Morgunblaðið - 01.06.2016, Side 21

MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 1. JÚNÍ 2016
alltaf hjá þér í huga mínum og
hjarta. Ástarkveðja frá mömmu.
Elín Sigurðardóttir.
Einn fallegasti dagur sem af
er sumri, glaða sólskin, afastelpa
að hjálpa mér að sópa pallinn,
grillið tilbúið fyrir hamborgara-
veislu í sunnudagshádeginu.
Regína mín ekki komin niður,
okkur fannst gott að hún svaf
lengur, búin að vera dugleg að
vinna undanfarið. Allt klárt, fór
upp að vekja hana, hún var farin
frá okkur, dáin. Allt hrundi,
sársaukinn var óbærilegur, dag-
urinn breyttist í martröð. Fjöl-
skyldan harmi slegin, skildum
ekki af hverju hún var tekin frá
okkur, allt var svo endanlegt.
Hún var alltaf jákvæð og hafði
svo mikið að gefa, fjölskyldan
var í fyrirrúmi og ást hennar til
okkar var óendanleg, hugsun
hennar gekk fyrst og fremst út á
að við gætum öll verið saman og
notið stundarinnar. Hún hafði
gengið í gegnum áralöng veik-
indi og oft átt mjög erfiða tíma,
en með einstökum dugnaði sín-
um og jákvæðni, að ógleymdu
því frábæra fagfólki sem hjálp-
aði okkur og urðu í ferlinu henn-
ar bestu vinir, náði hún bata.
Hún var full af spenningi fyrir
komandi sumri, löngu planað
sumarfrí fjölskyldunnar á Ítalíu
átti að hefjast eftir tvær vikur
og hún var að vinna sem mest til
að safna fyrir því. Við fórum
sem oftar út í búð að versla
seinnipart laugardagsins, hún
með allt þrælskipulagt á miða
„pabbi þú keyrir körfuna og vel-
ur kjötið og ég sé um hitt“. Á
leiðinni heim sagði hún: „Pabbi
getum við ekki fengið okkur
hjólhýsi í sumar og verið dálítið
dugleg að ferðast og tekið litlu
Regínu með?“ Þannig hugsaði
hún alltaf um það fyrst og
fremst að við værum saman. Ég
held að Regína hafi verið of góð
fyrir þennan heim og oft var
það henni ofviða að höndla það
slæma sem henni mætti því mið-
ur oft á stuttri ævi. Öllum vildi
hún rétta hjálparhönd sem
minna máttu sín, gjafir til okkar
frá henni komu á ólíklegustu
tímum, að gleðja sína var henn-
ar upplifun, umvafin ást og um-
hyggju. Takk fyrir að vera
ávallt boðin og búin að hjálpa
þeim sem minna máttu sín.
Takk fyrir að kenna mér að
hlusta á óperulög. Takk fyrir
fallegu fiðlulögin sem þú spil-
aðir. Takk fyrir alla bíltúrana og
ferðirnar norður, við tvö með
músíkina í botni. Takk fyrir fal-
legu barnæskuna þína og allar
sundferðirnar okkar. Takk fyrir
faðmlögin þín og ástina til okk-
ar. Góður Guð tekur nú við þér
á æðra tilverustig, þar sem þín
bíða stór verkefni. Drottinn
gefðu okkur fjölskyldu hennar
styrk til að skilja og lifa án
hennar. Hvíl í friði elskan,
hjartað mitt.
Pabbi.
Elsku hjartans ljúfan mín.
Stoltið mitt. Það ná engin orð
yfir þig. Yfir alla ástina, stuðn-
inginn, óeigingirnina, gjafmild-
ina og gleðina sem þú færðir
okkur. Þegar dóttir okkar fædd-
ist fyrir nær tveimur árum kom
ekkert annað nafn en Regína til
greina. Þú vissir ekkert um
ákvörðun okkar en húmorinn og
hamingjan yfirtók þig. Lítið
barn í fjölskylduna! „Já sæll,
hvað ég mun sjá um það,“ sagð-
ir þú og varðst altekin spenningi
þegar ég tilkynnti þér að við
ættum von á barni. Ég hélt svo
að þú færir endanlega yfir um
þegar það kom í ljós að þetta
yrði stelpa. Þá fyrst byrjaði fjör-
ið og þú tókst að tíunda ágæti
þess að skíra hana eftir þér.
