Ljóðormur - 01.12.1990, Side 28

26 Ottó Másson

Ottó Másson
Grátt líf
Hárið ljóst
Varir fölar einsog hörundið
Svefnbaugar undir augum
grönn grönn
einsog stilkar
fætur þínir
ösla þetta haf
og þennan himin
gráa
gráa.
ÉG ER ég var
löngum
himinbláminn
Ég trúi því
Það snjóar
úr munnum kvenna
Grásteypt borgin
hverfur undir fönn
Og sporin þaðan
eru eftir svartan kött.
ÞESSI DAGUR opnast eins og gömul bók
eða faðmur sofandi konu þegar
við áttum enn þá sól
sem við héldum í lófum okkar
eins og tifandi hjarta
Þessi dagur líður eins og aldir
eins og hafíð út í himin
sem við setjum á höfuð okkar
eins og hatt
Þessi dagur opnast eins og skaut
konu sem dreymir háska í stigaganginum