Fréttablaðið - 29.11.2019, Blaðsíða 34

Fréttablaðið - 29.11.2019, Blaðsíða 34
Á næstu örfáum misserum mun íslenskt bankakerf i umturnast. Eftir 3-4 ár verða íslensk fyrirtæki og neytendur í fjármálaumhverfi, sem á fátt líkt með því sem þekkist í dag. Ástæðan er sú að allar leikreglur á banka- markaði eru að breytast. Markaður- inn er alþjóðlegri en nokkru sinni fyrr. Feitar mjólkurkýr hins hefð- bundna bankakerfis eru leiddar í sláturhús hver af annarri. Allt er þetta gert í þágu neytenda og sam- keppni. Hér á landi sjáum við þegar merki um breytta tíma. Mörg hundruð bankast ar fsmenn hafa misst vinnuna á þessu ári og sér ekki fyrir endann á þeirri þróun. Arion banki, eini stóri íslenski bankinn í eigu einkaaðila, hefur gengið fram fyrir skjöldu og leiðir aðlögun íslensku bankanna að breyttum tímum á fjármálamarkaði. Breytingarnar á alþjóðamarkaði eru að verulegu leyti drifnar áfram af breyttum verslunarháttum. Hefðbundnar verslanir eiga undir högg að sækja og neytendur versla í síauknum mæli við alþjóðlegar netverslanir. Þessir breyttu versl- unarhættir hafa kallað á breytta greiðslumiðlun. Nú eru greiðslu- miðlar á borð við Alipay og Apple Pay orðnir fyrirferðarmiklir. Þeir hafa ekki einungis haslað sér völl í netverslun heldur líka í margvís- legum almennum og daglegum við- skiptum. Nýju greiðslumiðlarnir hafa í för með sér að þörfin fyrir gömlu greiðslumiðlana á borð við Visa og MasterCard fer minnkandi. Fyrir örfáum árum var keppst um að ná yfirráðum yfir kortafyrirtækjum, sem voru mjólkurkýr þess tíma. Nú eru mjólkurkýrnar ekki svipur hjá sjón og margar hverjar steingeldar. Í Evrópu eru þessar breytingar drifnar áfram af tilskipun ESB um greiðslumiðlun, PSD2, sem verið er að innleiða á Evrópska efnahags- svæðinu. Ísland sér á parti Íslenskir bankar búa við umhverfi sem um margt er frábrugðið því umhverfi sem þekkist í nágranna- löndum okkar: Kröfur um eigið fé eru miklum mun hærri en annars staðar. Íslenski bankaskatturinn, sem lagður er á lánsfjármögnun banka, þekkist ekki annars staðar. Íslenska krónan er örgjaldmiðill, sem hvergi er gjaldgengur annars staðar en á Íslandi Fyrir vikið eru íslensku bankarnir ekki samkeppnishæfir við fjármála- stofnanir í öðrum löndum og dregur það dilk á eftir sér um allt íslenska hagkerfið. Íslensk fyrirtæki eru ekki samkeppnisfær við fyrirtæki, sem búa við hagstæðara fjármálaum- hverfi. Til lengri tíma kemur þetta niður á lífskjörum allrar þjóðar- innar. Því þarf engan að undra að íslensku bankarnir gangi nú í gegnum endurskipulagningu, og raunar endurskilgreiningu, þótt á mismiklum hraða sé. Á dögunum birtust fréttir um að Arion og Íslandsbanki séu farnir að nýta sér vaxtabreytingardaga gagn- vart fyrirtækjum, sem hafi leitt til þess að vaxtaálag hafi hækkað um heilt prósentustig og jafnvel tvö prósentustig í einhverjum tilfellum. Reikna má með að Landsbanki sé í sama ferli. Rökin fyrir þessu eru þau að undir liggjandi arðsemi starfsemi bankanna sé of lítil. Búið er að færa upp verðmæti eignasafnanna, sem runnu á um eða innan við hálfvirði inn í bankana frá gömlu bönkunum. Þá séu kröfur um eigið fé og banka- skattur íþyngjandi. Benedikt