Vinnan - 01.12.1951, Blaðsíða 11

EFNI:
Desember
9. árgangur
1951
Verð: kr. 5.00
Ö5~0
ir
Vi n/
VINNAN
Útgefandi:
Alþýðusamband
Islands
Jón Sigurðsson: ÞaS verður að skipta
um stefnu.
o
Jóhanna Egilsdóttir sjötug
o
Alyktun stjórnar Alþýðusambands íslands.
o
Helgi Hannesson: Bandaríkjaför.
o
Jón Hjálmarsson: Atvinnuleysið.
o
Sigurjón Jónsson: Oryggi á vinnustöðum.
Jón Sigurðsson:
Það verður
að skipta um stefnu
í TÍU ÁR hefur verið mikið um það rætt að
stöðva vaxandi dýrtíð, en lítið verið gert, orðin
látin nægja, enda árangur eftir því.
Sú stjórn, sem nú situr að völdum, lofaði,
þegar hún tók við í ársbyrjun 1950, að láta nú
til skarar skríða, hefta frekari verðþenslu, tryggja
fjárhagslegan grundvöll atvinnuveganna og koma
á efnahagslegu jafnvægi.
Ymsar ráðstafanir voru boðaðar, er áttu að
reynast óbrigðular, til þess að allt þetta yrði að
veruleika, svo sem gengisfelling, fullkomið frjáls-
ræði í verzlun o. fl., o. fl., er nefna mætti.
Þegar boðskapur þessi var gefinn, bentu verka-
lýðssamtökin á, að allar þessar ráðstafanir mundu
verka öfugt við það, sem sagt var, að þær ættu að
gjöra, og reyndin hefur orðið sú.
Aldrei hefur dýrtíðin vaxið hraðar en s. 1. tvö
ár, aldrei hefur atvinnuleysi verið jafn tilfinnan-
legt og nú, og í stað hins marglofaða efnáhagslega
jafnvægis nálgast nú óðiun og óumflýjanlega
efnahagslegt hrun, ef ekki verður stungið við
fótum og breytt um stefnu.
Á nýafstöðnum fundi fullskipaðrar stjórnar Al-
þýðusambandsins var samþykkt ályktun varðandi
öll þessi mál, og er ályktunin sem heild birt á
öðrum stað hér í blaðinu.
Bent er á, að krafa tveggja síðustu alþýðu-
sambandsþinga var, að dýrtíðin yrði algjörlega
stöðvuð og síðan lækkuð.
Yrðu stjórnarvöldin ekki við þeirri kröfu, skyldi
sambandsstjórnin beita sér fyrir kauphækkun,
Léon Jouhaux.
o
Sjómannaráðstefna Alþýðusambandsins.
o
Vilhjálmur S. Vilhjálmsson: Allir jafnir
fyrir kolareyknum, sögukafli.
o
Sitt af hverju tagi, myndir o. fl.
sem aukinni dýrtíð næmi. Þessa leið álitu þó
samtökin miður æskilega og nánast sem nauð-
vörn.
Á þremur síðustu árum hefur þessari nauðvörn
oft verið beitt eins og sjá má af því, að kaup
verkamanns hér í Reykjavík hefur hækkað á
þessum sama tíma úr kr. 8,40 á klst., í kr. 13,31,
sem það nú er, eða um hartnær 60%.
Svona hratt, eða réttara sagt hraðar, hefur
dýrtíðin vaxið á sama tíma, því að kaup er greitt
samkvæmt kauplagsvísitölu, sem er mun lægri en
framfærsluvísitalan. Ef kaupið væri greitt sam-
kvæmt henni, væri það nú kr. 13,88.
Sambandsstjórnin bendir á, að þessi öfuga þró-
un sé bein afleiðing hinna ýmsu tilskipana og
ráðstafana alþingis og ríkisstjórnar, svo sém
gengislækkunar, bátagjaldeyris, hins illræmda
söluskatts, sem flestir heimta niður felldan; og svo
síðast en ekki sízt afnáms verðlagsákvæða og
verðlagseftirlits, sem orðið hefur til þess að stór-
hækka í verði allar nauðsynjar, þar sem kaup-
höndlunarstéttinni var gefið sjálfdæmi um, hvað
hún tæki í sinn hlut fyrir að selja til neytenda
á einu ári vörur, sem kosta í innkaupi 600—700
milljónir króna.
Skýrslur sanna, að þessi stétt tekur í sinn hlut
UiNDSBðKASÁrN
M !85734
islanTís
VINNAN I