Morgunblaðið - 23.09.2017, Síða 33

MINNINGAR 33
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 23. SEPTEMBER 2017
✝ Katrín Svalafæddist 14.
apríl 1934 í Reykja-
vík. Hún lést 14.
september 2017 í
Maryland í Banda-
ríkjunum.
Foreldrar henn-
ar voru Stefán Már
Benediktsson kaup-
maður, f. 24. júlí
1906, d. 13. febrúar
1945, og Sigríður
Oddsdóttir Benediktsson, f. 18.
september 1907, d. 29. ágúst
1988. Systkini Svölu eru Einar,
f. 1931, Valgerður Þóra, f. 1935,
Oddur, f. 1937, d. 2010, og
Ragnheiður Kristín, f. 1939.
Svala, en það var hún jafnan
kölluð, útskrifaðist úr Kvenna-
skólanum en flutti ung að árum
til Bandaríkjanna. Þar giftist
hún Frederick R.
Daly, síðast ofursta
í Bandaríkjaher,
1954, en hann lést
1985. Sonur þeirra
er Frederick Stefan
Daly, f. 1956, d.
2013, sonur hans er
Nicholas, f. 1980,
og sonarsonur Jo-
nathan, en dætur
þær Joanne Linda,
f. 1957, gift Lou Lu-
cas, og Sandra Dee, f. 1958, gift
Donald Ball. Þau síðarnefndu
hafa verið búsett ásamt Svölu í
Beltsville, Maryland, en Nicho-
las og hans fjölskylda í Kali-
forníu.
Útför Svölu fer fram í dag,
23. september 2017, frá
Unitarian Universalist Church,
Adelphi, Maryland.
Svala systir mín var okkur ná-
læg þótt hún lifði lífinu í öðru
landi. Fráfall hennar er saknað-
ar- og sorgarefni en með fjöl-
skyldu sinni og skólafélögum átti
hún traust og trygg ástúðar- og
vinabönd.
Ég eignaðist þessa brosmildu
systur í hinni kyrrlátu Reykjavík
fyrir stríðið. Þau ár sitja í minn-
ingu með góðviðri á sumrin að
leik með krökkum í Hljómskála-
garðinum. Þar gat Svala keyrt
fótstiginn krossviðarbíl minn,
sem er væntanlega vísir þess að
hún átti vissulega eftir að sitja
við bílstýrið í Bandaríkjunum og
víðar. En svo tóku við skólaárin í
Landakotsskóla og Kvennaskól-
anum þar sem Svala eignaðist
vinkonur sem það urðu ævilangt.
Hinn mikli vendipunktur í lífi
Svölu er á árinu 1953. Hún kom
þá til Bandaríkjanna, þar sem ég
var við nám, og fyrirhugaði árs-
dvöl að kynna sér landið, sem ég
lét vel af í bréfum heim. En
lengd dvalarinnar fór á annan
veg. Ég var að ljúka mínu námi
vorið 1954 þegar Svala kom í
heimsókn til Boston með þau
óvæntu tíðindi að nú stæði til að
bindast tryggðaböndum við
Frederick R. Daly. Vissulega var
það gott gleðiefni því að sá sami
væri hugur þeirra beggja. Svala
hafði hreppt ást sína í þessum
ágæta manni. Ég hafði þó bent á
að lífið með Fred, sem var stað-
ráðinn í að vera liðsforingi í
Bandaríkjaher að atvinnu og þá
með dvöl á herstöðvum víðs veg-
ar, myndi veikja tengslin við
heimahagana. Þetta sárskamm-
aðist ég mín fyrir löngu seinna
þegar Svala minnti mig á þau
ógætilegu orð. Það kom nefni-
lega strax í ljós að Fred varð
sannur Íslandsvinur, uppáhald
fjölskyldunnar og vina okkar,
sem kunni vart betur við sig í frí-
unum en á Íslandi, ekki hvað síst
í sumarbústað okkar í Borgar-
firði. Hann var öllum harmdauði
þegar lést skyndilega af hjarta-
áfalli árið 1985, þá aðeins 53 ára.
Börn þeirra Svölu og Fred
voru Frederick Stefan Daly, f.
1956, d. 2013, en sonur hans er
Nicholas, f. 1980, og sonarsonur
Jonathan. Þau eignuðust tvær
dætur, Lindu, f. 1957, gift Lou
Lucas, og Söndru, f. 1958, gift
Donald Ball. Herþjónustuárin
fóru í hönd heima við og í Þýska-
landi, á Indlandi, Filippseyjum
og tvívegis í Víetnam við góðan
orðstír Freds, sem hækkaði í
tign með árunum og var ofursti
þegar hann gat farið á eftirlaun
skömmu áður en hann var allur.