Gíslason, bankastjóri Arion banka, kynnti skipulags- breytingar á svipuðum tíma og fjöldauppsagnir fóru fram í bankan- um fyrir tæpum tveimur mánuðum. Þá sagði hann nýtt skipulag bank- ans horfa til bandarískra banka. Í því fælist að bankinn myndi miða við að leiða saman fjárfesta og lán- takendur fremur en að nýta eigin efnahagsreikning til beinna útlána á fyrirtækjamarkaði. Vísaði hann m.a. til nýlegs skuldabréfaútboðs Haga, þar sem lífeyrissjóðir komu sterkir inn. Bankinn verður framvegis fremur milliliður, miðlari, en lánastofnun. Þá mun þjónusta við meðalstór fyrirtæki færast inn í viðskipta- bankasvið, sem væntanlega mun áfram bjóða útlán af efnahagsreikn- ingi sem í framhaldinu yrði líklega pakkað inn í eins konar vafninga og boðið til sölu á markaði. Auðvelt er að sjá fyrir sér sams konar útfærslu á húsnæðislánum. Sennilega verður þó bið á því þar sem húsnæðislán eru að færast að verulegu leyti til lífeyrissjóðanna, sem bjóða betri kjör en bankarnir, enda þurfa líf- eyrissjóðirnir ekki að borga banka- skattinn. Í stórum dráttum verður breyt- ingin hjá Arion banka sú að útlán bankans verða seld út af efnahags- reikningi bankans annaðhvort í pökkum (vafningum) eða í sér- stökum útboðum, þegar um stærri aðila er að ræða. Af þessu leiðir að stærð efnahags- reiknings bankans dregst verulega saman og hægt verður að lækka eigið fé bankans. Þar með lækkar mjög bankaskatturinn, sem bank- inn verður að greiða til ríkisins og arðsemi eigin fjár eykst. Í stað þess að tekjur bankans byggist að verulegu leyti á inn- heimtu vaxta munu þær byggjast á þóknunum. Bankinn mun ekki eiga lánin sem hann veitir, heldur selja þau frá sér og taka þóknun fyrir. Dregur úr áhættu banka en sveiflur aukast Áhætta bankans vegna útlána dregst saman þar sem bankinn liggur ekki með útlánin á sínum efnahagsreikningi heldur selur þau áfram til fjárfesta. Á undanförnum misserum hefur Arion banki orðið fyrir nokkrum skakkaföllum vegna útlánatapa. Má þar nefna United Silicon, Primera og WOW. Eftir hinu nýja viðskiptalíkani bankans hefðu þessi áföll ekki dunið á bankanum þar sem bankinn hefði selt lánin áfram til fjárfesta. En ameríska módelið hefur fleira í för með sér en að áhætta sé f lutt frá bönkum til fjárfesta. Banda- rískir bankar, og raunar líka evr- ópskir, hafa verið mun sneggri en íslenskir til að færa niður verðmæti eigna þegar markaðsaðstæður kalla á slíkt. Óhugsandi er að í Bandaríkj- unum hefði komið upp sú staða sem kom upp hér eftir bankahrun, þegar bankar og aðrar fjármálastofnanir leystu til sín gríðarlegt magn eigna, þ.m.t. fyrirtæki og fasteignir, og héldu inni á efnahagsreikningi sínum misserum og jafnvel árum saman á allt of háu verðmati miðað við markaðsaðstæður. Þessi stefnubreyting Arion mun því líkast til hafa mikil áhrif á íslenskan fjármálamarkað, þegar horft er til framtíðar. Líklegt er að verðsveiflur á markaði fyrir íslensk fyrirtæki og atvinnuhúsnæði muni framvegis líkjast því sem þekkist erlendis, þar sem framboð og eftir- spurn ræður verði en bankar og fjár- málafyrirtæki halda ekki uppi verði eigna til að verja efnahagsreikning sinn, eins og verið hefur á Íslandi. Íslandsbanki og Landsbanki