Morgunblaðið - 12.03.2022, Síða 32

32 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 12. MARS 2022
Allur arður af þjónustunni rennur til reksturs kirkjugarðanna
Tökum á móti ástvinum í hlýlegu
og fallegu umhverfi
Vesturhlíð 2 | Fossvogi | s. 551 1266 | utfor@utfor.is | utfor.is
Öll aðstaða í samræmi við tilefnið. Hlýlegt og fallegt
húsnæði og nýir glæsilegir bílar.
Sjá nánari upplýsingar á utfor.is
Útfararþjónusta
Við veitum alla þjónustu tengda andláti ástvina
– Þjónusta um allt land og erlendis
– Þjónusta í heimahúsi og á stofnunum
í yfir 70 ár
Guðný Hildur
Kristinsdóttir
Framkvæmdastjóri
Ellert Ingason
Sálmaskrár,
útfararþjónusta
Emilía Jónsdóttir
Félagsráðgjöf,
útfararþjónusta
Guðmundur
Baldvinsson
Útfararþjónusta
Magnús Sævar
Magnússon
Útfararþjónusta
Helga
Guðmundsdóttir
Útfararþjónusta
Hinrik Norðfjörð
Útfararþjónusta
Lára Árnadóttir
Útfararþjónusta
✝
María Friðriks-
dóttir (Dúlla),
útgerðarkona og
húsmóðir, fæddist á
Skálum á Langanesi
1. mars 1943. Hún
lést á heimili sínu 18.
febrúar 2022.
Foreldrar Maríu
voru Friðrik Jó-
hannsson, f. 1. febr-
úar 1917, d. 17. febr-
úar 1948, og
Jóhanna Soffía Hansen, f. 26. maí
1921, d. 5. apríl 1992, öll frá Skál-
um. Stjúpfaðir hennar og seinni
maður Jóhönnu var Lúðvík Jó-
hannsson, f. 23. nóvember 1913, d.
13. október 1979.
Systkini Maríu voru Jóhann
Friðjón Friðriksson, f. 29. sept-
ember 1939, d. 3. apríl 2021, Sam-
úel Maríus Friðriksson, f. 25. júní
1941, d. 4. september 1995, Ásdís
Hansen Lúðvíksdóttir, f. 15. októ-
ber 1944, d. 11. júní 2019.
María giftist Bergvin Oddssyni,
f. 22. apríl 1943, d. 22. september
mannaeyjum. Hún kynntist eig-
inmanni sínum, Bergvin Oddssyni
frá Neskaupstað, árið 1962. María
lauk námi frá Húsmæðraskól-
anum á Laugalandi árið 1962.
María og Bergvin giftu sig þann
21. nóvember 1964. Það sama ár
fluttu þau til Eyja og bjuggu þar
allan sinn búskap. Meðan börn
þeirra hjóna voru lítil var María
mikið heimavinnandi, auk þess
sem hún vann hin ýmsu störf í
fiskvinnslu.
Árið 1974 stofnuðu Bergvin og
María ásamt öðrum útgerðarfyr-
irtæki sem rak Glófaxa VE 300. Á
árunum 1986 til 2017 ráku þau
hjón fyrirtækið ásamt börnum.
María tók fullan þátt í útgerðinni
og sá m.a. um bókhald ásamt því
að fella net og skera af þeim.
María var mikill stuðnings-
maður ÍBV íþróttafélags og fylgd-
ist einnig alla tíð náið með þeim
íþróttum sem börn hennar og
barnabörn stunduðu.
María var félagi í Sinawik-
klúbbnum í Eyjum, Norðlendinga-
félaginu, auk þess að starfa náið
með Félagi eldri borgara, þ.m.t.
að syngja með kór félagsins sjálfri
sér og öðrum til ánægju.
Útför Maríu fer fram frá
Landakirkju í Vestmannaeyjum í
dag, 12. mars 2022, klukkan 14.
2018. Börn þeirra
eru 1) Lúðvík, f. 29.
apríl 1964, kvæntur
Þóru Gunnarsdóttur,
f. 16. mars 1965.
