Morgunblaðið - 26.11.2020, Síða 86

tilgang þar. Ég fer alltaf niður í bæ á Þorláksmessu,“
segir Eva Lind.
Evu Lind finnst betra að gefa en að þiggja. Eva á
mörg systkini úti um allan heim og úti á landi. Systkini
hennar eru á öllum aldri og hún hefur fengið skammir frá
þeim sem eiga börn fyrir að vera of gjafmild. Í fyrra
eignaðist einn bróðir hennar barn og þá var hún sér-
staklega beðin um að gefa bara barninu. Eva Lind segir
misjafnt hversu dýrar og stórar gjafi hún gefur enda
snúast jólin alls ekki um gjafirnar. Það er samveran með
fjölskyldunni sem er ómissandi í huga Evu Lindar.
„Mig vantar aldrei neitt, jólin snúast um að njóta,“
segir Eva Lind sem ljóstrar þó upp að fyrir nokkrum ár-
um hafi hún fengið eftirminnilega gjöf frá manninum sín-
um. Jólagjöfin snerist einmitt um að njóta en á aðfanga-
dagskvöld kom í ljós að hann gaf henni, mömmu hennar
og nokkrum systrum þyrluferð.
„Ein jólin var ég alveg uppiskroppa með hugmyndir
þannig að maðurinn minn ákvað að hjálpa mér að kaupa
jólagjafir fyrir systkini mín. Ég átti að fá hana líka og ég
fékk því ekki að vita hvað ég væri að gefa systkinum mín-
um í jólagjöf. Hann kom okkur algjörlega á óvart og
þyrluferðin var æði. Það voru ég og systur mínar og
mamma sem fengum þessa gjöf.“
Er maðurinn þinn jafnmikið jólabarn og þú?
„Hann var það ekki og ég held að hann sé alveg feginn
að ég sé ekki að missa mig í einhverju föndri eða skrauti.
Hann er sammála mér. Honum finnst ofboðslega fallegar
svona glærar seríur og finnst þær birta til og svona. Ég
eiginlega neyddi hann til að gefa mér í skóinn. Ég mútaði
honum auðvitað með að hann fengi líka í skóinn. Við höf-
um einstaka sinnum tekið alla þrettán jólasveinana og
stundum tökum við bara Kertasníki. Við höldum yfirleitt
jólin heima hjá mömmu minni þannig að ef okkur langar
að gefa persónulegar gjafir þá gerum við það í skóinn. Þá
þurfum við ekki að drösla þeim til mömmu og vera vand-
ræðaleg þegar við opnum þær.“
Hlutir verða að hafa tilgang
Þrátt fyrir að vera svona mikið jólabarn segist Eva
Lind ekki skreyta mikið fyrir jólin.
„Ég þoli ekki skraut, ef dótið mitt hefur ekki tilgang
finnst mér það bara safna ryki. Ég skreyti með seríum af
því mér finnst þær hafa mikinn tilgang, þær gefa frá sér
birtu. Ég set glærar seríur í alla glugga. Ég kaupi líka
mikið af kertum með jólailmi og er með arineld í sjón-
varpinu, segir Eva sem á nokkrar kúlur og gervijólatré,
annað á hún ekki. Best finnst henni auðvitað að fá alvöru-
jólatré frá pabba sínum sem er með skógrækt í Borg-
arfirðinum. Eini ókosturinn við það er reyndar sá að tréð
getur ekki verið uppi jafn lengi og gervitréð.
Um leið og það fer að dimma fara seríurnar upp og
þær fá að vera í sambandi frá október fram í febrúar.
Eva lítur ekki síður á seríurnar sem skammdegisljós en
jólaljós.
„Það er svo gaman að vera í jólastuði. Kannski myndi
maður kalla þetta hauststuð eða hrekkjavökustemningu
ef það væri haldið upp á slíkt hér. Að koma sér í gírinn,
fara í náttföt, undir teppi, þetta er svo notalegt.“
Eva Lind hlustar líka mikið á tónlist til þess að koma sér
í jólastuð og þegar hún vill hafa það notalegt fyrir jólin.
„Ég á tvo plötuspilara og slatta af jólahljómplötum en
Frank Sinatra og jólatónlist frá um 1949 er í miklu uppá-
haldi. Tónlist gerir stemninguna alveg ómótstæðilega
kósí.“
Systkini Evu Lindar eru líka mikil jólabörn og segir
Eva Lind sögu af systur sinni sem hún segir vera enn
meira jólabarn en hún sjálf. Systir hennar fór sem au pair
til Sevilla á Spáni eitt árið. Þegar hún ætlaði að skreyta
fyrir jólin leist fjölskyldunni ekki á það. Benti fjölskyldan
henni á að seríur væru bara settar í hóruhús. Eina skraut-
ið sem var til voru svo svínasystur og eitt Betlehem-þorp
en Jesúbarnið fékk ekki að fara upp fyrr en 21. desember.
Hefðir með fjölskyldunni
Jólunum fylgja margar hefðir sem fjölskyldan heldur
fast í. Nokkur kríli eru komin í hópinn sem Eva Lind segir
bara skemmtilegra. Heima hjá mömmu hennar fá til
dæmis allir í skóinn á aðfangadagsmorgun.
„Í skóinn fáum við yfirleitt einhverja DVD-mynd svo
við getum horft á með krílunum á meðan mamma neitar
að hleypa okkur inn í eldhús,“ segir Eva Lind.
Ein þeirra sterku hefða í fjölskyldu Evu Lindar er að
vera í náttfötunum í jólafríinu.
„Við systkinin fórum í náttfötin og neituðum að fara úr
þeim allt jólafríið alveg í heila viku.
Með árunum endaði maður á því að
þurfa að vinna á milli jóla og nýárs.
Ég hugsaði bara: „Nei, ég ætla að
vera í náttfötum.“ Þannig að ég fór
yfirleitt í vinnufötin yfir náttfötin
bara til þess að halda í þessa hefð.
Amma mannsins míns á afmæli á
aðfangadag þannig að hún hélt alltaf
boð á aðfangadag svo fjölskyldan
gæti hist og deilt út pökkum. Ég
mætti alltaf bara á náttfötunum.
Fyrst fannst þeim ég alveg stór-
undarleg en svo byrjaði þeim að finnast ég ótrúlega flott á
því og þau byrjuðu að mæta líka í náttfötum.“
Á æskuheimili Evu Lindar var hefð fyrir því að jóla-
baðið væri froðubað. Þegar fjölskyldan fluttist til Reykja-
víkur var ekki bað á heimilinu og fljótlega varð sturtu-
botninn of lítill fyrir froðubað.
„Þegar við vorum orðin of stór og feit þá fór mamma
Morgunblaðið/Eggert
Eva Lind kann að gera
vel við sig á jólunum.
Ég mútaði honum auðvitað
með að hann fengi líka í
skóinn. Við höfum einstaka
sinnum tekið alla þrettán
jólasveinana og stundum
tökum við bara Kertasníki.
❄
86 JÓLABLAÐ MORGUNBLAÐSINS 26. NÓVEMBER 2020