munu fylgja Arion og draga úr kostnaði og áhættu með því að minnka efnahagsreikninga sína og gerast miðlarar fremur en hefð- bundnar lánastofnanir. Dregur úr samkeppnishæfni minni fyrirtækja Á því lokaða gjaldmiðilssvæði, sem við búum við hér á Íslandi, er nokk- uð ljóst að brugðið getur til beggja vona fyrir smærri og meðalstór fyrirtæki, sem eiga sína fjármögnun undir bönkunum en geta ekki ráðist í skuldabréfaútboð eins og Hagar og stærri fyrirtæki. Þeir sem taka lán í bönkum þurfa að borga kostnaðinn við bankaskattinn og háa eiginfjár- kröfu bankanna. Því geta þessar breytingar dregið úr samkeppnis- hæfni minni og meðalstórra fyrir- tækja gagnvart stærri fyrirtækjum hér á landi og gagnvart erlendri samkeppni. Vert er að minna á að flest ferðaþjónustufyrirtæki lands- ins teljast lítil eða meðalstór. Sama á við um iðn- og verslunarfyrirtæki. Þá eru ótalin áhrifin á ríkiskass- ann. Stjórnvöld hafa, þrátt fyrir loforð um annað, þráast við að lækka eða afnema bankaskattinn, enda skilar hann hátt í tíu millj- örðum í ríkiskassann á ári hverju. Minni efnahagsreikningur banka þýðir hins vegar að skattstofninn minnkar. Ekki er óvarlegt að áætla að tekjur ríkisins af bankaskatti helmingist á næstu örfáum árum vegna þessarar stefnubreytingar íslensku bankanna. Þá er ósvarað þeirri spurningu hvort þessar aðgerðir bankanna muni duga til að bjarga þeim og snúa við ósjálf bærum undirliggjandi rekstri þeirra. Algerlega er óvíst að hagkerfi og atvinnulíf framtíðarinn- ar hafi not fyrir banka til að geyma peninga og færa þá á milli aðila. Mögulega geta netið og snjalltæki komið í stað marmarahallanna. Greiðslumiðlunin er í öllu falli ekki lengur háð bönkum og hefðbundn- um greiðsluleiðum. Hverfa bankarnir? Ég heiti Úrsúla og nafnið þýðir „litla birna“. Og ég hef svo sannarlega verið skógar- birna allt mitt líf. Á bernskuár- unum mínum í Þýskalandi dvaldi ég í mörg ár í sumarfríinu hjá afa mínum. Hann var skógarvörður og bjó í húsi úti í skógi. Þar lærði ég margt um lífríkið í kringum mig sem ég hef seinna meir kunnað að meta. Í Þýskalandi eru stór og falleg skóglendi sem ég naut í frítímanum því ég elska að stunda útivist. Svo heillaðist ég af þessari eyju sem ég hef búið á í bráðum 40 ár. Ósnortin víðerni, fossar, óbeislaðar ár, auðnir og algjör þögn. Andstæða við það sem ég ólst upp við. En á mínum hálendisferðum sem ég fór oft gangandi og stundum ein með sjálfri mér opnuðust smám saman augu mín fyrir þessum gríðarstóra vanda sem Íslendingar þurfa að glíma við. Gróðureyðingin er skelf ileg, jarðvegurinn fýkur á haf út í miklu magni. Það er næstum enginn gróður til að hefta þessa þróun. Hefðbundin sauðfjárrækt þar sem skepnurnar eru reknar upp á fjall og oft á viðkvæm svæði bætir ekki úr og fáránlegt er að það er offram- leiðsla á kindakjöti. Sem betur fer hefur verið unnið á móti þessu upp á síðkastið. Við vitum miklu meira nú en fyrir hálfri öld. Tegundir eins og alaskalúpínan hafa gert mikið gagn þegar leitað var að plöntum sem munu vaxa á f lestöllum stöðum, dreifa sér hratt og bæta jarðveginn. Lúpínan stóð sína plikt sem land- græðslujurt á örfoka svæðum. Ekk- ert er þó gott með öllu. Þessi