Fréttablaðið - 20.01.2021, Side 26

Jón Eggert
til Arctica
Jón Eggert
Hallsson, sem
hefur verið á
íslenskum fjár-
málamarkaði um
langt skeið, hefur
tekið til starfa í
markaðsviðskiptum
hjá verðbréfafyrirtækinu Arctica
Finance. Jón Eggert, sem var um
tíma forstöðumaður eignastýring-
ar Íslenskra verðbréfa, hefur áður
meðal annars starfað hjá Kviku
banka, Straumi fjárfestingabanka,
ráðgjafarfyrirtækinu Expectus, J
Bond Partners og Íslandsbanka. Á
sama tíma hefur Valdimar Ármann,
sem tók til starfa í fyrra í markaðs-
viðskiptum hjá Arctica, fært sig yfir
í eignastýringu hjá félaginu.
Stutta stráið
Ekki eru allir á eitt
sáttir um fyrir-
hugaða sölu Ís-
landsbanka. Sér-
fræðingateymi
Alþýðusambands
Íslands varar
við illa meinandi
fjárfestum, sem gætu lagt ferða-
þjónustuiðnaðinn í rúst með því
að ganga að veðum og selja eignir.
Samkeppniseftirlitið, undir forystu
Páls Gunnars Pálssonar, hefur
efasemdir um þátttöku lífeyris-
sjóða þar sem eignarhald sjóðanna
á tveimur viðskiptabönkum gæti
hamlað samkeppni en núna er
það einn og sami aðilinn – ríkis-
sjóður – sem á meirihluta fjármála-
kerfisins. Samkeppniseftirlitið
virðist ekki hafa teljandi áhyggjur
af því. Aðilar úr ýmsum áttum hafa
það svo á hornum sér að ekki muni
fást hæsta mögulega verð fyrir
bankann. Draumaniðurstaðan er
þá væntanlega sú að ríkissjóður
selji almenningi Íslandsbanka á
háu verði. Það væri þá ekki í fyrsta
sinn sem skattgreiðendur drægu
stutta stráið í samskiptum sínum
við hið opinbera.
Picchietti
til Verne
Verna Global, sem
rekur gagnaver á
Ásbrú í Reykja-
nesbæ, hefur
ráðið Alexander
Picchietti í nýja
stöðu stjórnanda
stefnumótunar sem
snýr að því að stofna til sam-
starfs og sambanda sem styðja
við erlenda fjárfestingu á Íslandi.
Picchietti mun bera ábyrgð á
samskiptum Verne Global við lykil-
samstarfsaðila innan iðnaðarins,
byggja upp ný viðskiptasambönd
sem mætt geta flóknum þörfum
alþjóðlegra viðskiptavina fyrir
hýsingu á reikni- og tölvuafli á
Íslandi. Verne Global er nú þegar
í samstarfi við leiðandi framleið-
endur tölvubúnaðar í heiminum,
svo sem Dell, Intel og NVIDIA sem
og þá þjónustuaðila hérlendis sem
aðstoða viðskiptavini Verne Global
við innleiðingu, uppsetningu og
viðhald á þeim búnaði. Picchietti
hefur verið búsettur á Íslandi síðan
2006 og hefur gegnt stjórnenda-
stöðum hjá Sensa, Símanum, Basis
og nú síðast sem stjórnandi skýja-
þjónustu hjá Crayon.
Síðastliðið vor lagði Bankasýsla ríkisins fram tillögu til fjár-mála- og efnahagsráðherra
um að hefja söluferli að eignarhlut
sínum í Íslandsbanka. Viku eftir að
tillagan var lögð fram dundi sögu-
legt áfall yfir hlutabréfamarkaði
víða um heim og var hún því dregin
til baka. Nú hefur Bankasýslan
metið sem svo að ákjósanlegur tími
sé til að kanna á ný hvort ásættan-
legt verð gæti fengist fyrir um fjórð-
ungshlut í bankanum.
