Hinsegin dagar í Reykjavík - aug. 2016, Síða 64

Hinsegin dagar í Reykjavík - aug. 2016, Síða 64
Gleðiganga Hinsegin daga hefur verið gagnrýnd bæði fyrir að vera of fjölskylduvæn og ekki nægilega fjölskylduvæn. Hvar liggja mörkin þarna á milli? E: Í dag eru Hinsegin dagar sex daga hátíð og gleðigangan bara einn dagur í þeirri veislu. Þetta er jákvæð þróun að mínu mati því það gefur okkur tækifæri til að kafa dýpra í hinsegin menninguna á Íslandi og varpa ljósi á þætti sem rúmast ekki innan gleðigöngunnar. Þetta er samt flókið því margir gera kröfu um að gleðigangan, og hátíðin öll, eigi að þjóna öllum og höfða til allra. Sumir telja að gleðigangan eigið að vera fjölskylduhátíð en ekki hátíð með pólitískan boðskap eða nekt. Því er ég ekki sammála en hins vegar má ekki gleyma því að hátíðin er haldin undir berum himni og aðgengileg öllum, þar á meðal börnum. Þ: Mér líður alltaf ónotalega þegar ég heyri fólk úti í bæ andskotast út í nektina fyrstu vikuna í ágúst. Ég veit ekkert fallegra en mannlega nekt, með og án aukakílóa; í henni felst mikilvægur réttur til persónulegrar tjáningar og hún er oftar en ekki ótrúlegt pólitískt afl í frelsisbaráttu hinsegin fólks. Kommentakerfi fjölmiðlanna ber fyrir sig andlega velferð barnanna okkar en ég hef aldrei heyrt börn amast við nöktu holdi á vögnum gleðigöngunnar. Eitt árið kvað ein lítil stelpa upp úr með það í viðtali í Morgunblaðinu að leðurhommarnir á vagni MSC Íslands væru langflottasta atriði gleðigöngunnar! Þar sást að vanda í þó nokkrar geirvörtur og stöku rasskinn. En vissulega er þetta mörgum viðkvæmt mál og mikilvægt að hlusta á ólíkar raddir. Mér finnst þó öllu máli skipta að við þorum að taka þessa umræðu sem snýst umfram allt um togstreituna milli heiðarlegrar líkamstjáningar og tepruskapar. H: Það er ekki bara hér sem fólk veltir þessu fyrir sér. Í Berlín er gangan mjög nakin, sums staðar í Bandaríkjunum er hún það einnig en annars staðar ekki. Í upphafi var það stefna stjórnarinnar að leyfa ekki ber brjóst og rassa í gleðigöngunni heldur láta gleðina vera okkar megináherslu enda hefur hún reynst okkar sterkasta vopn í baráttunni fyrir sjálfsögðum mannréttindum. E: Mín persónulega skoðun sú að við megum ekki vera svo fjölskylduvæn að við séum að fela okkar eigin menningu. Okkar kúltúr snýst að miklu leyti um kynhneigð sem tengist líka kynlífi. Við erum sannarlega ekki að fara að leyfa þátttakendum að sýna kynfæri í göngunni en við megum heldur ekki leyfa göngunni að verða getulaus vegna þess að við séum að reyna svo mikið að falla inn í normið. Mér finnst setningin „við þurfum að rækta öfuguggann í okkur“ skipta máli í þessu samhengi. Við megum ekki gleyma hver við erum og hvaðan við komum. Ég þarf oft að minna fólk á að ég er ekki að biðja um að fá að vera eins og það, ég er að krefjast þess að við höfum sömu mannréttindi. Þetta er hátíð hinsegin fjölskyldunnar og allir eru velkomnir sem styðja okkar málstað – á okkar forsendum. H: Ef við eigum ekki þetta samtal munu aðrir skilgreina okkur og hvað við stöndum fyrir. Dragdrottningarnar mega til dæmis aldrei hverfa úr göngunni því það voru þær sem stóðu í fremstu víglínu í marga áratugi. Það voru þær sem voru barðar, myrtar, hrækt var á, flæmdar úr íbúðum og misstu vinnuna í þessari baráttu. Þ: Gleymum heldur ekki menningu leðurhomma og leðurlesbía heimsins. Í þeim hópi er að finna fólk sem lagt hefur ómældan skerf til baráttunnar fyrir stolti og sýnileika, hér á landi og annars staðar. E: Þetta er hárrétt. Annars yrði gleðigangan flöt eins og gæti allt eins verið eins og aðrar miðborgarhátíðir. Þetta er ákveðið jafnvægi sem þarf að ná og er í sífelldri vinnslu. Við megum ekki glata okkar sérstöðu. Mun gleðigangan lifa að eilífu? Þ: Því má velta fyrir sér. Gleðigöngur okkar tíma munu eflaust missa merkingu sína og annað taka við. Allt fölnar og deyr, ekki bara jurtirnar og manneskjurnar, og annað rís upp. Hnötturinn er á stöðugum snúningi. H: Gleðigangan mun alltaf breytast með nýjum kynslóðum sem hafa aðra sýn á hlutina. Hvort hún lifi eða deyr veltur á því að gangan sé skipulögð og unnin af heilindum. VIð höfum til dæmis alltaf verið heppin hvað peningahliðina varðar, passað að halda þessu sem sjálfboðavinnu en ekki sem launaðri vinnu. Við höfum öll lagt allt okkar sumarfrí og orlof í þetta starf sem tryggir að peningaöflin ná ekki völdum við skipulagningu hennar. Þá eyddum við aldrei peningum nema hafa aflað þeirra fyrst. Margar gleðigöngur í útlöndum hafa farið á hliðina vegna erja um fjármál. 64

x

Hinsegin dagar í Reykjavík

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Hinsegin dagar í Reykjavík
https://timarit.is/publication/1512

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.