Morgunblaðið - 10.02.2022, Qupperneq 43

MINNINGAR 43
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 10. FEBRÚAR 2022
✝
Sigurbjörg
Rannveig Stef-
ánsdóttir fæddist
22. maí 1937 á
Steiná í Svart-
árdal. Hún lést 27.
janúar 2022 á
Landspítalanum
eftir erfið veik-
indi. Foreldrar
hennar voru Stef-
án Þ. Sigurðsson
bóndi á Steiná, f.
25.9. 1907, d. 19.5. 2000, og
kona hans Ragnheiður Rósa
Jónsdóttir, f. 10.11. 1908, d.
31.3. 1997. Systkini hennar
eru Jóna Anna, f. 13.3. 1935,
og Sigurjón, f. 19.10. 1938.
Sigurbjörg giftist hinn 25.8.
1968 Sigurði Pálssyni frá
Starrastöðum, f. 20.11. 1940,
þeirra Sigurður Páll, f. 13.1.
1995, Rúnar Ingi, f. 17.8. 1999,
og Atli Steinn, f. 20.9. 2005. 3)
Stefán Þórarinn, f. 18.4. 1972,
prófessor við Háskóla Íslands,
kona hans Guðbjörg Kristín
Ludvigsdóttir endurhæfingar-
læknir, f. 16.6. 1970, d. 7.8.
2020, börn þeirra Skarphéðinn
Davíð, f. 18.10. 2001, unnusta
hans er Tinna Rún Jónsdóttir,
f. 25.10. 2003, Sigurbjörg
Rannveig, f. 2.11. 2003, Dag-
ur, f. 5.10. 2005, og Katla
Borg, f. 15.5. 2007.
Sigurbjörg ólst upp á Steiná
en flutti til höfuðborgarinnar
og bjó lengstan hluta ævinnar
í Kópavogi. Hún lauk stúd-
entsprófi frá Menntaskólanum
í Hamrahlíð 1986. Hún starf-
aði við ýmis umönnunarstörf,
bæði með börnum og öldr-
uðum.
Sigurbjörg verður jarð-
sungin 10. febrúar 2022
klukkan 13 frá Árbæjarkirkju.
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlát
d. 4.10. 2003. Börn
þeirra eru: 1) Guð-
rún Margrét, f.
5.6. 1968, dýra-
læknir, maður
hennar Vésteinn
Þór Vésteinsson, f.
18.2. 1968, raf-
eindavirki, börn
þeirra Ragna Vig-
dís, f. 23.3. 1997,
sambýlismaður
Ingvar Þór
Bjarnason f. 9.9. 1996, Vé-
steinn Karl, f. 3.2. 1999, unn-
usta hans er Erna Sigurlilja
Ólafsdóttir, f. 8.9. 2003, og
Guðný Rúna, f. 28.7. 2002. 2)
Una Aldís, f. 8.6. 1970, skrif-
stofumaður, maður hennar
Stefán S. Guðmundsson, f.
25.1. 1961, húsasmiður, synir
Elsku Silla mín. Nú er komið
að kveðjustund. Minningarnar
streyma fram, brot úr lífi. Ég
man fyrst eftir þér skeleggri
ungri konu, litlu systur
mömmu, eins og ferskur blær
frá Reykjavík, búin að ferðast
og sjá svo margt, spennandi
fyrir litla sveitastúlku. Þú og
Siggi. Þegar þið komuð fyrst
norður með Gunnu Möggu. Ég í
heimsókn í Sæviðarsundi. Ég í
hálskirtlatöku í Reykjavík.
Hræðilega vont. Þú passaðir
mig þá. Ég 15 ára á leið suður í
landspróf og ég fékk að búa hjá
ykkur Sigga á Digranesvegi 40.
