Morgunblaðið - 11.07.2022, Qupperneq 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 11. JÚLÍ 2022
✝
Sigurgeir Ingi
Sveinbergsson
fæddist á Blöndu-
ósi 11. mars 1951.
Hann lést á Land-
spítalanum við
Hringbraut 11.
júní 2022.
Foreldrar hans
voru Sveinberg
Jónsson, bifreið-
arstjóri og fulltrúi
frá Stóradal í
Austur-Húnavatnssýslu, f. 6.7.
1910, d. 19.11. 1977, og Lára
Guðmundsdóttir húsmóðir frá
Sólheimum í Austur-
Húnavatnssýslu, f. 4.8. 1912,
d. 5.10. 1997. Systkini Sig-
urgeirs: Lára, f. 1956, d. 2015,
Margrét, f. 1945, Gísli, f. 1944,
Þórey, f. 1942, Birgir, f. 1941.
Systir sammæðra: Sjöfn Ing-
ólfsdóttir, f. 1939. Bræður
samfeðra: Grétar, f. 1938, d.
1992, Jón Sveinberg, f. 1936,
Brynjólfur, f. 1934 d. 2016.
Eftirlifandi eiginkona Sig-
urgeirs er Margrét Böðv-
arsdóttir, f. 8.5. 1952. Börn
þeirra eru: 1) Pétur Smári, f.
2.7. 1970, eiginkona hans er
Jóhanna Soffía Birgisdóttir,
börn þeirra eru Silja Rós, f.
11.11. 1997, Ástrós Birta, f.
12.5. 2001 og Róbert Steinn, f.
11.5. 2006. 2) Halla Dóra, f.
síðan. Þau giftu sig ung að
aldri, stofnuðu heimili og
bjuggu lengst af í Hafnarfirði.
Fjölskyldan átti sumarbústað í
Skorradalnum sem varð
þeirra sælureitur og dvöldu
þau þar löngum stundum. Sig-
urgeir var mikill fjöl-
skyldumaður sem lagði mik-
inn metnað í að halda öllu
snyrtilegu og notalegu. Hann
hafði brennandi áhuga á að
safna gömlum einstökum hlut-
um og átti orðið stórt safn af
mörgum áhugaverðum mun-
um sem safnast höfðu í bú-
staðnum í gegnum árin. Sig-
urgeir var meðlimur í
Bjögunarsveit Fiskakletts og
félagi í Frímúrarastúkunni
Nirði í Hafnarfirði.
Sigurgeir stundaði nám við
Hótel- og veitingaskóla Ís-
lands og útskrifaðist þaðan
sem matreiðslumaður árið
1973. Þau hjónin fluttust að
Laugum í Sælingsdal þar sem
Sigurgeir starfaði sem kokkur
í heimavistarskólanum og á
sumrin ráku þau saman orlof
húsmæðra og Hótel Eddu.
Þau hjónin ráku einnig síðar
Hótel Eddu á Blönduósi og í
Reykholti í Borgarfirði. Sig-
urgeir starfaði sem mat-
reiðslumaður á veitingahúsinu
Laugaási, í Réttarholtsskóla, á
Landspítalanum og á Dval-
arheimilinu Grund sem varð
hans síðasti vinnustaður.
Útför Sigurgeirs Inga fer
fram frá Hafnarfjarðarkirkju
í dag, 11. júlí 2022, klukkan
13.
23.6. 1977, eig-
inmaður hennar
er Sigurður Ívar
Sigurjónsson, börn
þeirra eru Hrefna
Sif, f. 15.11. 2004,
Dagmar Arna, f.
8.7. 2009 og Mar-
grét Mist, f. 13.2.
2016. 3) Sævar
Ingi, f. 10.3. 1989,
eiginkona hans er
Signý Arnórs-
dóttir, sonur þeirra er Styrmir
Már, f. 20.2. 2015. 4) Sigmar
Ingi, f. 10.3. 1989.
Sigurgeir Ingi eða Silli eins
og hann var alltaf kallaður
fæddist í bragganum Skála
sem var á bökkum Blöndu ut-
an við ána. Hann var næst-
yngstur í stórum systkinahópi.
Þegar hann var um þriggja
ára gamall fluttist fjölskyldan
aðeins fjær ósnum á Sæból þar
sem hann sleit barnsskónum
við sjávarsíðuna. Hann gekk í
grunnskóla á Blönduósi en ári
eftir fermingu fluttist hann
með foreldrum sínum og
yngstu systur sinni Láru til
Reykjavíkur.