Hann var jarðsettur með
ógleymanlegri stórviðhöfn í Ar-
lington-hermannakirkjugarðin-
um í Washington. Svölu er ætlað
að hvíla þar honum við hlið.
Saga þeirra Svölu og eigin-
mannsins hennar ástkæra sem
hún missti ótímabært er tvíþætt.
Mér er nær að halda að við að-
stæður flutninga og ekki síst
með nýja skóla og vini barnanna
hafi það verið hetjuhlutverk að
vera móðir og húsfreyja. Fyrst
og fremst var þar ást hennar og
frábær umhyggja við börnin og
maka þeirra og þá ekki síst Fred
yngri, sem átti við vanheilsu að
stríða, og son hans Nick. Eftir að
eiginmaðurinn var fallinn frá
þyngdist sá róður en Svala lét
hvergi bugast og lauk BA-námi á
leiðinni. Efnt var til mikillar fjöl-
skylduferðar til Íslands, þeim og
heimafólki til mikillar ánægju.
En áfallið við heilablóðfall Svölu
fyrir fimm árum varð ekki yf-
irunnið og hrakandi heilsu lauk
með hægu andláti 11. september
í faðmi fjölskyldunnar, sem hana
syrgir sárt.
Blessuð sé hin góða minning
Svölu.
Einar Benediktsson.
Ég gat ekki meðtekið það að
þú værir dáin. Við vorum eins og
tvíburar og áttum yndislega
æsku þar sem við bjuggum á
Marargötu 3 með móður okkar
og systkinum. Foreldrar okkar
áttu bústað í Andakílsárhreppi í
Borgarfirði. Þar dvöldum við öll
æskuár okkar og við Svala lærð-
um hjá bóndakonunni á bænum
við hliðina á okkur að skrifa bók-
stafi eftir hennar forskrift og að
sauma út nöfnin okkar og blóm í
koddaver.
Við Svala vorum í Kvenna-
skólanum í Reykjavík og það var
dásamlegt að koma heim til móð-
ur okkar eftir skólann því hún
var alltaf með heitan mat handa
okkur klukkan hálftvö. Það er
alltaf uppáhaldsmaturinn minn
saltkjöt og baunir sem mamma
gaf okkur meðal annars og ég
finn ennþá bragðið af súpunni.
Allt lífið var miklu einfaldara í
þá daga. Við krakkarnir lékum
okkur úti á götu á kvöldin í kýlu-
bolta og stórfiskaleik og það var
mjög auðvelt því bílarnir voru
svo fáir á götunum. Við fórum
líka í bófahasar við krakkana á
Öldugötu og Túngötu. Við príl-
uðum á steinveggjunum og sum-
ir húseigendur voru ekki allt of
hrifnir. Engin tæki og tól voru til
þá til að komast í samband við
fólk nema síminn. Þá var aðeins
hringt á dyrabjöllurnar.
Vinirnir voru margir og Svala
var vinsælust af því að hún gaf
sér tíma til að hlusta á fólk.
Trúnaðarvinkonur mömmu okk-
ar trúðu Svölu fyrir sorgum sín-
um. Rannveig Ólafsdóttir, dóttir
Ólafs Ólafssonar kristniboða, var
vinkona Svölu. Svala vann mörg
sumur við byggingu Vindáshlíð-
ar, sumardvalarstaðar ungra
stúlkna. Við Svala fórum einu
sinni á skólamót í Vatnaskógi
fyrir ungt fólk. Faðir okkar dó
þegar við vorum á unga aldri.
Nokkrum árum eftir að við
Svala lukum náminu í Kvennó
fór Svala til föðurfólks okkar í
Bandaríkjunum. Hún vann með-
al annars við skrifstofustörf.
Seinna fór hún að vinna í Kaup-
höllinni í Albany, höfuðborg New
York-ríkis. Starfið fólst í því að
standa á stóru sviði og skrá tölur
á skjá sem komu á hreyfibandi
yfir stórum sal þar sem sat fólk
sem fylgdist með í viðskiptum.