Listinn var handskrifaður – og
langur! Nr. 1. Frí pössun –
endalaust. Nr. 2. Erfitt að upp-
nefna. Nr. 3. Það þýðir drottn-
ing. Nr. 4. Ég heiti Regína – og
svona hélt listinn áfram. Svo
byrjuðu sendingarnar. Þú varst
nýbúin að uppgötva netgíró.
Fyrsti pakkinn innihélt smekk
með áletruninni „Regína er
besta frænka í heimi“. Næst
kom samfella með áletruninni
„Ég er barn en ekki dvergur!“
Og svona hélt fjörið áfram. Þú
varst komin með alklæðnað á
litlu frænku áður en við náðum
að snúa okkur við. Því þannig
varst þú. Gjafmildasta mann-
eskja sem ég hef komist í tæri
við. Einlæg ást þín á litla
barninu okkar Kalla var einstök
enda sá hún ekki sólina fyrir þér
og heimtaði daglega að fá að
hringja í Nínu Sif. Þú varst með
fasta daga þar sem þú sóttir
hana til dagmömmunnar – óum-
beðin. Ást þín var svo mögnuð
og einlæg að ég fékk stundum
kökk í hálsinn þegar ég um-
gekkst þig.
Aldrei spör á faðmlög eða
hrós. Síðast á þriðjudaginn
sagðirðu mér hvað þú værir
stolt af mér en það var ég sem
var stoltust af þér en kom því
ekki í orð þennan dag. Þú
blómstraðir sem aldrei fyrr.
Stóðst þig vel í skólanum, pass-
aðir börn eins og þau væru þín
eigin, alltaf boðin og búin að
gera eitthvað fyrir okkur fjöl-
skylduna, hamaðist í ræktinni og
varst nýhætt að reykja því þú
vildir vera góð fyrirmynd fyrir
litlu frænku. Ég sagði þér það
aldrei en þú varst mín helsta
fyrirmynd. Krafturinn, dugnað-
urinn og þessi hreina bjarta ást
til fjölskyldunnar.
Síðustu skilaboðin frá þér til
mín voru hvort þú mættir ekki
bara flytja inn til lillu. Þú sagðir
það í gríni en þú vildir helst allt-
af vera með litlu frænku og lést
ekki rassaköstin eða yfirganginn
í henni á þig fá. Þín ást yfirtók
allt. Litla barnið mitt missti svo
mikið þegar við misstum þig og
það er óskaplega sárt að svara
því þegar hún spyr eftir Nínu
sinni. Ég get aldrei kvatt þig. Þú
ert hluti af mér um ókomna tíð
og ég mun hafa þína stórkost-
legu kosti að leiðarljósi. Ást, um-
burðarlyndi, óbilandi trú á það
góða, óeigingirni og litagleði. Ég
sakna þín svo mikið en þú mátt
trúa því að Nína Sif verður part-
ur af Regínu litlu og þín gleði og
umhyggja í hávegum höfð. Því
ber ég höfuðið hátt í dag, ljósið
mitt, þakklát fyrir allt sem þú
hefur kennt mér og gefið mér.
Skær varalitur og öll mín ást
munu bera þig hinn hinsta spöl.
Ég elska þig að eilífu, elsku litla
systir mín.
Þorbjörg Alda (Tobban þín).
Elsku ljúfa, fallega, klára
systir mín. Ég trúi ekki að ég fái
ekki að hitta þig aftur. Ég man
hvað við deildum herbergi lengi
í æsku og hvað við rifumst um
hvor ætti stærri helminginn, en
hvað ég myndi gefa fyrir að
deila með þér núna. Þú ert
sterkasta manneskja sem ég hef
kynnst og gafst aldrei upp. Þú
kenndir mér að maður stjórnar
ekki hverju við lendum í, en við
stjórnum hvernig við bregðumst
við því. Hjarta þitt er svo fallegt
og stundum skammaði ég þig
fyrir að eyða allri þinni aleigu og
ást í fjölskylduna þína en hún
var þín dýrmætasta eign.
Ég er svo þakklát fyrir allar
minningarnar sem við eigum en
ég vildi að þær hefðu orðið fleiri,
elsku systir. Þú varst bara árinu
eldri en ég, samt gekk ég á eftir
þér og skammaðist í þér eins og
fertug frænka þín, enda sönn
pirrandi systir. Við vorum alltaf
svo ólíkar í öllu sem við gerðum
sem var hin fullkomna vinátta.
Ég sakna þín svo mikið og ég
trúi ekki að það sé rúm vika síð-
an ég reyndi seinast að stela af
þér uppáhaldsbolnum þínum og
þú með þitt hjarta leyfðir mér
alltaf að komast upp með það.
