Fréttablaðið - 22.07.2022, Qupperneq 11

Ég sá þennan Steina þjálfara fyrst
í fréttunum þar sem hann strauk
leka úr rauðu nefi í skítaveðri.
Kvennalandsliðið í fótbolta hafði
unnið Þjóðverja, minnir mig, en
Steini sagði bara: „Ágætt, en áfram
gakk.“
Brussurnar
Fyrst er hér nú játning.
Þegar ég ritstýrði vikublaði fyrir
einhverjum árum skömmuðu mig
femínistalessubrussur fyrir að láta
ekki skrifa um kvennafótbolta.
Ég fann mig knúinn til svara, því
að sumar þessara kjéddlínga voru
vinkonur mínar.
Svarið var stutt. Það væri til-
gangslaust að fjalla um slíka leiki.
Þeir færu allir 12–2 eða 16–1, og
allir vissu það fyrirfram. Við gætum
eins fyllt síðurnar af úrslitum í 5.
flokki. Það væri ekki í boði.
Jújú, við vissum að Vanda var
flott, Katrín Jóns og – og…?
Svo breyttist eitthvað. Nei – allt
breyttist. Aðrir vita betur en ég
hvað gerðist.
Væntingar
Á Evrópumótinu á Englandi töpuðu
stelpurnar tveimur leikjum og
unnu einn. Hefðu vitaskuld getað
unnið þá alla.
Hvað á ég við?
Of margt í lífinu snýst um
væntingar og þær eru snúin tilfinn-
ing. Við áttum að vinna Belga og
Ítali, af því að við vorum betri. Þess
vegna var jafntefli ígildi taps í þeim
leikjum. Að sama skapi var jafntefli
gegn Frökkum eiginlega sigur. Þær
voru betri.
Við höfum fordæmin: Gull-
aldarlið strákanna á EM 2016 vann
Portúgal 1–1 (svo afgerandi að
Ronaldo móðgaðist stórlega), en
tapaði svo 1–1 gegn Ungverjalandi.
Við þekkjum þessa sálfræði vel
úr pólitík.
Framboð tapar fylgi, en fær samt
meira en skoðanakannanir höfðu
spáð. Það kallast varnarsigur í
klisjubankanum.
Þú vinnur þótt þú tapir
Bjarni Benediktsson stóð upp á
kosningakvöldi eftir þriðja tapið
í röð og sagði „Við erum að vinna
þetta!“ af því að flokkurinn hans
var stærri en hinir, og uppskar
klapp og mikið vúhú í salnum.
Svipuð stemning var í Valhöll í
vor. Tap, en samt frábær árangur.
Í pólitík er viðtekin venja sumra
að ljúga, af því að söfnuðurinn þarf
að trúa.
Um fótboltann gegnir öðru máli.
Þar er engu hægt að ljúga, allt
blasir við okkur, þótt stundum
blundi of miklar vonir í brjóstum.
Félögin
Ég átti þess kost fyrir skömmu
– árum saman – að fylgjast með
unglingsstelpum spila fótbolta, á
mótum, í deildarleikjum og úti um
allt.
Hvílíkt úrval af hæfileikum. En
stundum auðvitað ekki, eins og
gengur.
Sérstaka athygli mína vakti
starfið hjá Val og Breiðabliki (ég
er Framari). Líka í Þrótti og hinum
eilífa Selfossi, sem virðist alltaf
dæla út afburðafólki á öllum víg-
stöðvum.
Þegar nær dró eldri flokkum
þurftu frábærar stelpur – lands-
Þetta er enginn firmabolti
Karl Th.
Birgisson
n Í dag liðskonur og markaskorarar – að
„flýja“ frá Val í önnur lið til að fá
að spila.
Samkeppnin var svona hörð og
hæfileikarnir miklir. Það var ekki
pláss fyrir þá alla í einu liði.
Enn fleiri hættu og fóru á hverf-
isvöllinn, af því að þær vildu bara
spila fótbolta, fremur en að díla við
það miskunnarleysi markaðarins,
sem fótboltinn er orðinn.
Ég veit ekki hvað gerðist, en
einhverjir tóku skynsamlegar
ákvarðanir fyrir sín félög og þetta
var greinilega ekki tilviljun.
Já, brussurnar
Á hliðarlínunni er félagslíf foreldra
svo sérstakur kapítuli.
Eitt foreldrið kom mér á óvart
með yfirlýsingu sem var nokkurn
veginn svona:
„Manstu, Kalli, þegar við vorum
að alast upp? Þá var næstum enginn
kvennafótbolti, en þær sem sóttu
í þetta voru ekki eins og okkar
stelpur.
Þær voru f lestar stórar og
miklar um sig, eiginlega óttalegar
brussur.
Nú eru þetta nettar og flottar
fegurðardísir,“ sagði foreldrið og
benti á dætur okkar.
Ég vissi ekki alveg hvernig ég átti
að taka þessu. Tók bara annan bita
af nestinu – flatbrauði með kæfu og
kalt kaffi með. Kaffið kólnar yfir-
leitt hratt þarna á kantinum.
Sennilega er rétt að taka fram að
þetta foreldri var kona.
Þessi ummæli féllu allnokkru
eftir að ég horfði á viðtal við Hólm-
fríði Magnúsdóttur, einhvern
mesta hæfileikajaxl sem landsliðið
hefur átt.
Þá höfðu stelpurnar unnið eitt-
hvert Eystrasaltsríkjanna sirka
12–0 og Hólmfríður var spurð:
„Voruð þið ekki farnar að vor-
kenna þeim í stöðunni 10–0?“
Svarið kom ískalt og strax:
„Vorkenna þeim? Þetta er enginn
firmabolti.“ Ef einhvern tímann
þurfti staðfestingu á því að kvenna-
boltinn væri orðinn fullorðins, þá
birtist hún þarna holdi klædd, alveg
grjóthörð á svipinn.
Við fengum aðra staðfestingu á
Englandi á dögunum.
Þar var allt bara tussufínt, eins og
skáldið sagði af öðru tilefni. n
Eldað með Hönnu Þóru eru örþættir
á frettabladid.is. Þættirnir eru sýndir
þrisvar í viku, þriðjudaga, fimmtudaga og
laugardaga.
Hanna Þóra sýnir hvernig á að útbúa ketó
veislur fyrir alla fjölskylduna á einfaldan
og fljótlegan máta.
Uppskriftirnar úr þáttunum birtast
samdægurs á frettabladid.is.
FÖSTUDAGUR 22. júlí 2022 Skoðun 11FRÉTTABLAÐIÐ