Svala kynntist Frederick
Daly, sem hafði komið sem inn-
flytjandi til Bandaríkjanna frá
Írlandi með fjölskyldu sinni. Ég
heimsótti Fred og Svölu eftir að
þau giftu sig. Það var alltaf mjög
gott að vera með þeim á heimili
þeirra. Ég man alltaf þegar ég
og yngsta barn mitt Helgi fórum
í heimsókn til Fred og Svölu til
Washingon. Fred þótti svo vænt
um Helga og var mikið með hon-
um. Svala var í heimsókn í
Reykjavík þegar Fred dó. Sonur
minn saknaði Fred mikið. Við
fjölskyldan og vinir söknum
þeirra mikið og megi Almáttugur
Guð og Jesús Kristur taka þau
að sér.
Valgerður Þóra Másd.
Benediktsson.
Mágkona mín, Katrín Svala,
var skemmtileg og vinmörg
kona. Hún fór ung til Bandaríkj-
anna. Á þeim árum þóttu amer-
ískir skór gersemi og ungu vin-
konurnar á Íslandi sendu
unnvörpum teikningar af fótum
sínum til Svölu og báðu hana að
kaupa fyrir sig skó. Þess vegna
þurfti Svala oft að fara í skóbúð
og þar hitti hún ungan sölumann,
Fred, sem var henni hjálpar-
hella. Þau gengu síðan í hjóna-
band.
Fred gekk í herinn og fékk
þar góða menntun, tvær háskóla-
gráður og skjótan frama. Svala
menntaðist einnig í viðskipta-
fræðum. Saman bjuggu þau sér
og börnum sínum gott heimili,
hvar sem þau voru stödd í heim-
inum, en vegna starfa Freds
þurftu ungu hjónin oft að flytjast
búferlum.
Hvarvetna eignuðust þau góða
vini og átti glaðlyndi og þokki
Svölu þar stóran þátt. Er fram
liðu stundir settist fjölskyldan að
í Washington DC.
Ferðalög með Svölu voru stór-
skemmtileg. Síðasta langferðin
var þegar Ragnheiður kona mín
og Svala óku með undirritaðan
frá Washington til Toronto, með
viðkomu í Amish-landi og gist-
ingu í indíánabyggðum. Á
áfangastað keyptu þær systur
notaða tölvu, kenndu mér að
senda tölvupóst og sáu að vel
mundi fara um mig næstu tvö ár-
in í sjúkranuddnáminu. Síðan
var haldið til baka um Lake Pla-
cid og Albany, þar sem Svala og
Fred hófu búskap sinn og Oddur
bróðir stundaði nám. Öllu stjórn-
aði Svala af festu og öryggi.
Ferðir Svölu til Íslands með
fjölskyldu og eða vini voru líka
skemmtilegar og eftirminnileg-
ar. Vænst þótti henni um gamla
sumarbústaðinn í Árdal.
Afleiðingar sprungins æða-
gúls í heila voru viðfangsefni
Svölu síðustu sex árin, en þrátt
fyrir þrautseigju og mikla bar-
áttu varð hún að lokum að láta í
minni pokann. Hennar er sárt
saknað en við þökkum þann tíma
sem við fengum að eiga samleið.
Haukur Filippusson.
Elsku Svala frænka, að þú
sért farin er undarlegt og dap-
urt. Þú sem alltaf geislaðir af
krafti og gleði. Þú varst sterkur
persónuleiki og gast fyllt heilu
salina með nærveru þinni. Hafðir
heillandi hlátur og mikla kímni-
gáfu sem gat verið skemmtilega
ísmeygileg. En ekki síður varstu
afbragðs samræðufélagi. Ekkert
var þér óviðkomandi, forvitin,
íhugul og skarpgreind eins og þú
varst. Að vera samvistum við þig
og spjalla var hrein lystisemd,
hvort sem um alvöru eða gleði
var að ræða.
Þú hafðir magnaðan augnsvip.
Í augum þínum rúmaðist einhver
undarleg djúp viska og fegurð.
Stór og blá augu þín minntu mig
alltaf á íslenskan fjallabláma.
Sumarið sem ég dvaldi á fal-
legu heimili þínu og Freds í Ar-
lington í Virginíu mun aldrei líða
mér úr minni. Ég var sautján ára
og við frænkurnar, dætur þínar
Linda og Sandra, vorum á svip-
uðum aldri. Við brölluðum margt
saman þetta langa og heita sum-
ar í Virginíu. Yfir þessu eftir-
minnilega sumri trónar þú eins
og drottning í minningunni. Þú
fylgdist með öllu og sendir okkur
stundum ógleymanlegt augna-
ráð, eins og þegar við Sandra
lágum helst til lengi í rúminu eft-
ir næturlangar diskótekferðir.