Ég var alltaf að reyna siða þig
til. Það var seinast í matarboði
þegar ég var að skamma þig fyr-
ir að vera að pota í matinn. Ég
fann alltaf svo sterka tilfinningu
að reyna að kenna þér sem
mest. Þú varst auðvitað fullkom-
in eins og þú varst en ég trúði
alltaf svo mikið á þig. Ég var
alltaf hörðust við þig því ég vissi
að það bjó svo mikið í þér. Ég
bannaði þér að fara of mikið í
ljós, drekka of mikið kaffi. Tók
þig á teppið að gefa ekki stefnu-
ljós á hringtorgi. Ég lét ekki
svona við neinn annan. Þú vissir
alltaf að þetta kæmi frá góðum
stað og reifst aldrei í mér til
baka, þú bara svaraðir já, ekki
málið.
Þú leist alltaf upp til mín með
svo miklum þroska. Það var eng-
in önnur manneskja sem hrósaði
mér jafn mikið og þú. Ég er svo
ánægð að ég fékk að njóta nær-
veru þinnar og hvernig þú
komst fram við aðra með ást og
umhyggju mun ég alltaf bera
áfram. Þú varst fyrirmynd í öllu
sem þú gerðir og gafst aldrei
upp. Lífið lék þig oft grátt en
eins og alltaf stóðstu upp, sterk-
ari en áður. Þú munt alltaf vera
partur af mér og ég er stolt að
kalla þig hetjuna mína. Hvíldu í
friði, elsku besta systir mín. Ég
elska þig alltaf. Sakna þín að ei-
lífu.
Þín systir,
Rebekka Rut Marinósdóttir.
HINSTA KVEÐJA
Hún var fallegt blóm hún
Regína. Fallegt blóm sem
breiddi út blöðin sín móti
lífinu. Sveigðist með storm-
inum á ströngum dögum en
lék sér ljúft þegar blærinn
strauk blítt um kinn.
Nú blómstrar á völlum
sumarlandsins og fallega
blómið gleður fugla himins-
ins með litbrigðum sínum.
Góða ferð, frænka mín.
Þórvör Embla
Guðmundsdóttir.
 Fleiri minningargreinar
um Regínu Sif Marinós-
dóttur bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu
daga.
miður sín heim eftir próf og hélt að
nú væri fall á leiðinni en við vorum
alveg hætt að hlusta á þetta hjá
henni því einkunnir voru aldrei
undir níu.
Það var stórt höggvið þegar
systir mín var myrt í september
1986. Ég var í útlöndum og kom
heim nokkrum dögum síðar. Ég
gleymi aldrei þeirri stund þegar ég
kom í Fossvoginn til pabba og
mömmu. Þetta fór alveg með þau
bæði og hafði mikil áhrif á líf okkar
allra.
Það var líka erfitt fyrir þau þeg-
ar við fluttum á Hvolsvöll en pabbi
og mamma voru dugleg að koma til
okkar og mættu iðulega með páfa-
gauk og kött, það voru alltaf dýr í
kringum þau.
Börnin okkar bjuggu svo hjá
þeim þegar þau fóru í skóla til
Reykjavíkur og var það mikill
styrkur á báða bóga. Þegar tíminn
leið þurftu þau svo meiri aðstoð og
þá hlupu þau í skarðið fyrir mig ef
ég komst ekki í bæinn. Svo kom að
því að þetta var orðið of erfitt og þá
fluttu þau til okkar í litla íbúð. Það
var gott að hafa þau nálægt til að
geta sinnt þeim eins og þurfti.
Pabbi varð svo veikari og þá komst
hann á Hjúkrunarheimilið Lund
þar sem hann er núna í góðu yf-
irlæti. Þetta var mikill léttir fyrir
mömmu en um leið söknuður yfir
að geta ekki haft hann hjá sér. Hún
var nýbúin að vera í stuttri hvíld-
arinnlögn þar og áttu þau góðar
stundir saman þá.
Mamma var mjög listræn og fór
á alls kyns námskeið þegar hún bjó
í Fossvoginum. Það eru mörg lista-
verkin eftir hana, teikningar, mál-
verk og listaverk úr rekavið. Ekki
síst bækurnar sem hún gaf út, Aðr-
ar víddir 2008 og Ömmusögur úr
Fossvoginum 2015. Minningin lifir
um góða konu sem öllum vildi vel.