Það er tæpast hægt að segja að
málið hafi komið eins og þruma
úr heiðskíru lofti líkt og fram kom
í máli nokkurra þingmanna í vik-
unni. Að minnsta kosti ekki fyrir
þá sem á annað borð hafa kært sig
um að kynna sér það. Þvert á móti
hefur tillaga Bankasýslunnar, sem
komið var á fót árið 2009, átt sér ára-
langan aðdraganda. Það hefur verið
skýr stefna núsitjandi ríkisstjórnar
að draga úr vægi hins opinbera í
fjármálakerfinu enda heyrir það til
undantekninga að þróuð ríki séu
meirihlutaeigendur að bankakerf-
inu. Mikil og vönduð vinna hefur
farið fram á kjörtímabilinu, meðal
annars með gerð Hvítbókar um
framtíðarsýn fyrir fjármálakerfið.
Hundruð blaðsíðna um efnið liggja
fyrir og fjölmargar ræður í þingsal
verið fluttar.
Þess er vert að geta að öll önnur
vestræn ríki hafa komist að þeirri
niðurstöðu að afskipti ríkisvalds-
ins af bankakerfinu eigi fyrst og
fremst að fara fram í gegnum reglu-
verk og eftirlit en ekki eignarhald.
Veigamesta ástæða þess að ríkið sé
óheppilegur eigandi að bönkum er
sú að áhættusamur samkeppnis-
rekstur á einfaldlega ekki erindi í
efnahagsreikning ríkissjóðs. Slíkur
rekstur felur í sér óásættanlega
áhættu fyrir skattgreiðendur og
óeðlileg afskipti ríkisvaldsins af
samkeppnismarkaði.
Má selja banka
í miðjum heimsfaraldri?
Fáa hefði grunað síðastliðið vor að
fjármálamarkaðir myndu standa
storminn eins vel af sér og raun ber
vitni. Aðgerðir yfirvalda víða um
heim hafa leitt til þess að hluta-
bréfaverð er víða í hæstu hæðum.
Hið sama gildir á Íslandi. Margir
óttuðust um stöðugleika banka-
kerfisins en íslensku viðskipta-
bankarnir standa styrkum fótum
þrátt fyrir hið þunga högg heims-
faraldursins. Hlutabréfaverð Arion
banka hefur raunar aldrei verið
hærra, sem er skýrasta og aug-
ljósasta birtingarmynd þess að
hagfelld skilyrði séu til sölu hlutar
í Íslandsbanka.
Fyrir þá sem hafa áhyggjur af því
að verið sé að fórna framtíðararð-
greiðslum er vert að hafa í huga
að ríkið mun eftir sem áður vera
viðtakandi nær allra þeirra arð-
greiðslna sem koma munu til frá
bönkunum tveimur þar til annað
er ákveðið. Að því sögðu eru arð-
greiðslur í framtíð sem tveir fuglar
í skógi á meðan afrakstur sölu
hluta er fugl í hendi. Arðgreiðslur
liðinna ára, sem einkennst hafa af
sölu eigna í kjölfar bankahrunsins,
heyra sögunni til. Væntingar um
framtíðararðsemi eru hins vegar
grundvöllur virðismats þess hlutar
sem boðinn verður til sölu.
Verður nýjum
eigendum treystandi?
Ýjað hefur verið að því að nýir eig-
endur Íslandsbanka gætu viljað
knýja fram fjöldagjaldþrot í ferða-
þjónustu til að minnka óvissu um
lánasafn bankans. Fyrir utan þá
staðreynd að ríkið verður eftir sem
áður stór meirihlutaeigandi bank-
ans eru slíkar aðdróttanir hæpnar
í ljósi þess að engri óvissu yrði
eytt með því að ganga að veðum í
stórum stíl í því efnahagsástandi
sem nú ríkir. Hversu mikils virði
eru annars eignir atvinnugreinar
sem enn er í frosti? Um það hlýtur
að ríkja þó nokkur óvissa. Hags-
munum eigenda bankans hlýtur
að vera betur borgið með því að
unnið sé að farsælli endurræsingu
fyrirtækja viðskiptavina um leið
og birtir til.