Það var mikið lán fyrir mig. Ég
bjó hjá ykkur í fimm ár. Fyrst
landspróf og svo Menntaskólinn
í Kópavogi. Þakka þér fyrir allt
sem þið gerðuð fyrir mig þá
elsku Silla mín. Það fylgdi ým-
islegt unglingnum, vinir og
skarkali, en vinir mínir voru
alltaf velkomnir til ykkar. Al-
veg eins og ég. Svo liðu árin.
Ég fór í nám erlendis. Kom
heim og fékk Vínberið. Þið í
heimsókn á Blikahjalla. Siggi að
hjálpa okkur með jólatrésfótinn
þegar Dan var búinn að meiða
sig. Elsku Siggi. Ég og Þor-
björg í laufabrauðsbakstri hjá
þér. Þú og yndislega ömmu-
stelpan þín hún Katla í heim-
sókn hjá okkur í Svíþjóð. Og
svo fastur liður: kaffi með með-
læti og spjalli á Digranesveg-
inum hjá þér.
Þú barst veikindi þín af mikl-
um hetjuskap. Kvartaðir ekki.
Það var ekki þinn stíll. Notaðir
síðustu kraftana til að hvetja
þína nánustu. Við vorum í
reglulegu sambandi síðustu ár-
in og ég heyrði síðast frá þér
nokkrum dögum fyrir andlát
þitt. Þá sagðir þú mér að nú
væri vera þín í Fossvoginum að
styttast. Ég hélt að þér væri að
batna. En þú varst að segja
mér annað elsku Silla mín.
Ég kveð þig með sorg í
hjarta. Það er svo margt sem
við áttum eftir að ræða um.
Þakka þér fyrir allt. Minningin
um þig mun lifa með okkur sem
þekktum og elskuðum þig. Ég
votta þínum nánustu, Gunnu
Möggu, Unu og Stefáni og fjöl-
skyldum þeirra, mína dýpstu
samúð. Missir þeirra er mikill.
Eydís Ólafsdóttir.
Í dag kveð ég Sillu vinkonu
mína eftir þriggja áratuga
ánægjuleg kynni. Við kynnt-
umst í Kór Árbæjarkirkju þar
sem við sungum saman í nokk-
ur ár en svo lokkaði hún mig í
Skagfirsku söngsveitina þar
sem hún hafði sungið um árabil
og verið formaður kórsins um
skeið. Sá rúmi áratugur sem
við sungum saman í Skagfirsku
var ein samfelld ánægja og þar
lék Silla stórt hlutverk. Silla
hafði góða altrödd sem hún hélt
vel, hún var fljót að læra og
lagviss og því gott að sitja ná-
lægt henni á æfingum. Við
brölluðum margt saman á þeim
árum. Við deildum oftast her-
bergi á ferðalögum kórsins
ásamt Valgerði Sigmarsdóttur
og bundumst þar dýrmætum
vináttuböndum allar þrjár.
Silla var félagslynd,
skemmtileg og glaðlynd og allt-
af til í sprell þegar þannig stóð
á, til dæmis á skemmtikvöldum
og í æfingabúðum og aldrei
gætti aldursmunar í þeim leik.
Nú er gott að ylja sér við allar
þær góðu minningar; skoða
myndir úr kórstarfinu og ferða-
lögum og þá rifjast nú margt
skemmtilegt upp.
Silla var mér fyrirmynd í svo
mörgu. Hún var einstaklega
góð og vel gerð manneskja sem
alls staðar lagði gott til, ósér-
hlífin, úrræðagóð, kjarkmikil
og hörkudugleg. Hún lét Elli
kellingu ekki buga sig og naut
lífsins. Lífið reyndist Sillu þó
ekki bara dans á rósum og
færði henni erfið verkefni. Hún
missti eiginmann sinn á besta
aldri og síðar tengdadóttur sína
eftir áralanga baráttu við
krabbamein sem tók mikið á.
Þá reyndist Silla mín fólkinu
sínu betri en enginn. Eins og
þetta væri nú ekki nóg þá
krækti krabbinn klóm sínum í
hana líka. Silla tókst á við áföll
lífsins af aðdáunarverðu æðru-
leysi þótt enginn þurfi að efast
um þann mikla sársauka sem
slíku fylgir.