dug- lega planta óð yfir landsvæði þar sem við viljum ekki hafa hana, hún er ágeng tegund. Þannig að Land- græðslan hefur ákveðið nýlega að hún skuli einungis nota innlendar plöntur í sínu starfi. Menn verða að skilja mun á markmiðum skógræktar og land- græðslu. Í báðum tilfellum er verið að leitast við að bæta gróður- farið og festa jarðveginn á gróður- snauða landinu okkar. Og ekki síst að binda kolefnið. Áhugamenn hafa kannski farið offari í að dreifa fræjum af ágengum tegundum hér og þar í þeirri góðu trú að þeir séu að bæta landið. Það þarf að huga betur að útbreiðslu birkiskóga sem hafa þakið hér þriðjung af landinu við landnám. Birkið er duglegt að dreifa sér við erfiðar aðstæður eins og dæmi á Skeiðarársandi sýnir. Þar er að vaxa upp af sjálfsdáðum stærsti birkiskógur á landinu. Það þarf líka að gera greinarmun á skógrækt til timburframleiðslu og skógrækt til að búa til aðlaðandi útivistarsvæði. Það síðarnefnda er yfirleitt það sem skógræktar- félögin eru búin að gera og oft nálægt byggð, íbúum til yndis og heilsubótar. Þar vaxa mismunandi tegundir, einnig „útlendingar“ sem auka fjölbreytileikann. Fólk sem á garð eða sumarbústaðaland vill líka oft rækta fjölbreyttan trjá- og runnagróður. En ræktun á skógum til timbur- framleiðslu er tengd landbúnaði og akuryrkju. Við vitum nú að hér geta vaxið trjátegundir sem munu skila af sér afurðum eftir nokkra áratugi. Þessar tegundir eru innfluttar, ösp, greni, lerki og fura, en með ræktun þeirra gætum við skapað mikil verðmæti á vel völdum stöðum. Alaskaösp og sitkagreni vaxa hrað- ast og binda mest af kolefni. Ef við skoðum timburskógrækt hér á landi þá er hún greinilega þáttur í því að stuðla að sjálfbærni. Þetta mun skapa atvinnu á lands- byggðinni (félagslegi þátturinn). Hægt er að búa til verðmæti langt fram í tímann. Við gætum marg- faldað timburframleiðslu, eftir- spurn er mikil (efnahagslegi þátt- urinn). Og það mun binda mikið af kolefni fyrir utan það að flutningur af timbri hingað utan frá með til- heyrandi mengun mun minnka (umhverfislegi þátturinn). Skógrækt og landgræðsla eiga að vinna saman að því markmiði að bæta landið, vinna á móti gróður- eyðingu, skapa skjól, binda kolefni og byggja upp fagurt land sem getur varðveitt sín fjölbreytilegu vist- kerfi. Það á alveg að vera hægt með góðu og faglegu skipulagi. Skógrækt – hvert stefnir? Ólafur Arnarson hagfræðingur og fyrrverandi formaður Neytenda­ samtakanna Úrsúla Jünemann kennari á eftirlaunum og náttúruvinur Það þarf líka að gera greinarmun á skógrækt til timburframleiðslu og skóg- rækt til að búa til aðlaðandi útivistarsvæði. 2 9 . N Ó V E M B E R 2 0 1 9 F Ö S T U D A G U R32 S K O Ð U N ∙ F R É T T A B L A Ð I Ð 2 9 -1 1 -2 0 1 9 0 5 :3 5 F B 0 9 6 s _ P 0 6 3 K .p 1 .p d f F B 0 9 6 s _ P 0 5 8 K .p 1 .p d f F B 0 9 6 s _ P 0 3 4 K .p 1 .p d f F B 0 9 6 s _ P 0 3 9 K .p 1 .p d f A u to m a ti o n P la te r e m a k e : 2 4 5 F -6 3 2 4 2 4 5 F -6 1 E 8 2 4 5 F -6 0 A C 2 4 5 F -5 F 7 0 2 7 5 X 4 0 0 .0 0 1 1 B F B 0 9 6 s _ 2 8 _ 1 1 _ 2 0 1 C M Y K
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96

x

Fréttablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.