Börn þeirra eru Jó-
hanna Lea, f. 10. des-
ember 2002, og
Bjarni Þór, f. 27. júlí
2004. 2) Magnea, f. 9.
maí 1965, gift Þor-
varði Æ. Hjálm-
arssyni, f. 9. október
1962. Börn Magneu af fyrra hjóna-
bandi eru Tómas Ingi, f. 22.12.
1995, og María, f. 22.12. 1995.
Dóttir Maríu og Valgeirs Þórs er
Magnea Björg, f. 30. september
2021. 3) Haraldur, f. 21. ágúst
1972, í sambúð með Sigurlínu
Guðjónsdóttur, f. 23. mars 1976.
Synir Haraldar frá fyrra hjóna-
bandi eru Bergvin, f. 24. október
1994, Baldur, f. 17. janúar 1999, og
Birkir, f. 20. október 2004.
María, eða Dúlla eins og hún
var jafnan kölluð, var útgerð-
arkona og húsmóðir í Vest-
Ég sá eina Dúllu í Eyjum
hún eldar og saumar svo vel
Ef Beddi er á sjónum með peyjum
þá heimilið prýðir hún vel
Ég veit að hún ólst upp á Skálum
en dreif sig eins fljótt og hún gat
Þá kynntist hún fljótlega Bedda
og til Eyja hún með honum sat
Þessi Dúlla er alltaf svo fín
þessi Dúlla er alltaf svo fín
Á Illugagötu þú finnur
kannski Dúllu og Bedda með vín.
Þetta brot úr lagi sem samið
var um þig fyrir 150 ára afmæli
þitt og pabba hljómar í huganum
þegar ég er að reyna að setja nið-
ur einhverjar línur um þig elsku
mamma. Elsku mamma mín, það
verður tómlegt núna þegar þið
bæði eruð farin í sumarlandið.
Það er víst alveg á hreinu að ég
vann í foreldralottóinu, og erfitt
að hugsa til þín án þess að hug-
urinn leiti líka til pabba. Þið vor-
uð svo skemmtileg hjón með
sterkar skoðanir og hreinskilin
að það var alltaf á hreinu hvar
maður hafði ykkur. Sú hugsun að
geta hvorki hitt þig né kíkt í kaffi
er erfið og nánast óbærileg. Þið
pabbi voruð ólík að mörgu leyti
en samt var fjölskyldan alltaf í
fyrsta sæti hjá ykkur. Stolt varst
þú af barnabörnunum þínum sjö
og svo varstu ekki síður montin
þegar langömmuprinsessan kom
í heiminn síðasta haust.
Mamma fylgdist náið með
þeim íþróttum sem börn hennar
og barnabörn stunduðu og hin
seinni ár fór hún að hafa áhuga á
íþróttum og eins og hjá pabba
voru ÍBV og Tottenham hennar
lið. Þar sem ekki voru margir
sem héldu með Tottenham bætti
hún þeim í aðdáendahópinn sem
ekki höfðu þegar skoðanir á lið-
um enska boltans og hringdi svo í
viðkomandi til þess að tilkynna
þeim nýjustu úrslitin hvort sem
þau voru góð eða ekki.
Mamma lauk námi frá Hús-
mæðraskólanum á Laugalandi
árið 1962 og kynntist pabba það
ár. Heimili þeirra bar alltaf vott
um myndarskap hennar, og bæði
eldamennska og hannyrðir léku í
höndunum á henni. Öll áttum við
peysur og föt sem hún hafði gert
og var eftir því tekið hversu vel
þetta var gert. Ef eitthvað var
rifið eða þurfti að gera við gat
maður alltaf leitað til hennar og
hún reddaði málunum.
Þótt þú hafir fæðst og alist
upp á Skálum þá voru Eyjarnar
þitt heimili. Illugagatan var sá
staður sem þú vildir eyða þínum
tíma á og tilhugsunin um að fara
eitthvað annað var ekki til um-
ræðu hjá þér þó að heilsan hafi
ekki verið upp á sitt besta svona
undir það síðasta. En eftir að
pabbi dó og þitt síðasta áfall þar
sem þú þurftir að ganga með
göngugrind varst þú ekki sátt.
Samviskusamlega mættir þú í
sjúkraþjálfun til Ella þrisvar í
viku til þess að gera þitt besta
með von um að ná því að geta
gengið aftur og jafnvel keyra bíl.
