum söknuði, mín kæra
yndislega vinkona. Læt Steina
minn um lokaorðin sem mér
finnst lýsa lífi okkar svo vel í
hnotskurn:
Menn kætast er þeir kynnast
og kröfur saman tvinnast
saman sigrar vinnast
svo ræktar hver sinn garð.
Er höfuðhárin þynnast
oft hugir aftur spinnast
og merkilegt að minnast
hve margt var gott sem varð.
(ÞE)
Ykkur afkomendum sendi ég
hugheilar samúðarkveðjur og
vona að þið getið yljað ykkur vð
urmul góðra minninga um þessa
mætu konu.
Alda Jónsdóttir – vinkona.
Ég kveiki á kerti í vorrökkr-
inu, sit hér hljóð og hugsa til
allra stóru stólpanna í lífi mínu
en þar hefur orðið skammt
stórra högga á milli. Þeirra á
meðal eru Fríða mín og Jón sem
hafa verið svo nátengd lífi mínu
alla tíð að ég sá þau nánast sem
eina sál, í blíðu sem stríðu.
Hugurinn reikar til baka og
ótal góðar minningar fljóta fram
eins og litli bæjarlækurinn á
Fjöllum. Trygg og einlæg vin-
átta móður minnar og Fríðu
varð til þess að mér var boðið að
upplifa sveitalífið í faðmi þessara
góðu hjóna og fjölskyldu. Mér
var strax tekið sem einni af fjöl-
skyldunni, um það vitna bréfin
sem ég skrifaði á þessum árum,
full af jákvæðni, nýjungagirni og
alltaf sól í heiði.
Fríða sagði mér seinna að hún
hefði aldrei áður upplifað jafn
lystarlaust og matvant barn sem
henni var falið að bera ábyrgð á.
Þetta varð henni eiginlega eilífð-
aráhyggjuefni því að þegar ég
flutti aftur í sveitina fallegu fór
ég aldrei tómhent frá Fjöllum.
Alltaf leyst út með gómsætum
matargjöfum, heimatilbúnum af
Fríðu eins og rúgbrauði, kæfu,
kjöti, kökum og fjallagrasaölinu
hennar góða svo eitthvað sé
nefnt.
Þegar ég lít svo í baksýnis-
spegilinn vex aðdáun mín á
Fríðu enn frekar. Oft á tíðum
var lífið ekki dans á rósum en
aldrei heyrði ég hana kvarta,
miklu heldur þakka og það vek-
ur mér aukna aðdáun á þessari
góðu konu með sitt jafnaðargeð.
Við vorum alltaf í góðu sam-
bandi og vinátta okkar óx og
dýpkaði með árunum. Ég hætti
að vera bara matvanda barnið
sem hún tók að sér, heldur varð
góð vinkona og á milli okkar
ríkti traust og við nutum sam-
verustundanna sem gáfust.
Eitt eftirminnilegt haust fór
ég í göngur fyrir Fjöll og að
þeim loknum settist ég að spjalli
við Fríðu í eldhúsinu. Svo vitum
við ekki fyrri til en allt húsið
hristist til og eldavélin stökk út á
gólf. Við sátum stjarfar í stutta
stund en svo fórum við báðar að
skellihlæja. Þarna var jarð-
skjálfti á ferð en Fríðu tókst allt-
af að sjá jákvæðu hliðarnar á til-
verunni og tók hlutunum ætíð
með jafnaðargeði, sem smitaði
frá sér.
Elli kerling heimsótti hana
með minnisleysi í farteskinu en
allan þann tíma hefur fjölskyld-
an staðið sem klettur við hlið
hennar og veitt henni jafnt styrk
sem öryggi.
Hennar jákvæðni og milda
skap sem hún hélt allt til hinstu
stundar er okkur öllum hollt að
hugleiða og gott til eftirbreytni.
Þannig vil ég minnast hennar og
þakka um leið ómældar ánægju-
stundir og einlæga vináttu í
gegnum áratugina.
Þegar einhver fellur frá
fyllist hjartað tómi
en margur síðan mikið á
í minninganna hljómi.
Á meðan hjörtun mild og góð
minning örmum vefur
þá fær að hljóma lífsins ljóð
og lag sem tilgang hefur.
Ef minning geymir ást og yl
hún yfir sorgum gnæfir
því alltaf verða tónar til
sem tíminn ekki svæfir.
(KH)
Einlægar samúðarkveðjur til
ykkar allra. Megi minningin um
góðar stundir lifa í hjörtum ykk-
ar.
Helga Þorsteins
og fjölskylda.
Jófríður Margrét
Vigfúsdóttir
HJARTAVERND
Minningarkort
535 1825
www.hjarta.is 5351800
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
SIGURVEIG ANNA STEFÁNSDÓTTIR,
Gunnólfsgötu 8,
Ólafsfirði,
lést á dvalarheimilinu Hornbrekku
miðvikudaginn 8. apríl.
Útförin verður auglýst síðar.
.
Aðalsteinn S. Gíslason, Júlía V. Valdímarsdóttir,
Gísli Gíslason, Anna S. Einarsdóttir,
Björn Valur Gíslason, Þuríður L. Rósenbergsdóttir,
Kristín Jónína Gísladóttir, Steingrímur B. Erlingsson,
barnabörn, barnabarnabörn
og barnabarnabarnabörn.
Elskulegur eiginmaður, faðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
BJÖRN PÉTURSSON
frá Siglufirði,
lést 8. apríl á Landspítalanum við
Hringbraut.
Útförin verður auglýst síðar.
.
Bergljót Ólafsdóttir,
börn, tengdabörn, barnabörn
og barnabarnabörn.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
LÁRA ÞÓRÐARDÓTTIR,
Skipholti 47,
Reykjavík,
lést á Hrafnistu í Reykjavík
miðvikudaginn 8. apríl.
Útförin verður auglýst síðar.
.
Þórður Tyrfingsson, Mitta Bæhrenz Tyrfingsson,
Þórarinn Tyrfingsson, Hildur Guðný Björnsdóttir,
Pétur Tyrfingsson, Kolbrún Jónsdóttir,
barnabörn og langömmubörn.
Mágur minn,
GUÐMUNDUR HEIMIR PÁLMASON,
áður til heimilis að Maríubakka 2,
Reykjavík,
lést á Sólvangi 5. apríl.
Útförin auglýst síðar.
.
Guðrún Árnadóttir og fjölskylda.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma,
RÓSA GÍSLADÓTTIR
frá Krossgerði,
lést á Mörk hjúkrunarheimili fimmtudaginn 9. apríl.
.
Fjóla Margrét Björgvinsdóttir,
Kristborg Björgvinsdóttir,
Sigurður Óskar Björgvinsson,
tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn.
ÚTFARARÞJÓNUSTA
Vönduð og persónuleg
þjónusta
Sími: 551 7080 & 691 0919
ATHÖFNÚTFARAÞJÓNUSTA - athofn@athofn.is - www.athofn.is
Inger Steinsson
IngerRósÓlafsdóttir