Nú er ekki lengur von um
samfundi eftir kóvíd eins og
ráðgert var. Ég kveð Sillu mína
með mikilli væntumþykju og
þakklæti. Ég votta aðstandend-
um hennar öllum, börnum og
barnabörnum mína innilegustu
samúð. Mikils hafa þau nú
misst. Blessuð sé minning
minnar góðu vinkonu.
Anna Þorbjörg
Ingólfsdóttir.
Sigurbjörg Rann-
veig Stefánsdóttir
Af vinum okkar
var Ólöf ein sú
röskasta, án þess að það bitnaði
nokkurn tímann á hlýjunni og
ljúfmennskunni. Hún var lítt
fyrir að tvínóna við hlutina, var
fljót að öllu. Þar til undir það
síðasta, þegar hún fór að hverfa
okkur inn í veröld alzheim-
ersins, þá veröld sem þeir
hræðast einna mest sem til
þekkja. Í því ferli reyndi heldur
betur á æðruleysi hennar sem
og góða skapið sem vék seint.
Vinátta okkar við Ólöfu og
Bjarna nær alveg aftur til
Ólöf Magna
Guðmundsdóttir
✝
Ólöf Magna
Guðmunds-
dóttir fæddist 31.
janúar 1951. Hún
andaðist 30. janúar
2022.
Útför hennar fór
fram 8. febrúar
2022.
menntaskólaár-
anna og spannar
því meira en hálfa
öld. Mikil sam-
skipti hafa verið
milli heimilanna,
sérstaklega á Aust-
fjarðaárum okkar,
þau á Egilsstöðum
og við á Reyðar-
firði. Víst er að fátt
var okkar börnum
meira tilhlökkunar-
efni en heimsókn til þeirra yfir
Fagradalinn, enda vissu þau að
þar var von hlýlegrar móttöku,
góðs matar og eintómra
skemmtilegheita.
Á kveðjustund rifjast upp
fjöldi dýrmætra samveru-
stunda.
Við sitjum sem oftar í eld-
húsinu hjá þeim hjónum, það er
ilmur í lofti, kraumar í pottum,
skorið, saxað, soðið og steikt.
Síðan fumlaust snarað fram
enn einni rausnarveislunni. Þau
alltaf einstaklega samhent, og
ef ekki brosandi, þá hlæjandi.
Löng, ógleymanleg og marg-
upprifjuð ferð fjölskyldnanna í
Stórurð sem endaði með sigl-
ingu niður Selfljótið.
Heimsókn í Skeggjastaði,
fjöldi sameiginlegra hátíðar-
stunda víðs vegar um landið,
og þá ekki síst á Héraði, og
þau ófáu skipti sem skotið var
yfir okkur skjólshúsi með eng-
um fyrirvara.
Og lengi mætti telja.
Í síðustu heimsókn Ólafar til
okkar var tveggja ára feiminn
og tortrygginn sonarsonur í
pössun, drengur sem aldrei leit
við ókunnugum. Á nær engri
stundu var hann nánast kom-
inn í fang hennar, sem hann
hafði aldrei hitt áður, með sitt
uppáhaldsdót og ekki annað að
sjá en að þau væru aldavinir.
Ólöf var alvöru.
Við erum þakklát fyrir allar
þær fallegu myndir af Ólöfu
sem við eigum. Bjarna og
glæsilegum afkomendum sem
og fjölskyldunni allri sendum
við einlægar samúðarkveðjur.
Blessuð veri minning henn-
ar.
Jósefína (Nína) og Hilmar.
amma hætti að kaupa Burda þá
ákvað ég að gerast áskrifandi.