Ég hugsa með þakklæti til
mömmu fyrir allt sem hún kenndi
mér og að hún var góð móðir. Það
er alltaf erfitt að kveðja en ég veit
að mömmu líður vel núna. Hún
var alltaf fullviss um annað líf og
ég veit að hún er núna í góðum
hópi og Kristín systir hefur verið
fremst í flokki.
Blessuð sé minning þín, elsku
mamma.
Auður Friðgerður.
Elsku amma mín.
Það er erfitt að kveðja en ég
veit að þér líður betur núna í faðmi
Kristínar þinnar.
Ég á margar góðar minningar
með þér og er mér efst í huga allir
hjólatúrarnir okkar um Fossvog-
inn. Ég var á alltof litlu hjóli og því
var stoppað við hvern einasta
bekk og tekin hvíld.
Við vorum alltaf góðar vinkon-
ur þrátt fyrir að við höfðum oft
mismunandi skoðanir. Ég hafði á
tilfinningunni að ég yrði að
hringja og heyra í þér daginn áður
en þú fórst. Við áttum gott spjall
þar sem þú sagðir mér hvað þú
værir stolt af mér og ég sagði þér
að ég elskaði þig. Ég mun alltaf
búa að þessu spjalli og kveð þig
sátt en samt með söknuði.
Hvíldu í friði, elsku amma.
Þín nafna,
Kristín Anna Thorlacius.
Fossvogurinn var og er minn
griðastaður. Amma og afi bjuggu
þarna innan um fjölskrúðugt
dýralíf. Óteljandi stundir var ég
úti í þessum gróðursæla garði
með prik í hönd að leika mér innan
um allar kartöflurnar. Skemmti-
legt fannst mér þegar ég stóð við
stofugluggann 30 árum síðar með
ömmu að horfa á strákana mína
og amma sagði: „Þeir eru alveg
eins og þú, þeir finna sér eitt prik
og svo sjáum við þá ekki meira
þann daginn.“
Tímarnir þegar við fórum niður
í skógrækt og tókum með okkur
kerfil til baka og gróðursettum,
ári síðar var garðurinn allur und-
irlagður í þessu og afi kannski
ekki alveg sáttur en mikið rosa-
lega höfðum við gaman af því. Þú
kenndir mér að synda í lauginni
sem þér lá víst svo mikið á að búa
til 1978 með mömmu kasólétta,
laugin átti svo sannarlega eftir að
nýtast.
Góðu stundirnar með þér,
amma, voru óteljandi þú fórst t.d.
reglulega með mig og Sigga í hjó-
latúr niður í skógrækt þar sem við
borðuðum nesti saman. Þessi sið-
ur hélt áfram þegar yngri systkini
mín voru á sama aldri. Svo þegar
Brynjar Bjarmi, minn elsti, kom
þá hélstu áfram að hjóla niður í dal
með börnunum, ég er ekki viss um
að 80 ára gamalt fólk fari mikið í
hjólatúra með barnabarnabörnun-
um, en þú varst ótrúleg.
Mikið á ég eftir að sakna þín
amma. Heimagerðu fiskibollurn-
ar, sögurnar og hjólatúrarnir er
eitthvað sem mun alltaf lifa í
minningunni.
En loksins fékkstu að fara og
hitta hana Kristínu, eitthvað sem
þú ert búin að bíða eftir alltof
lengi. Ég bið innilega að heilsa
henni með kossum og knúsi.
Ef við þekkjum ekki myrkrið, sæjum við
ekki sólskinið.
(Þórarinn frá Steintúni)
Hittumst í blómabrekkunni.
Þinn,
Halldór Geir.
Amma var mér sem besta vin-
kona og hún kenndi mér margt.
Hvert skipti sem ég kom í Foss-
voginn til afa og ömmu bað ég allt-
af um að fara í hjólatúr um skóg-
ræktina að tína köngla, í
lautarferð og gefa öndunum
brauð.
Ég bjó mér einnig til bú í trján-
um í garðinum og bauð ykkur svo í
mat, ég man hvað hún hafði gam-
an að því. Hvíldu í friði, amma
mín, og við sjáumst aftur í Sum-
arlandinu.
Auður Ebba.
