Morgunblaðið - 14.01.2017, Blaðsíða 29

MINNINGAR 29
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 14. JANÚAR 2017
✝ Sigrún Maríafæddist á
Skorrastað í
Norðfirði 1.
desember 1928.
Hún lést á Fjórð-
ungssjúkrahús-
inu í Neskaup-
stað 8. janúar
2017. Sigrún var
dóttir Bjarna
Jónssonar, f. 7.
september 1889,
d. 15. október 1957, og Krist-
jönu H. Magnúsdóttur, f. 18.
apríl 1897, d. 9. september
1983.
Bræður Sigrúnar voru: Jón,
f. 14. október 1925, látinn, og
ur í Danmörku. 3) Huldís
Soffía, f. 18. júlí 1952, maki
hennar er Jóhann Ármann
Fannberg, f. 28. sept. 1952. 4)
Heimir, f. 6. janúar 1954, eig-
inkona hans er Hróðný Krist-
jánsdóttir, f. 16. september
1955, búsett í Svíþjóð. 5)
Bjarnrún Kristjana, f. 14.
október 1957, maki hennar er
Þorsteinn Gunnarsson, f. 12.
maí 1954. 6) Júlíana, f. 3. mars
1961, maki hennar er Einar
Már Kristinsson, f. 15. nóv-
ember 1954. 7) Stúlkubarn
sem dó í fæðingu 1965. Barna-
börnin eru 13 á lífi og lang-
ömmubörnin 13.
Auk þess að annast stórt
heimili vann Sigrún við fisk-
vinnslu og síldarsöltun í mörg
ár.
Útför Sigrúnar Maríu verð-
ur gerð frá Eskifjarðarkirkju í
dag, 14. janúar 2017, og hefst
athöfnin klukkan 14.
Björn, f. 27. febrúar
1938, látinn.
Sigrún ólst upp á
Skorrastað, fór í Al-
þýðuskólann á
Laugum og eftir
það í Húsmæðra-
skólann á Laugum.
30. desember
1950 giftist Sigrún
Haraldi Halldórs-
syni, f. 25. janúar
1929, d. 7. maí
2005. Þau bjuggu alla sína bú-
skapartíð á Eskifirði. Þau
eignuðust sjö börn: 1) Ragn-
heiður Björg, f . 5. nóvember
1949, búsett í Svíþjóð. 2) Jón
Ævar, f. 11. maí 1951, búsett-
Sigrún María, dóttir Bjarna
frá Skorrastöðum. Heimilisfrú
með meiru, móðir, amma,
langamma, kartöflubóndi,
kleinubakari og golfari svo fátt
eitt sé nefnt.
Aldrei voru læstar dyr í
Bleiksárhlíðinni. Aldrei fór þar
nokkur svangur frá. Aldrei mun-
um við gleyma þér, elsku amma
mín.
Frá því að ég man eftir mér
var alltaf líf og fjör á þínu heim-
ili. Það er kannski ekki að furða,
því ættartré ykkar Haraldar er
þétt vaxið greinum og litríkum
laufum. Og enn spretta fram ný.
Hvort sem það voru börn, ung-
lingar, gamalmenni eða eitthvað
þar á milli, voru alltaf allir vel-
komnir. Og þurfti vart að spyrja.
Ég hef dvalið hjá þér til lengri
eða skemmri tíma í gegnum tíð-
ina og ávallt liðið vel.
Sem barn voru ekki öll uppá-
tæki okkar frændanna vel liðin
af fullorðna fólkinu. Þá var mað-
ur ekkert að drífa sig heim til
ömmu, því oft þekkti hún at-
burðarás betur en við gerend-
urnir þóttumst. Og sú var sko
ekki feimin við að láta fólk heyra
það þegar ástæða var til. Hepp-
inn var ég hvað sonur móður-
systur minnar var duglegur að
taka við skömmunum, kannski
var það vegna þess að ég var
gestur, kannski vegna þess að
hann lét verr að stjórn en ég. Sitt
lítið af hvoru, þó heldur meira af
öðru. En bakvið skýin leynist
sólin og eftir skammir komu
kleinur.
Á seinni árum hefur mér
sjaldan brugðið jafnmikið og
einn góðan dag í Bleiksárhlíð-
inni. Þú varst orðin hægfara,
stirð og áttir mjög erfitt með
gang. Það stöðvaði þig þó ekki í
að krjúpa niður á gólf í matar-
búrinu með tusku í hendi. Þú
hafðir séð þarna einhvern blett
sem betra væri nú að strjúka að-
eins yfir. Ekki voru allir jafn-
sáttir við þessar fimleikaæfing-
ar, en ekki man ég heldur eftir
að hafa nokkurn tímann séð
óhreinindi eða óreglu á þessu
heimili.