Amma ljómaði að fá að fletta í
gegnum blöðin og sagði að tísk-
an gengi í hringi og hún hefði
saumað svipaða flík þegar hún
var yngri. Amma saumaði sér
nýjan kjól fyrir hvert tilefni:
keypti efni að morgni og var
búin að sauma áður en það átti
að huga að síðdegiskaffi. Ég
sauma sárasjaldan núorðið, en
er enn áskrifandi og hugsa
hvað ömmu myndi þykja mest
móðins þegar ég fletti í gegnum
blöðin.
Skemmtilegast þótti mér þó
að öll ár mín í skóla (þ.m.t.
doktorsnám til þrítugs) sagði
amma að ég ætti ekkert að
pæla í strákum, það væri næg-
ur tími fyrir slíkt seinna, frekar
einbeita mér að náminu. Svo
botnaði hún með frasanum:
„Karlmenn eru kvennaflagarar
og villisvín.“
Eftir að afi dó 2011 og amma
fór að venja komur sínar meira
til okkar þá kynntist ég ömmu
á nýjan hátt. Amma kom mér
iðulega á óvart og hún var laun-
fyndin. Hún t.d. botnaði oft
rökræður með „bla-bla jóla-
kaka.“ Amma hikaði ekki að
gera grín að spjátrungum í
sjónvarpinu líkt og gömlu karl-
arnir í Prúðuleikurunum. Hún
vildi óskerta athygli þegar það
var garðaþáttur, en ef henni
leiddist viðfangsefnið þá hætti
hún ekki að tala. Hún var vön
að kalla mig tungufoss, ég hef
ekki langt að sækja það.
Samband mitt við ömmu hef-
ur verið breytilegt með árun-
um. Hún passaði mig, leiðbeindi
mér, hvatti mig til dáða en um-
fram allt var amma ein af mín-
um bestu vinkonum. Ég mun
segja strákunum mínum frá þér
og kenna þeim lyklavísuna sem
þú kenndir mér
Bænin má aldrei bresta þig,
búin er freisting ýmislig.
Þá líf og sál er lúð og þjáð,
lykill er hún að Drottins náð.
(Hallgrímur Pétursson)
Helga Ingimundardóttir.
Áslaug móðursystir mín hef-
ur nú kvatt okkur hinstu
kveðju. Hún var ein af stórum
hópi systra sem allar voru
flinkar við að hanna og sauma
föt, meira að segja var eini
bróðirinn klæðskeri. Áslaug er
nú farin á fund þeirra sem farn-
ar eru og sé ég þær fyrir mér
að sötra saman kaffi og skiptast
á skoðunum um hannyrðir og
blómarækt. Eins og þær allar
var Áslaug ákveðin kjarnakona
með mikinn sjarma. Hún átti
stóran garð við húsið sitt sem
oft var þakinn blómum þar sem
litadýrðin og blómaanganin tók
á móti manni þegar kíkt var í
heimsókn og ekki má gleyma
öllum bústnu býflugunum sem
manni stóð ekki alltaf á sama
um en Áslaug lét sér fátt um
finnast. Alltaf var tekið rausn-
arlega á móti manni þar sem
kaffiilmurinn fyllti vitin þegar
inn var komið. Oft fékk maður
fararstjórn um garðinn og
stundum saumastofuna líka, allt
eftir því hvað verið var að bar-
dúsa í það skiptið.
Þau hjónin Áslaug og Bói
fóru gjarnan á rúntinn suður í
Garð til foreldra minna þar sem
margt var spjallað og pönnu-
kökum rennt niður með kaffinu
en Áslaug fékk sér alltaf te.
Eins fékk ég að njóta slíkra
heimsókna í sveitina þegar Ás-
laug var sest upp í bílinn hjá
Gurrý dóttur sinni og stefnan
tekin í austurátt. Það yljar
manni alltaf um hjartarætur
þegar maður fær heimsókn frá
fólkinu sínu sem bankar upp á
og segir: „Sælar, hvernig hef-
urðu það?“
Hér kveð ég Áslaugu með
söknuði og sendi nánustu ætt-
ingjum hennar mínar innileg-
ustu samúðarkveðjur.
