Editiones Arnamagnæanæ. Series B - 01.06.1962, Síða 228
326b laut ek þo at heima sætim
heilact fall til vallar
ugí ek efzt rað tiggia |
25r yðr man feigð um byriað
trollz gefit fakum fylli
fiks velldrað gvð sliku
Tosti svarar eigi mvn Ol(afr) konvngr hafa kveðit visuna,
helldr venti ek at se fiolkyngi enskra manna, þat venti
ec segir konvngr, at engi se sva fiolkunigr at liki Ol(afs)
konvngs bregði a sig, Goþr maðr var Olafr konvngr segir
Tosti, en þo hafa fiolkunigir menn synz i þeÍRa manna
likium er eigi eru uhelgari enn hann, konvngr svarar ek
vil fara til Englandz með þer til þers at leita um sættir,
en eigi til anars, Tosti svarar a þig skulu falla eiðarnir
ef þu ryfr leiðangrin, konvngr s(egir) eigi man ek þat i
25v hættu eiga. | Sva er sagt, þa er konvngr sigldi ut eptir
Þrondheimi oc hann einn maðr til skips
hans a bati, oc bað konvng leGÍa at landi oc hialpa konv
hans siukri, konvngr spurði hvat siukleika hon hefði.
bondi sagði at hon hefði sofnat hia brunni tti
sem nockor væri i munni hennar oc vill siþan
jafnan drecka vatn. konvngr segir at skipinu skal at landi
leGÍa, þa vitu þer at þer eiguð eigi konvng drambsaman,
þo at harðr se kallaðr oc sinkr, konvngr gengr a land,
oc Þioðolfr skalld með hanvm, þeir koma til kononnar
oc bað konvngr at konona skylldi bera til þers sama
26r brunnz sem hon feck | krankleikann, hann bað snua henni
a grufu oc leggia vaRannar niðr at brunninum, konvngr
sat hia oc hafði spenni tong i hendi, hann let tendra hia
ser litinn elld, konan gret sarliga oc bað at henni skylldi
gefa at drecka, en konvngr let hana eigi na vatninu, þa
þrongir meini hennar upp i halsinn, slær þa sundr munn-
inum ok kemr þar ut orms hofuð, konvngr tok spenni
tongina, oc lagði a orms hofuþit, oc dro or henni ut
3
6
9
12
15
18
21
24
27
30
33