Elsku besta amma mín, mikið á
ég eftir að sakna þín. Þú ert svo
einstök og frábær. Ég er svo
heppinn að þú ert amma mín. Þú
hefur kennt mér ótal hluti sem ég
hef notfært mér og mun halda
áfram að gera í gegnum lífið. Það
sem einkenndi þig var ást þín
gagnvart krökkunum þínum, þú
gerðir allt fyrir okkur. Að eiga
kröftuga ömmu sem helgaði líf sitt
börnunum sínum er ómetanlegt,
ég á þannig ömmu. Þakka þér fyr-
ir það og þann ótakmarkaða
áhuga og stuðning sem þú sýndir
mér í einu og öllu. Með þakklæti,
ást, tárum og brosi kveð ég þig í
bili. Farðu vel með þig, sem þú ert
eflaust að gera með kveikt á út-
varpinu og að horfa á Leiðarljós.
„Faðir vor þú sem ert á himn-
um helg … ertu búinn að pissa?“
Hvíldu í friði. Þinn,
Rúnar Smári.
Elsku langamma.
Þú varst besta langamma mín,
þú leyfðir mér að sjá bækur um
hann pabba minn.
Mér fannst sagan um gæsina
alveg svakalega fyndin, að pabbi
hafi haft hana í bandi eins og
hund. Það var líka mjög gaman
þegar þú sagðir mér sögur þegar
þú varst lítil. Ég elskaði að fara í
heimsókn til þín í Fossvoginn, það
var svo gaman hjá okkur. Ég ætla
að segja litlu systur minni allt um
þig.
Ég sakna þín rosalega mikið.
Nú ertu sofandi. Sofðu rótt, í alla
nótt og hafðu það gott.
Þinn
Arnór Bjarki.
 Fleiri minningargreinar
um Guðrúnu Önnu Thorla-
cius bíða birtingar og munu
birtast í blaðinu næstu daga.
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
MARTEINN BRYNJÓLFUR
HARALDSSON
útgerðarmaður,
Aðalgötu 15, Siglufirði,
lést á Sjúkrahúsi Siglufjarðar þriðjudaginn
24. maí síðastliðinn. Útförin fer fram frá Siglufjarðarkirkju
laugardaginn 4. júní klukkan 14.
.
Álfhildur Stefánsdóttir,
Ólafur H. Marteinsson, Ása Árnadóttir,
Haraldur Marteinsson, Kolbrún I. Gunnarsdóttir,
Rúnar Marteinsson, Sigríður V. Vigfúsdóttir,
Steinunn H. Marteinsdóttir, Halldór Hafsteinsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elskulegur eiginmaður minn, faðir,
tengdafaðir og afi,
BRYNJÓLFUR SVEINBERGSSON,
fyrrverandi mjólkursamlagsstjóri,
Hvammstanga,
lést miðvikudaginn 25. maí 2016.
Þeim sem vilja minnast hins látna er bent á Hollvinasamtök
Heilbrigðisstofnunar Vesturlands Hvammstanga.
Útförin fer fram frá Hvammstangakirkju þann 3. júní kl. 14.
.
Brynja Bjarnadóttir
Sveinbjörg Brynjólfsdóttir Örn Gylfason
Bjarni Ragnar Brynjólfsson Erla Guðrún Magnúsdóttir
Hrafnhildur Brynjólfsdóttir Hrafn Margeirsson
og barnabörn.
Okkar ástkæri,
HÉÐINN SKARPHÉÐINSSON
húsasmíðameistari,
Langholti 2,
Reykjanesbæ,
andaðist á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja
mánudaginn 30. maí. Útförin fer fram frá Ytri-Njarðvíkurkirkju
föstudaginn 3. júní kl. 14.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir en þeim sem vilja
minnast hans er bent á Styrktarfélag lamaðra og fatlaðra,
Reykjadal (reikn. nr. 301-26-53, kt. 630269-0249).
.
Bergþóra G. Bergsteinsdóttir
Kristjana B. Héðinsdóttir Þorsteinn Bjarnason
Aðalheiður Héðinsdóttir Eiríkur Hilmarsson
Skarphéðinn S. Héðinsson Lynnea Clark
barnabörn og barnabarnabörn
Elskulegur vinur minn, faðir okkar, afi og
bróðir,
KRISTJÁN BRYNJÓLFUR
KRISTJÁNSSON,
lést á hjúkuruarheimilinu á Ási í Hveragerði
mánudaginn 16. maí. Útförin fer fram frá
Digraneskirkju fimmtudaginn 2. júní kl. 13.
.
Kristbjörg Jóhannsdóttir,
Ingibjörg Brynjólfsdóttir,
Benedikt Már Brynjólfsson,
Hans-Konrad Kristjánsson
og barnabörn.