Þú hlustaðir á og studdir mig
unglinginn á þinn einstaka hátt.
Allt við þig elsku frænka var
stórbrotið, þú áttir ekki til að
vera smá í sniðum. Leiftrandi
húmor og greind. Þú varst
glæsileg manneskja. Jafnvel í
veikindum þínum hin síðari ár
barstu þig vel.
Þegar við Arthúr og krakk-
arnir heimsóttum þig síðasta
sumar voru líkamleg veikindi
farin að herja á þig, samt gátum
við gantast og hlegið að ýmsum
endurminningum og þú lýstir á
lifandi hátt fuglalífinu í garð-
inum fyrir utan. Enn var ís-
lenski fjallbláminn í geislandi
augum þínum.
Elsku frænka, þig er í raun-
inni ekki hægt að kveðja. Til
þess eru ítök þín í hugum okkar
of sterk og nærvera þín of lif-
andi. Þú hafðir sjálf heldur aldr-
ei neinar mætur á kveðjustund-
um og sagðir alltaf „við
sjáumst“. Við Arthúr sendum
dætrum Svölu og allri fjöl-
skyldu hennar vestra okkar
innilegustu og dýpstu samúðar-
kveðjur.
Megi allir himneskir herskar-
ar fylgja þér elsku frænka mín
og nafna um alla eilífð.
G. Svala Arnardóttir.
Katrín Svala Daly
Benediktsson
Vesturhlíð 2 Fossvogi | Sími 551 1266 | útför.is
Útfararstofa kirkjugarðanna
Við erum til staðar
þegar þú þarft á
okkur að halda
Útfarar- og lögfræðiþjónusta
Við önnumst alla þætti undir-
búnings og framkvæmd útfarar
ásamt vinnu við dánarbússkiptin.
Við þjónum með virðingu og
umhyggju að leiðarljósi
og af faglegum metnaði.
Lára Árnadóttir,
skrifstofustjóri
Okkar innilegustu þakkir fyrir auðsýnda
samúð, hlýhug og minningu við fráfall og
útför föður okkar, tengdaföður, afa og
langafa,
GUNNARS BERNHARD
forstjóra,
Langholtsvegi 78.
Sérstakar þakkir til starfsfólksins á hjúkrunarheimilinu Sóltúni
fyrir einstaka umönnun og vináttu.
Ragna Gould Richard Gould
G. Geir Gunnarsson Ingibjörg Snorradóttir
Gylfi Gunnarsson Dóra Bjarnadóttir
Edda Gunnarsdóttir Sveinn Ásgeir Baldursson
Gunnar Gunnarsson Bergljót Ylfa Pétursdóttir
og fjölskyldur
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug vegna andláts okkar ástkæru
eiginkonu, móður, tengdamóður, systur,
ömmu og langömmu,
HELGU SIGFÚSDÓTTUR,
Furulundi 31, Akureyri.
Sérstakar þakkir til starfsfólks lyflækningadeildar Sjúkrahússins
á Akureyri og Heimahlynningar á Akureyri.
Rúnar Heiðar Sigmundsson
Gunnar Örn Rúnarsson Bryndís Valgarðsdóttir
Sigrún Rúnarsdóttir Magnús Magnússon
Sigmundur Ernir Rúnarsson Elín Sveinsdóttir
Guðrún Sigfríð Rúnarsdóttir Sigfús Karlsson
Jón Gísli Sigfússon
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar,
ELÍSABET MATTHILDUR
ÁRNADÓTTIR,
Meistaravöllum 19, Reykjavík,
lést á Landspítalanum í Fossvogi
sunnudaginn 17. september.
Útförin fer fram frá Neskirkju fimmtudaginn
28. september klukkan 13.
Fyrir hönd annarra aðstandenda,
Jökull Már Valdimarsson
Gróa Jóna Valdimarsdóttir Olsen
Jóna Gróa Valdimarsdóttir
Guðný Þóra Valdimarsdóttir
Guðrún Valdimarsdóttir
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir og
amma,
SVEINA HELGADÓTTIR
læknafulltrúi,
Ljósheimum 14,
lést fimmtudaginn 31. ágúst.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Magnea Berglind Högnadóttir
Helga Dröfn Högnadóttir Ralph Tiedemann
Magnús Rafn og Kristín Erla