Sigurgeir var ungur þegar
hann fann lífsförunaut sinn
hana Margréti en þau kynnt-
ust á útihátíð í Saltvík árið
1968 og voru saman alla tíð
Elsku besti Silli minn. Nú er
komið að kveðjustund. Með sorg
í hjarta kveð ég þig og þakka
þér fyrir öll 54 árin sem við átt-
um saman.
Það var á útihátíð í Saltvík 8.
júní 1968 sem leiðir okkar lágu
saman. Ég nýorðin 16 og þú 17
ára. Við hófum búskap í kjall-
aranum hjá foreldrum mínum í
Skeiðavogi og fljótlega fæddist
frumburður okkar hann Pétur
Smári. Þú varst alltaf í miklu
uppáhaldi hjá mömmu því mat-
reiðsla var þitt hjartans mál.
Þú hófst nám í Hótel- og veit-
ingaskóla Íslands og útskrifaðist
þaðan 1973. Eftir útskrift og
brúðkaup okkar fluttum við að
Laugaskóla í Dalasýslu, „kokk-
urinn á Laugum“ varstu kall-
aður lengi vel. Á sumrin tókum
við á móti 50 þakklátum hús-
mæðrum í viku hverri. Við tók-
um að okkur rekstur Hótel
Eddu þar, á Blönduósi, heimabæ
þínum, og í Reykholti í Borg-
arfirði.
Við keyptum okkar fyrstu
íbúð í Kópavogi, Halla Dóra
okkar fæddist þar en fljótlega
fluttum við í Hafnarfjörð þar
sem við bjuggum æ síðan. Tví-
burarnir okkar, þeir Sigmar
Ingi og Sævar Ingi, fæddust
þar.
Árið 1995 veiktist þú alvar-
lega, greindist með bráðahvít-
blæði. Erfiður tími tók við.
Langar sjúkrahúsvistir hér
heima og síðan mergskipti í Sví-
þjóð þar sem Magga systir þín
bjargaði lífi þínu og gaf þér
merg. Þetta tók svo sannarlega
á en með hjálp fjölskyldu okkar,
vina, vinnuveitenda og dugnaði
þínum tóku við bjartari tímar.
Við eignuðumst sælureit í
Skorradal þar sem fjölskyldan
dvaldi löngum stundum með
okkur. Við ferðuðumst mikið og
oft dvöldum við í góðu yfirlæti á
Tenerife.
Þú starfaðir alla tíð við mat-
reiðslu, t.d. á veitingahúsinu
Lauga-ási, Réttarholtsskóla,
Landspítalanum og Elliheim-
ilinu Grund. Þú varst frábær
kokkur og mikið snyrtimenni.
Á síðustu árum fór heilsu
þinni að hraka. Börnin okkar og
tengdabörn voru stoð okkar og
stytta, boðin og búin að aðstoða
okkur. Mikið varstu þeim þakk-
látur og mjög stoltur af öllum
þínum barnabörnum.
Elsku Silli minn. Takk fyrir
allar stundirnar sem við áttum
saman. Þín verður sárt saknað.
Farðu í friði vinur minn kær,
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi, þú verður mér nær,
aldrei skal ég þér gleyma.
(Bubbi Morthens)
Margrét Böðvarsdóttir.
Elsku pabbi.
Ég sakna þín, sakna þess að
hafa þig hjá okkur, sakna þess
að heyra í þér, sakna þess að
hringja í mömmu og tala við þig.
Sakna þess að koma í heimsókn
og græja einhverja hluti fyrir
þig sem þurfti alltaf að gerast
strax, sakna þess að þú spyrð
um hluti sem þú hafðir áhuga á
sem ég var að gera hvort sem
það var lífið eða vinnan. Ég er
líka sorgmæddur yfir því að fá
ekki að hafa þig lengur hjá okk-
ur, sorgmæddur yfir því að þú
fáir ekki að kynnast ófæddum
syni mínum, sorgmæddur yfir
því að þú sjáir mig ekki vaxa og
dafna enn frekar, sorgmæddur
að þú fáir ekki lengur að fylgj-
ast með Styrmi alast upp. Á
svona stundum þarf maður að
vera þakklátur fyrir minningar.
Þakklátur fyrir allt sem þú hef-
ur kennt mér. Þakklátur fyrir
hvernig þú komst fram við fjöl-
skyldu mína, þakklátur fyrir
hvernig þú komst vel fram við
alla, þakklátur fyrir allt sem þú
kenndir mér um lífið, þakklátur
fyrir öll ferðalögin og allar utan-
landsferðirnar, þakklátur fyrir
allan þann tíma sem við vorum í
bústaðnum að græja hluti, þakk-
látur fyrir allt!