Slíkur var viljinn og þróttur-
inn til að halda áfram, maður
dauðvorkenndi þér hvað líkam-
inn var orðinn lélegur og illa
nýtilegur til þess daglega amst-
urs sem þú vildir svo sinna. Mik-
ið var gaman að sjá þig í eitt
skipti sem ég leiddi þig upp í hlíð
til að tína ber. Þú fannst þér gott
lyng og baðst mig að planta þér
þar niður. Svo sagðirðu mér að
fara ofar í fjallið þar sem oft
væru góð lyng. Þegar ég sneri
aftur síðar að gá að þér þá varstu
ekki á þeim stað sem ég skildi við
þig. Þótt þú hafir átt erfitt með
gang þá var sko ekkert mál að
rúlla sér þarna um móana, milli
runna, hvert sem lyngið leiddi
þig. Og sultan bragðaðist bara
vel þó áferðin hafi eitthvað
skolast til vegna nýja sykursins
frá hollustusérfræðingnum að
sunnan, henni móður minni.
Yndisleg eru öll þín börn, ég
kann þér miklar þakkir fyrir að
hafa alið upp þetta lið sem ég er
svo heppinn að geta kallað fjöl-
skyldu mína. Ávallt er maður
velkominn, aldrei skal mann
skorta.
Eitt er alveg klárt, þín verður
sárt saknað. Minning þín verður
varðveitt í hjörtum alls þess
fólks sem þú gladdir í gegnum
lífið.
Hvíldu þig nú vel, elsku
amma, og takk fyrir allar klein-
urnar.
Bjarki Jóhannsson.
Elsku amma.
Á sunnudagsmorguninn fékk
ég þær ömurlegu fréttir að þú
værir sofnuð svefninum langa.
Síðasti mánuður hefur verið mik-
il rússíbanareið en þegar leið á
var ljóst að þetta væru veikindi
sem þú myndir ekki stíga auð-
veldlega upp úr.
Hálfa ævi mína bjó ég í sama
húsi og þú og koma því óteljandi
minningar upp í hugann. Flestar
eru tengdar eldhúsinu því þar
eyddir þú miklum tíma. Nýbak-
aðar bollur, kleinur, partar og
eplakaka, þú með bláu og hvítu
svuntuna. Frá þér fór aldrei
neinn svangur.
Við höfum brasað svo margt
saman, sett niður kartöflur, farið
í óteljandi bústaðarferðir og enn
fleiri Krónuferðir. Hjá þér lærði
ég að snúa upp á kleinur, seinna
meir að fletja út kleinur og enn
seinna fékk ég völdin við kleinu-
pottinn en þó ekki alveg. Þú
stóðst ævinlega bak við mann og
skipaðir fyrir enda ekki vön að
láta aðra gera hlutina fyrir þig.
Þú varst mjög þrjósk og ákveðin
kona. Þú straujaðir rúmfötin þín
þangað til þú fórst á elliheimilið
því það er sko ekki hægt að sofa
við óstraujuð rúmföt.
Ég gleymi því aldrei þegar ég
fékk mér hund. Þá hótaðir þú að
flytja upp í Egilsstaði því þú ætl-
aðir sko ekki að búa í sama húsi
og hundur. Þú sóttir samt hund-
inn alltaf þegar ég fór í vinnu og
hafðir hann hjá þér allan daginn,
gafst honum lýsi út á hundamat-
inn svo tennurnar í honum yrðu
fallegar. Þér fannst hann nú gáf-
aðri en Smári sem í þínum huga
var heimskasta kvikindi á þess-
ari jörðu, þér þótti samt vænt
um hann. Mix hins vegar var
með tvo heila. Mix sem þú ætl-
aðir að flytja í Egilsstaði út af.
Það var gott að heyra á sjúkra-
húsinu að þú hefðir enn húmor-
inn í lagi þegar þú tilkynntir
okkur að Smári væri nú svo
heimskur.
Þú varðst nú glöð þegar við
Siggi tilkynntum þér að við vær-
um að fara að eiga barn, þitt tí-
unda og einnig fyrsta alíslenska
langömmubarn sem þú varst svo
ánægð með að væri Húsvíkingur
í þokkabót. Við vorum mikið með
Olgeir hjá þér og þú kenndir
honum að klappa saman lófunum
með því lagi sem er uppáhalds-
lagið hans og hann elskar að láta
syngja það fyrir sig. Hann sat
rólegur og hlustaði meðan þú
söngst. Hann mun sakna þess að
fara ekki upp til Gamamma en
hann grenjaði í nokkra daga þeg-
ar þú fórst á elliheimilið og hann
fékk ekki að koma við eftir leik-
skóla.
