Morgunblaðið - 26.08.2016, Blaðsíða 12

12 DAGLEGT LÍF
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 26. ÁGÚST 2016
Stefán Myndrænn kórfélagi Kalla.
Kristín Heiða Kristinsdóttir
khk@mbl.is
Þ
etta hefur alltaf fylgt
mér, ég var sífellt að
teikna alveg frá því ég
man eftir mér. Listræna
taugin virðist vera í fjöl-
skyldunni því það voru myndir á
veggjunum heima eftir bæði pabba
minn og afa. Síðustu æviár afa míns
bar hann í mig afgangspappír sem
hann fékk á sínum vinnustað, og fyr-
ir vikið hafði ég nóg til að teikna á.
Pabbi málaði myndir af húsum og ég
veit að hann langaði til að verða list-
málari, en hann endaði á að verða
húsamálari og vann við það alla ævi.
Hann bauð mér samning, svo ég
hefði húsamálunina sem fasta vinnu,
en ég sá ekki fyrir mér að mála hús
með stórum pensli allan daginn og
koma svo heim og fara að mála með
minni pensli á vinnustofunni. Ég
skellti mér því í Myndlista- og hand-
íðaskólann strax eftir stúdentspróf,“
segir Karl Jóhann Jónsson mynd-
listarmaður sem vill gera dýra-
portrettum jafn hátt undir höfði og
mannaportrettum. Hann málar
portrett, bæði af fólki, sauðkindum
og fuglum.
„Ég hef alla tíð haft áhuga á að
teikna andlit og fundist spennandi
að ná svip og persónueinkennum.
Ég var mjög ungur þegar ég teikn-
aði andlitsmynd af afa mínum og
náði að fanga svip hans. Portrett-
áhuginn hefur víkkað út og ég kalla
myndirnar mínar portrett sem ég
mála af kindum, lömbum og fuglum.
Hjá mér snýst þetta um að taka eitt-
hvað sem er óendanlega mikið til af,
eins og sauðkindur sem eru eins og
hvítir hnoðrar margar saman, og
draga fram einn einstakling og sýna
hið einstaka í honum. Ég gekk í
gegnum tímabil þar sem ég málaði
portrett af brauðum til að sýna hið
einstaka í fjöldanum.“
Börn eru eins og vítamín
Eftir að Kalli lauk námi í Mynd-
lista- og handíðaskólanum stóð hug-
ur hans til framhaldsnáms í mynd-
list í útlandinu.
„En þegar börnin mín komu í
heiminn gafst ekki tími til þess og ég
vann sem garðyrkjumaður í þrettán
ár. En ég málaði á kvöldin. Garð-
yrkjan var yndislegt starf en það
kom að þeim tíma að ég ákvað að
bæta við mig kennsluréttindum og
ég hef kennt myndlist undanfarin tíu
ár í Hörðuvallaskóla og einnig
kenndi ég á tímabili í Myndlistaskól-
anum í Reykjavík en er nú hættur
þar fyrir nokkru. Kennslan er miklu
skemmtilegri en ég þorði að vona,
börn eru eins og vítamín, skemmti-
leg og gefandi. Ég hef alltaf í huga
við kennsluna að ég er ekki að reyna
að búa til listamenn, heldur er
myndlistin eitt af mörgum fögum
sem krakkarnir eru að glíma við í
Ögrandi verkefni að fanga andlit
Hann segir að hver og einn verði að fylgja sínu hjarta í listsköpun, hvað sem tískustraumum líði, annars verði
útkoman fölsk. Hann fer sínar eigin leiðir og málar raunsæ verk með olíu þó að sumir segi málverkið dautt.
Portrett hafa alltaf verið aðalmálið í málverkum Karls Jóhanns, hvort sem þau eru af mönnum eða dýrum.
Morgunblaðið/Þórður
Listamaður Kalli við þrjú portrett sín af sauðkindum, sem hann gerir jafn hátt undir höfði og öðrum portrettum.
Að störfum Kalli málar hér uppstillta hauskúpu á vinnustofunni sinni.
Flott Ungur maður með þrjá hatta.
Pétur Margir þekkja söngvarann.
Afkvæmi Jón, sonur Kalla, sat fyrir.