Þinn sonur,
Sævar Ingi Sigurgeirsson.
Elsku pabbi, það er komið að
kveðjustund. Mikið vildi ég að
við hefðum fengið lengri tíma
saman, það var svo margt sem
við áttum eftir að gera en það
verður að bíða betri tíma. Við
vorum ekki alltaf sammála en
það skipti engu máli þar sem ég
var fljótur að átta mig á því að
þú hafðir oftast rétt fyrir þér.
Ég verð þér ævinlega þakk-
látur fyrir það sem þú kenndir
mér og öll góðu ráðin í gegnum
árin. Snyrtimennskan, dugnað-
urinn og vinnusemin er eitthvað
sem þú varst með upp á tíu og
ég tala nú ekki um hvernig þú
tókst á við veikindin sem þú ert
búinn að berjast við síðustu 30
ár. Aldrei heyrði ég þig kvarta
yfir þeim þó sumir dagar hafi
verið þér mjög erfiðir en alltaf
hélst þú áfram og vildir sem
minnst tala um veikindin.
Þú vildir gera allt fyrir alla og
aldrei heyrði ég þig segja nei við
einhverjum greiða sem vinir eða
fjölskylda báðu þig um, þú sagð-
ir ekkert mál, hvort sem það
voru flutningar, málningarvinna
eða hjálp með veislur og elda-
mennsku en þar varst þú á
heimavelli, enda besti mat-
reiðslumeistari í heimi. Þú varst
aldrei að flækja hlutina og mat-
urinn sem þú gerðir var alltaf
einstaklega bragðgóður.
Við eigum öll eftir að sakna
þín mikið en minningin um þig
mun lifa. Síðustu vikurnar voru
þér mjög erfiðir og þú barðist
og barðist og það var mjög erfitt
að geta ekki gert neitt til að
hjálpa þér nema að vera hjá þér.
Þú vildir svo sannarlega ekki
fara frá okkur en ég trúi því að
þú haldir áfram að fylgjast með
okkur og leiðbeina okkur öllum í
gegnum lífið eins og þú hefur
gert alla tíð. Ég er nokkuð viss
um að þér líði betur þar sem þú
ert núna og ekki hafa neinar
áhyggjur, við pössum upp á
mömmu.
Eitt að lokum, pabbi bað mig
um að skila góðri kveðju til allra
sem hann þekkti.
Þinn sonur
Pétur Smári Sigurgeirsson.
Mín fyrsta minning af Silla,
eins og hann var alltaf kallaður,
er þegar ég hitti þau hjónin þeg-
ar þau ráku Hótel Eddu í Reyk-
holti árið 1987. Þar hafði ég
kynnst Pétri syni þeira sem var
að vinna þar með foreldrum sín-
um og kveið sveitastúlkunni úr
Borgarfirðinum fyrir að hitta til-
vonandi tengdaforeldra sína en
þær áhyggjur voru sko óþarfar.
Ég lærði margt af Silla á þess-
um árum og eitt af því var hvað
hann var snyrtilegur í eldhúsinu
og allt var vaskað upp og gengið
frá um leið og búið var að nota
hlutina.
Mér er minnisstætt þegar ég
bauð Silla í fyrsta skipti í mat
og ég ætlaði sko að standa mig í
eldhúsinu, kjúklingur fór í ofn-
inn og hann var eldaður í tvo
klukkutíma því ekki vildi ég
gefa honum hráan kjúkling.
Meðlætið var kokteilsósa í dós,
fermingarfranskar og soðnir
maísstönglar. Kjúklingurinn var
svo þurr að það var erfitt að
tyggja hann en Silli hrósaði
matnum og aldrei var talað um
þetta matarboð aftur. Hann
kenndi mér svo seinna að elda
eina bestu sveppasósu sem ég
hef smakkað og er hún yfirleitt
með öllum mat hér á bæ.
Silli hafði alltaf mikinn áhuga
á hvernig börnunum og barna-
börnunum hans gengi í lífinu og
var hann ótrúlega stoltur og
ánægður með hópinn sinn og
alltaf var hann boðinn og búinn
að aðstoða ef þess þurfti.
Elsku Silli, síðustu tvö árin
voru þér erfið en alltaf hélst þú
áfram með klettinn hana Möggu
þér við hlið og krafturinn og já-
kvæðnin var ótrúleg. Við pöss-
um upp á hvert annað núna þeg-
ar þú ert farinn og sérstaklega
elsku Möggu þína sem þú tal-
aðir oft um við okkur hvað þú
elskaðir mikið og hvað þú værir
heppinn að hafa hana þér við
hlið.
Þar sem englarnir syngja sefur þú
sefur í djúpinu væra.
