Fréttablaðið - 29.11.2019, Side 39

Samfélagið breytist ekki
með því að einblína á ein-
staklinga sem gagnrýna
kerfið og ætlast til þess að
þeir séu fullkomnir. Það er
enginn fullkominn. Sam-
félagið breytist með hugar-
farsbreytingu styrktri af
regluverki stjórnvalda. Eða
öfugt. Regluverk stjórn valda
breytist með hugarfars-
breytingu í samfélaginu.
Ostakakan okkar með blönduðum skógarberjum
er dásemd á diski og himnesk í munni
– Fáðu þér bragð af jólunum
Þegar haldinn er borgarafundur þá hlýtur markmiðið að hafa einhvern ávinning í för með
sér. Umræðan er enn á þeim stað að
við þurfum að vekja athygli á mála-
flokknum. Ýmsar raddir koma fram
og þar sem við búum í lýðræðislegu
samfélagi er eðlilegt að alls kyns
spurningar vakni í kjölfar upp-
lýsinga og það er í okkar verkahring
að svara þeim mótrökum sem við
höfum mætt.
Kynslóðin sem lætur skutla sér
Þetta er ekki í fyrsta og ekki í síðasta
sinn sem reynt er að grafa undan
gagnrýni einstaklinga á samfélagið
með þeim rökum að þeir séu partur
af samfélaginu. Hver er ábyrgur fyrir
skutlinu? Eru það börnin? Hver er
ábyrgur fyrir því að eðlilegt þyki að
fara til útlanda oft á ári? Samfélagið
breytist ekki með því að einblína á
einstaklinga sem gagnrýna kerfið og
ætlast til þess að þeir séu fullkomnir.
Það er enginn fullkominn. Samfélag-
ið breytist með hugarfarsbreytingu
styrktri af regluverki stjórnvalda.
Eða öfugt. Regluverk stjórnvalda
breytist með hugarfarsbreytingu í
samfélaginu.
Þess vegna er ekki nóg að benda
bara á stóru fyrirtækin og hvað þau
menga mikið. Þau munu ekki draga
úr losun sinni fyrr en fólkið sem
vinnur hjá fyrirtækjunum setur
minnkun losunar í forgang. Það fólk
gerir það ekki í vinnunni fyrr en það
er farið að gera það í sínu einkalífi.
Alþingismenn setja ekki afgerandi
lög sem stuðla að minnkun losunar
fyrr en allir í samfélaginu eru að gera
það sama heima hjá sér.
Það er einn galli á núverandi
fyrirkomulagi. Við erum öll farin
að skammast okkar svo mikið fyrir
lifnaðarhætti okkar að annaðhvort
þjáumst við af brennandi sam-
viskubiti yfir öllu sem við gerum og
börnin okkar öskra á okkur að þau
muni deyja eftir 15 ár í aftursætinu
á dísildrifna fjölskyldubílnum. Eða
við afneitum þeirri hugmynd að
Borgarafundur og hvað svo?
nokkuð sem við gerum komi nokk-
urn tímann til að hafa einhver áhrif
þar sem orsakasamhengið er ekki
beint sýnilegt.
Það er sama hvora leiðina við
förum, það breytir engu um útkom-
una. Ekkert breytist nema að okkur
líður illa. Lausnin á þessu er sú að við
hættum að vorkenna okkur sjálfum
á þennan hátt og lítum á okkar dag-
legu athafnir og hvers við erum
megnug að breyta til hins betra. Það
er ekki hægt að setja sömu pressu á
alla. Aðgerð sem er einum auðveld
getur verið öðrum nánast óhugs-
andi.
Við þurfum að hugsa í lausnum á
þeim þremur vettvöngum þar sem
við getum beitt okkur: Í neyslu,
samgöngum og umræðu. Það skiptir
líka máli hvaða kröfur við sem ein-
staklingar setjum á fyrirtækin sem
við erum í viðskiptum við. Þetta
snýst nefnilega ekki um að örfáir
einstaklingar taki til í lífsstíl sínum
og geri allt fullkomlega. Við þurfum
öll að taka okkur á smátt og smátt.
Þannig komumst við svo langt.
Þorgerður M.
Þorbjarnardóttir
gjaldkeri Ungra
umhverfissinna
og einn af skipu-
leggjendum
loftslagsverk-
fallsins alla
föstudaga
Ábendingahnappinn má
finna á www.barnaheill.is
S K O Ð U N ∙ F R É T T A B L A Ð I Ð 37F Ö S T U D A G U R 2 9 . N Ó V E M B E R 2 0 1 9
2
9
-1
1
-2
0
1
9
0
5
:3
5
F
B
0
9
6
s
_
P
0
6
3
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
9
6
s
_
P
0
5
8
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
9
6
s
_
P
0
3
4
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
9
6
s
_
P
0
3
9
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 2
4
5
F
-6
3
2
4
2
4
5
F
-6
1
E
8
2
4
5
F
-6
0
A
C
2
4
5
F
-5
F
7
0
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
1
B

F
B
0
9
6
s
_
2
8
_
1
1
_
2
0
1
C
M
Y
K