Árlegur útimarkaður Íbúasamtaka Laugardals
(ÍL) verður haldinn í 14. skiptið á morgun,
laugardag, kl. 11-16. Nú verður hann haldinn á
bílastæðum Menntaskólans við Sund. Í til-
kynningu segir að markaðurinn sé eins konar
„sprett-upp“-viðburður þar sem honum er
fundinn nýr staður á hverju ári gagngert til
þess að vekja athygli á áhugaverðum opnum
svæðum í 104 og 105 Reykjavík. Viðburðurinn
stækkar með hverju árinu. Nú eru skráðir selj-
endur ríflega 150 og í fyrra sóttu markaðinn
þúsundir gesta.
Útimarkaðurinn hefur ávallt verið haldinn
að frumkvæði íbúa sem leggja mikið á sig til
að búa til og viðhalda markaðsstemningunni
sem er einstök. Á markaðnum, sem einkennist
af gleði, má selja allt milli himins og jarðar og
öllum er heimil þátttaka. Ávallt er mikið fjör á
markaðsdegi enda eru skemmtilegar uppá-
komur stór hluti af aðdráttarafli hans því
margt skemmtilegt hæfileikafólk býr í Laug-
ardal og nágrenni. Markaðsgestir eru hvattir
til þess að sækja markaðinn gangandi, hjól-
andi eða með strætó.
Fjörið verður á morgun við Menntaskólann við Sund
Útimarkaður Íbúa-
samtaka Laugardals Málefni innflytjenda erumikið í umræðunni ogfólk ýmist keppist umhver geti verið plebba-
legasti miðaldra rasistinn eða hver
geti runkað eigin góðmennsku mest á
Twitter. Báðir hópar þykja mér leið-
inlegir en sá síðarnefndi þó öllu
skárri. Ég reyni samt að forðast báða
hópa eftir bestu getu, til dæmis með
því að hlusta á Stuðmenn. Bíólagið
hafði alltaf verið mitt uppáhaldslag,
þar til ég komst að því að það er upp-
fullt af duldu kynþáttahatri, sem hef-
ur grafið sig inn í þjóðarsál Íslend-
inga. Hressandi bassalínan fellur í
skuggann á ógeðslegri sögu um þel-
dökkan innflytjanda, „Svarta-Pétur“,
sem leiðist á braut glæpa og óreglu
og neyðist til að grípa til örþrifaráða
(ræna banka), líklega til að brauð-
fæða fátæka fjölskyldu sína. Eftir að
hafa flúið af vettvangi er hann hund-
eltur af mönnum sem líklega væru í
Íslensku þjóðfylkingunni væri hún til
þegar lagið er samið. „Þeir náðu hon-
um nálægt Húsafelli,“ segir því næst
– hvað svo sem Pétur (ég kalla hann
bara Pétur því ég er svo
víðsýnn að ég uppnefni
fólk ekki vegna húðlitar)
vildi þangað – „og
hengdu hann upp í
næsta tré“, en það
er vel þekkt að-
ferð frá suður-
ríkjunum vest-
anhafs, þar sem
hvítkuflaklædd-
ir menn hengdu
blökkumenn í
trjám. „Rétt-
lætið það sigraði
að lokum og bankinn
endurheimti féð“
segir síðan allt sem
segja þarf um skoð-
anir þeirra hljómsveitarmeðlima, og
allra annarra sem hafa hlustað á lagið
án þess að kúgast, á aftökum án dóms
og laga. Þetta syngur íslensk æska og
dansar við, á sama tíma og fólk furðar
sig á fordómum Íslendinga.
Mönnunum sem hengdu aum-
ingja Pétur má segja til varnar að
líklega var hann kynferð-
isafbrotamaður, eða í besta falli
pervert, þar sem hann vildi endilega
að bankastjórinn færi úr bux-
unum, en bankamenn eru
hvort eð er vondir, það
vita allir. Að vísu var Pét-
ur hugsanlega vangefinn
líka, þar sem hann hótar
því að rota fórnar-
lambið, hafandi byssu-
hólk í hvorri hönd, sem
gerir glæpinn verri ef
eitthvað er. Ég tel að
Pétur hafi átt rétt á sann-
gjarnri málsmeðferð. Það er
bjargföst skoðun mín og ég
mun ekki hvika frá henni.
Heimur Vífils
Vífill Atlason
»Þetta syngur íslenskæska og dansar við,
á sama tíma og fólk furðar
sig á fordómum
Íslendinga.