Einnig verður annar lítill vin-
ur þinn, Jakob, vængbrotinn
þegar hann er á Eskifirði og eng-
in gamla til að fara til og hangsa,
spjalla og spila við.
Það var svo erfitt að kveðja
þig áður en ég fór suður vitandi
að það væru allar líkur á því að
þetta væri okkar síðasta kveðja.
Þú sagðir mér að keyra varlega í
Reykjavík sem er lýsandi fyrir
þig. Sífellt með áhyggjur af þín-
um nánustu enda fylgdist þú vel
með öllu þínu fólki sem er úti um
allan heim og hafðir mikinn
áhuga á því sem fólk hafði fyrir
stafni. Ég mun aldrei gleyma
þér, elsku amma mín, þú varst
svo stór partur af mínu lífi. Mér
finnst ég hafa misst svo mikið og
mun hugsa til þín alltaf. Ég veit
að elsku besti afi tók brosandi á
móti þér ánægður að hitta þig
loksins.
Sjáumst seinna, amma.
Ragnheiður Ingibjörg.
Elsku hjartans amma mín,
mikið agalega er erfitt að kveðja.
Þú varst þrautseigasta og
þrjóskasta kona sem ég þekkti
og það gleður mig að hafa það frá
þér.
Minningarnar um þig eru svo
ótal margar. Ég man eftir því að
hlaupa upp á sokkunum til að
koma í mat til þín ef pabbi eldaði
eitthvað vont, allar sumarbú-
staðaferðirnar þar sem þú gerðir
vöfflur því þú passaðir að kaffi-
borðið væri ekki tómt.
Ein setning hefur ávallt verið
mér minnisstæð sem þú sagðir
við mig þegar ég var lítil: „Bless-
að barn, þú munt ekki deyja
ráðalaus.“ Þessa setningu tók ég
bókstaflega til mín og á síðari ár-
um hefur þessari setningu oft
skotið upp í kollinum á mér.
Í hvert sinn sem ég kom aust-
ur var fyrsta skyldustopp hjá
þér. Það var passað upp á að
vera hæfilega vel sveltur þar
sem ég vissi að kaffiborðið var
hlaðið og skylda að fara rúllandi
út. Kleinuvaktina stóðst þú alla
ævi og mikið agalega var erfitt
að fá uppskriftina af þeim frá
þér. Uppskriftin bjó bara í koll-
inum á þér, dass af þessu og dass
af hinu en sem betur fer náði
María henni skriflega niður á
blað svo við getum haldið arfleifð
þinni í kleinubakstri.
Þú varst einstaklega handlag-
in í einu og öllu. Skildir eftir þig
ótal handverk sem mörg okkar
eru svo heppin að prýða og alltaf
að reka á eftir mér í handavinn-
unni í hvert skipti sem við hitt-
umst, einn daginn kemur að því,
amma mín, að ég geri eitthvað.
Það vantaði ekki í þig góð-
mennskuna. Góð og hugulsöm
við alla svo ekki sé minnst á dýr-
in hjá okkur systkinum. Þegar
þú staulaðist niður dag eftir dag
að sækja Mix, hundinn hennar
Ragnheiðar, því hann vældi þeg-
ar hún fór í vinnu, ekki vildirðu
hafa hundspottið einan. Síðan
pössuðum við fjölskyldan að
kenna þér um að hafa alið hann
upp við matborðið, enda varst þú
sú fyrsta sem var gómuð við að
mata hann undir borði. Þú varst
ekki eins hrifin af Smára, sem
fékk stundum að heyra það hvað
hann væri heimskur hundur, en
endaðir svo alltaf á að segja hann
væri samt ágætur.
Jólin okkar voru alltaf hjá þér,
sama rútínan og ekki mátti neinu
breyta hjá okkur systkinum en
síðustu jól voru tómleg og skrít-
in, bæði ömmulaus og á nýjum
stað. Það vantaði alveg þig og
pakkaflóðið sem fylgdi þér.
Möndlugrauturinn í hádeginu
byrjaði alltaf hátíðina og leitin að
dularfullu möndlunni. Þú varst
alltaf jafn stríðin og passaðir
alltaf upp á að klárað væri úr
grautarpottinum þó svo mandlan
væri löngu komin úr pottinum og
þú vissir nákvæmlega hver væri
með hana. Við stríddum þér þó í
staðinn á aðfangadagskvöld með
því að kasta til þín pökkunum og
kalla „þetta er brothætt“.
