Editiones Arnamagnæanæ. Series B - 01.06.1962, Page 298
IV
110
53. Efst af fialle skalltu skunda
skýdumm med og framm a biorg,
ad hættu falle hirdtu ad grunda,
hlýfst vid siedu slisenn org.
54. Framm af klettum fordast renna,
firna mikel hæd er þad,
þvi siörenn slettumm giorer glenna
greitt og strika biorgum ad.
55. Kolblár | siör þvi er þar under,
eg nu greine þetta strax,
enn orfa þör um orda grunder
afftur reiner mála sax.
56. Feigann viCe eg firer laungu,
frekt, þu ræser vilder mig,
so lýfed miBe af meine straungu,
megnann æser háska stig.
57. Ei mun tiá ad fresta framar,
frek þo luckann rædur mest,
lýfe háfu 'i hvad sem amar,
hial vid, kluckann göma fest.
58. Mslachur nam odling boda
allt sitt fie til handa knár,
ef sýnumm bur ei villde voda
vinna i tie og daudanB fár.
59. Þö for hann ecke fare þeBa,
frá eg ræde hilmer snar,
þá skal reck i þiáning preBa
og þiinga mædu kvalningar.
eitt sinn skalltu enn at skydum renna, og vert friáls sydann, þu
skallt renna ofann af fiallinu og framm á biargid, og varast ad þu
renner ei framm af biarginu, þvi þad er mikil hæd, oc under kol 3
blár sioor. Hem(ingur) svar(ar) fyrer langu visseeg ad þier villdud
mig feigann, oc mun nu ei tiá þvi ad fresta. Hnn þo mun luckann
mynu lyfe ráda. Aslakr bydr konge fe sitt allt, at hann vilie ei vinna 6
Hem(inge) mein. enn kongur mæ(llte) Enn þo Hem(ingur) fare ei
1 at] possibly corr. to aa.