Ég veit að þessi draumur þinn
rættist ekki en þú gerðir þó þitt
til þess að svo yrði. Þessar
stundir í þjálfuninni voru þér
líka mikilvægar vegna þess að
þar hittirðu fullt af fólki og gast
spjallað um það sem þér lá á
hjarta hverju sinni. Minningin
um þig mun lifa með okkur um
ókomin ár.
Þín dóttir,
Magnea.
Þá skar hún af netum og bakaði brauð
og bjargaði öllu sem að þurfti að laga.
Þetta brot úr textanum sem
Snorri Jónsson samdi um
mömmu í tilefni stórafmælis
þeirra hjóna eru mér ofarlega í
huga þessa dagana þegar mað-
ur er að hugsa til baka og reyna
að skrifa einhver fátækleg orð
um magnaða konu.
Það var nefnilega þannig á
Illugagötunni að mamma gekk í
öll verk sem þurfti að gera þar
sem pabbi var mikið á sjó. Hún
var skipstjórinn þar og gerði
það mjög vel.
Það var mikið áfall þegar
símtalið kom um morguninn
þann 18. febrúar og mér var til-
kynnt að þú hafir orðið bráð-
kvödd að heimili þínu þá um
morguninn og ég var rétt kom-
inn til Reykjavíkur. Ég hafði
talað við þig í síma kvöldið áður
og ekkert sem benti til þess að
þetta væri í vændum. En ég
veit að þú hefðir ekki getað
skrifað betra handrit sjálf, því á
Illugagötunni hafðir þú alltaf
búið og þar vildir þú vera og
gast ekki hugsað þér að fara
eitthvað annað.
En maður getur yljað sér við
góðar minningar um einstaka
móður og einstakan karakter.
Hún var ekkert að fara í kring-
um hlutina heldur sagði þá
beint og oftast lá henni heldur
hátt rómur þannig að mun fleiri
heyrðu en stóð til. Heiðarleiki
skipti Dúllu miklu máli þegar
kom að því að meta fólk.
Mamma var einstaklega
traust. Hún var alltaf akkeri
heimilisins. Það kom í hennar
hlut að ala okkur systkinin upp
og fara með okkur í gegnum
grunnskólann þar sem pabbi
var lítið sem ekkert heima. Hún
sá nánast ein um heimilið þar
til við gátum farið að leggja
henni eitthvert lið. Mamma var
í rauninni kletturinn á heim-
ilinu. Hún var mjög mikil
saumakona og saumaði hún öll
föt á okkur krakkana lengi vel,
einnig var hún mjög góður
kokkur.
Mamma hét María en var
alltaf kölluð Dúlla og fékk mað-
ur oft þessa spurningu ,„hvað
heitir hún mamma þín eigin-
lega?“. En nafnið Dúlla fékk
hún strax við fæðingu, en
vegna þess að hún var ekki
skírð fyrr en hún var fimm ára
gömul þá þótti það ekki við
hæfi að segja frá nafni hennar
fyrr en við skírnina sjálfa og
var hún því kölluð Dúlla alla
sína ævi.
Mamma hafði aldrei mikinn
áhuga á íþróttum, þó hún hafi
kannski aðeins fylgst með
börnum og barnabörnum í
gegnum tíðina í þeim íþróttum
sem þau stunduðu. En tók upp
á því á efri árum að fylgjast
með íþróttum í sjónvarpinu,
einkum fótbolta, og var dyggur
stuðningsmaður ÍBV sem þau
hjónin voru mjög dugleg að
styrkja í gegnum tíðina. En um
75 ára aldurinn fór hún að
fylgjast mjög mikið með ensku
deildinni og þar var hennar lið
Tottenham Hotspur og hrindi
hún eftir hvern leik hjá þeim til
að segja hvernig þeir hefðu
staðið sig.
Söknuðurinn er mikill en
ljúfar minningar um einstaka
konu munu lifa að eilífu. Farðu
í friði elsku mamma mín.
Þinn sonur
Haraldur Bergvinsson (Halli).
María
Friðriksdóttir
- Fleiri minningargreinar
um Maríu Friðriksdóttur bíða
birtingar og munu birtast í
blaðinu næstu daga.