Ljóðormur - 01.12.1990, Side 22

20
Konstantínos Kavafls
i^>
að flytja ræður sínar, að viðra skoðanir sínar?
Vegna þess að barbaramir koma í dag
og þeim leiðast ræðuhöld og mælgi.
Hví verður þessi skyndilegi órói, allt þetta fát?
(Naumast að menn eru orðnir alvarlegir í
bragði!)
Hví tæmast götur og torg í einni svipan
en allir halda í þungum þönkum heimáleið?
Vegna þess að farið er að nátta og
barbaramir ókomnir.
Og nokkrir menn sem vom að koma
frá landamærunum
segja að barbarar séu ekki lengur til.
Og hvað verður nú um okkur án barbaranna?
Þeir leystu vissan vanda þessir menn.
Komdu aftur
Komdu aítur — oit — og gríptu mig,
elskaða tilflnning komdu aftur og gríptu mig —
þegar líkamans minning vaknar
og gömul löngun bærist með blóðinu á ný,
þegar hömnd og varir muna
og höndunum finnst þær aftur snerta.
Komu aftur — oft — og gríptu mig á næturnar
þegar hömnd og varir muna ...
Til Ammonísar
sem dó 29 ára gamall árið 610
Við biðjum þig, Rafael, að yrkja fáeinar línur
sem grafskrift handa skáldinu Ammonís.
Eitthvað fjarska fágað og þokkafullt. Þú getur það.
Þú ert maðurinn til að yrkja einsog við á
um skáldið Ammonís, hann Ammonís okkar.