Guðríður Júlíusdóttir.
Ástkær móðir mín, tengdamóðir, amma
og langamma,
JÓHANNA ANDRÉSDÓTTIR,
Hæðargarði 33, Reykjavík,
síðast til heimilis á Hrafnistu,
Sléttuvegi,
lést á heimili sínu laugardaginn 5. febrúar.
Jarðarför verður auglýst síðar.
Einar Snorri Sigurjónsson Edda Hannesdóttir
Guðrún Birna Einarsdóttir Einar Garðarsson
Ragnar Einarsson Linda Benediktsdóttir
og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
RAGNA PÁLSDÓTTIR,
Sólvangsvegi 1,
lést á Sólvangi laugardaginn 22. janúar.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hinnar látnu. Sérstakar þakkir til starfsfólks Sólvangs Hvaleyri
fyrir góða umönnun og hlýju.
Ingvar Gunnarsson Guðrún Soffía Guðnadóttir
Margrét Ingibjörg Gunnarsd. Sævar Stefánsson
Álfheiður Gunnarsdóttir Hamdi Oubaida
Páll Gunnarson Siriluk Gunnarsson
ömmubörn og langömmubörn
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
GUÐLEIFUR GUÐMUNDSSON
fv. kennari,
Boðaþingi 6, Kópavogi,
lést á líknardeild Landspítalans föstudaginn
4. febrúar. Útförin fer fram frá Lindakirkju miðvikudaginn 16.
febrúar klukkan 13. Allir hjartanlega velkomnir. Bestu þakkir til
starfsfólks á líknardeild Landspítalans fyrir hlýlegt viðmót og
góða umönnun.
Bára Stefánsdóttir
Stefán Guðleifsson
Steinar Guðleifsson Hulda Hákonardóttir
Rúnar Berg Guðleifsson Bryndís Baldvinsdóttir
barnabörn og barnabarnabarn
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
HELGI MARINÓ SIGMARSSON,
Helgi í Hvammi,
lést á hjúkrunarheimili Hraunbúða í faðmi
fjölskyldunnar mánudaginn 31. janúar.
Útför hans fer fram frá Landakirkju í Vestmannaeyjum
laugardaginn 12. febrúar klukkan 13. Streymt verður frá
athöfninni á Landakirkja.is. Hlekk á streymi má nálgast á
www.mbl.is/andlat.
Sérstakar þakkir til starfsfólks Hraunbúða fyrir kærleiksríka
umönnun og hlýju í garð fjölskyldunnar.
Guðrún Guðjónsdóttir
Guðjón Viðar Helgason
Sólrún Helgadóttir Sigurður Friðrik Karlsson
Jóna Þorgerður Helgadóttir Benóný Gíslason
Hólmfríður Helga Helgadóttir Rafn Rafnsson
Kristófer Helgi Helgason
Sigmar Helgason
Guðbjörg Helgadóttir Örlygur Þór Jónasson
barnabörn og barnabarnabörn
Elsku maðurinn minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
GUÐMUNDUR KRISTJÁNSSON,
vélsmíðameistari frá Stykkishólmi,
Sólheimum 25,
lést þriðjudaginn 1. febrúar.
Úför hans fer fram frá Stykkishólmskirkju laugardaginn 12.
febrúar klukkan 14. Athöfninni verður streymt á youtube-rás
Stykkishólmskirkju og á www.mbl.is/andlat.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkað.
Hjartans þakkir til starfsfólks líknardeildar Landakots fyrir
kærleiksríka umönnun og hlýtt viðmót.
Nanna Þorbjörg Lárusdóttir
Helga Guðmundsdóttir Þorsteinn Kúld Björnsson
Áslaug Elísa Guðmundsd. Jón Magnús Sigurðarson
Lárus Guðmundsson Fanney Hólmfríður Kristjánsd.
Rannveig Guðmundsdóttir Friðrik Jónsson
barnabörn og langafabörn