Almennt útboð hluta, eins og
Bankasýslan leggur til, er vel til
þess fallið að tryggja opið og gagn-
sætt söluferli. Engin ástæða er til
annars en að ætla að eignarhald
bankanna muni samræmast þeim
ströngu lögum og reglum sem um
það gilda. Þá eru í gildi lög frá árinu
2012 sem fjalla sérstaklega um
sölumeðferð eignarhluta ríkisins
í fjármálafyrirtækjum.
Það er reyndar sérstakt umhugs-
unarefni að til séu þeir, sem munu
líklega aldrei telja réttan tíma til
sölu bankans, sem leggi sig fram
við að rýra traust almennings
á bankakerfinu og mögulegum
framtíðareigendum þess. Ætla
mætti að það væri gert einmitt í
þeim tilgangi að viðhalda eignar-
hlutnum í skauti ríkissjóðs um
ókomna tíð.
Þarft skref inn í framtíðina
Að sjálfsögðu ríkir óvissa um lána-
bók bankans. Útlánastarfsemi er
í eðli sínu áhætturekstur. Það er
staðreynd sem fæst ekki breytt,
óháð því hver lánveitandinn er.
Lykilspurningin er hvort unnt verði
að fá ásættanlegt verð fyrir eignar-
hlutinn í bankanum með tilliti til
þeirrar áhættu sem við blasir. Munu
vera kaupendur að hlutnum á því
verði sem ríkissjóður er tilbúinn til
að láta hann af hendi? Til að fá svar
við þeirri spurningu þarf að leggja
af stað í leiðangurinn.
Með sölu væri fyrsta skrefið stigið
í átt að dreifðara og heilbrigðara
eignarhaldi á bankakerfinu, nú
þegar það stendur frammi fyrir
miklum áskorunum meðal ann-
ars vegna stórstígra tæknifram-
fara. Ríkissjóður gæti samhliða
dregið úr lánsfjárþörf og minnkað
áhættu á efnahagsreikningi sínum.
Nýr valmöguleiki yrði til staðar
fyrir almenning til að ávaxta sinn
sparnað í því lágvaxtaumhverfi
sem nú ríkir. Kostirnir eru margir
og ótvíræðir.
Þeir sem telja að eignarhaldi
bankakerfisins sé best fyrir komið
hjá ríkissjóði mega gjarnan vera
heiðarlegir með það svo hægt sé að
eiga þá umræðu grímulaust. Þeim
sem hyggjast aftur á móti bíða af
sér óvissuna þegar kemur að sölu
á hinum umfangsmikla eignarhlut
ríkisins í fjármálakerfinu má benda
á hið augljósa, sem er það að biðin
mun reynast óendanleg.
Það er sérstakt
umhugsunarefni að
til séu þeir, sem munu
líklega aldrei telja réttan
tíma til sölu bankans, sem
leggi sig fram við að rýra
traust almennings á banka-
kerfinu og mögulegum
framtíðareigendum þess.
Skotsilfur Kínverjar byggja nýja höfuðborg Egyptalands
Bygging nýrrar höfuðborgar Egyptalands gengur hratt þessa dagana, en HM í handbolta fer þar fram um þessar mundir. Nýja borgin er 45 kílómetra
austur af Kaíró og jafnlangt er til hafnarborgarinnar Súes. Nýja höfuðborgin mun meðal annars hýsa ríkisstofnanir, ráðuneyti og sendiráð. Verkið er
unnið í samstarfi við China State Construction Engineering Company og er hluti af „Belti og braut“-verkefni kínverskra stjórnvalda. FRÉTTABLAÐIÐ/EPA
Mikilvægu stefnumáli fylgt úr hlaði 
Anna Hrefna
Ingimundar-
dóttir
forstöðumaður
efnahagssviðs
Samtaka
atvinnulífsins
2 0 . J A N Ú A R 2 0 2 1 M I Ð V I K U D A G U R14 MARKAÐURINN