Þegar ég hitti þig síðast á
sjúkrahúsinu fann ég það á mér
að það væri okkar hinsta kveðja.
Það stingur í hjartað að koma í
Bleiksárhlíðina og þar er engin
amma, engin miðja fjölskyldunn-
ar lengur. En það voru forrétt-
indi að þekkja þig svona lengi og
hafa ykkur afa á efri hæðinni. Ég
veit nú að þú ert hlaupandi um í
Paradís eins og Dúna hafði að
orðalagi. Þú kenndir mér svo
ósköp margt og ég mun aldrei
gleyma þér, elsku amma mín. Ég
vona að þú dansir með afa í Para-
dísinni og passir upp á okkur hin.
Aldís Arna Einarsdóttir.
Sigrún María
Bjarnadóttir
Flatahraun 5a • www.utfararstofa.is • Símar: 565 5892 & 896 8242
ÚTFARARSTOFA HAFNARFJARÐAR
ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS
Auðbrekku 1, Kópavogi
Sverrir Einarsson Kristín Ingólfsdóttir
síðan 1996
ALÚÐ •VIRÐING • TRAUST • REYNSLA
Símar allan sólarhringinn:
581 3300 & 896 8242
www.utforin.is
Komum heim til aðstandenda og
ræðum skipulag útfarar ef óskað er
Bróðir okkar,
SIGURJÓN ÞÓRARINSSON
frá Eiðum,
Keilugranda 10, Reykjavík,
lést á líknardeild LSH í Kópavogi
mánudaginn 9. janúar. Útförin fer fram frá
Seltjarnarneskirkju mánudaginn 16. janúar klukkan 13.
.
Systkini hins látna.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
KRISTINN SIGURJÓN ÓSKARSSON
frá Móakoti,
Silfurtúni 12, Garði,
lést á Hrafnistu Nesvöllum 5. janúar.
Útförin fer fram frá Útskálakirkju mánudaginn 16. janúar kl. 13.
.
Kr. Sóley Kristinsdóttir, Benjamín Gunnlaugsson,
Davíð Már Kristinsson, Vicky Kristinsson,
Róbert Kristinsson, Leslie Bryant,
Óðinn Thor,
Arnrún B. Kristinsdóttir,
Daníel Pétur Kristinsson,
Óskar Páll Kristinsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir og
amma,
JÓNÍNA GUÐRÚN KJARTANSDÓTTIR
matsveinn,
lést 10. janúar á Landspítalanum.
Útförin fer fram frá Grafarvogskirkju
föstudaginn 20. janúar klukkan 13.
Blóm og kransar afþökkuð.
.
Rannveig Hreinsdóttir, Sturla Helgi Magnússon,
Hrafnhildur Hreinsdóttir, Guðmundur Árnason,
Hekla Rún Rannveigardóttir,
Saga Rut Hrafnhildardóttir.
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
ÁGÚSTA JÓHANNA HAFBERG
frá Flateyri,
lést á hjúkrunarheimilinu Ísafold 8. janúar.
Útför hennar verður í Kópavogskirkju
fimmtudaginn 19. janúar klukkan 13.
.
Ólafur Guðmundsson,
Vilberg Friðrik Ólafsson,
Jóhanna Guðrún Ólafsdóttir, Hjalti G. Karlsson,
barnabörn og barnabarnabarn.
Ástkær móðir okkar,
GRÓA ÞORLEIFSDÓTTIR,
Kleppsvegi 46,
lést á Droplaugarstöðum 3. janúar.
Útförin fer fram frá Áskirkju föstudaginn
20. janúar klukkan 15.
.
Sigríður Kjartansdóttir,
Jón Þór Kjartansson,
Þorleifur Kjartansson.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
EINAR BRYNJÓLFSSON
rennismiður,
Fróðengi 5, áður Rjúpufelli 21,
Reykjavík,
lést miðvikudaginn 11. janúar á Landspítalanum.
.
Kristinn Þór Einarsson, Margrét K. Daníelsdóttir,
Linda Björk Hávarðardóttir,
Brynjar Einarsson, Steinunn B. Ingvarsdóttir,
Brynjólfur Einarsson,
Valdimar Einarsson, Fanný Erlingsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
GUÐRÚN ERLA SKÚLADÓTTIR,
lést á Landspítalanum 11. janúar.
Útför hennar fer fram frá Fossvogskirkju
föstudaginn 20. janúar klukkan 15.
.
Jóhannes Gíslason,
Hulda Jóhannesdóttir, Einar Guðmundsson,
Guðrún Jóhannesdóttir, Kristinn Sigvaldason,
Sigrún Jóhannesdóttir, Birgir Sigurðsson,
barnabörn og fjölskyldur.