Við hin sem lifum, lifum í trú
að ljósið bjarta skæra
veki þig með sól að morgni
veki þig með sól að morgni.
(Bubbi Morthens)
Þín tengdadóttir
Jóhanna (Fía).
Elsku Silli, með sorg í hjarta
sest ég niður og skrifa minning-
arorð um þig, elsku tengdapabbi
minn, sem náðir bara 71 árs
aldri. Eins og presturinn orðaði
það, þá er maður orðinn svo
frekur á lífið að maður ætlast til
þess að fólk verði eldra en þetta
nú til dags og ég vildi óska að
það hefði verið raunin.
Ég kom inn í fjölskylduna
fyrir að verða 12 árum síðan og
þið tókuð öll svo vel á móti mér.
Samheldin og hlý fjölskylda sem
gerir allt fyrir sína nánustu, það
er eitthvað sem ég kann að meta
og eitthvað sem ég vil að börnin
mín alist upp við. Alveg frá því
að ég kynntist þér, minntir þú
mig alltaf mikið á afa minn en
hann var einn af bestu mönnum
sem ég þekkti. Þú varst svo góð-
ur kall, umhyggjusamur, hugs-
aðir svo vel um börn, tengda-
börn og barnabörn og ekki má
gleyma Möggu þinni, sem
greinilega var þér allt. Þrátt fyr-
ir þín veikindi voru áhyggjurnar
mestar þegar eitthvað bjátaði á
hjá öðrum fjölskyldumeðlimum.
Það má heldur ekki gleyma að
minnast á vinnusemina í þér og
sem betur fer erfði Sævar hana
frá þér. Þú stoppaðir sjaldan á
meðan þú hafðir heilsu til og
varst alltaf eitthvað að brasa,
hvort sem það var heima eða í
Skorradalnum, í flottasta bústað
landsins.
Það eru til margar góðar
minningar síðan ég kynntist þér
sem ég gæti skrifað um en það
sem mér finnst skemmtilegast
að rifja upp eru þau skipti sem
ég horfði á þig í eldhúsinu,
kokka fram einhverja dýrindis-
máltíð. Þú varst auðvitað kokkur
og þú virtist ekki þurfa neinar
uppskriftir þegar þú eldaðir,
sem er þveröfugt við mig sem
get ekki gert neitt án uppskrift-
ar. Ég gat endalaust hlegið að
því þegar þú bjóst til sósu með
kjötinu eða pastanu, þú fórst í
kryddskápinn, náðir í allskonar
krydd, dassaðir þeim ofan í pott-
inn án þess að mæla eitt né
neitt. Sósurnar eða hvað sem þú
eldaðir klikkaði nú aldrei þrátt
fyrir uppskriftarleysið.
Mikið verður skrítið að koma
í Brekkuásinn í heimsókn og þú
verður ekki þar í hornsætinu
þínu í sófanum ykkar. Ég verð
að viðurkenna að ég mun líka
sakna þess að heyra í Land-
anum byrja í sjónvarpinu á
sunnudagskvöldum, en það
brást ekki að þú kveiktir á hon-
um, sama hvort það væru gestir
eða ekki, þú horfðir á hann í
línulegri.
Elsku Silli, þrátt fyrir mikinn
söknuð, þá ætla ég að trúa því
að þú sért kominn á betri stað
núna þar sem ekkert stöðvar
þig. Þú labbar eða hleypur um,
keyrir flotta bíla, eldar góðan
mat, færð þér ylvolgan bjór og
allt það sem þér þótti skemmti-
legast að gera. Við hin sjáum
svo til þess að Magga þín hafi
það gott og hugsum vel um hana
eins og þú hefðir gert.
Þín tengdadóttir,
Signý Arnórsdóttir.
Elsku afi Silli.
Það eru svo ótrúlega margar
og skemmtilegar minningar sem
við áttum með þér.
Fyrst upp í huga okkar koma
allar minningarnar úr sumarbú-
staðnum í Skorradalnum. Það
var aldrei leiðinlegt hjá okkur.
Þú eldaðir alltaf svo góðan mat
handa okkur krökkunum og
fórst með okkur í alls konar æv-
intýraferðir. Uppáhaldsmatur-
inn okkar systra var afa snitzel
sem þú kallaðir Palla snitzel. Afi
kenndi okkur að útbúa hann og
sérstaklega að gera bestu súru
gúrkurnar.
Afi dró okkur alltaf með í
göngutúra og vanalega löbbuð-
um við út á róló eða að Skorra-
dalsvatni og í hvert skipti hafði
afi eitthvað að sýna okkur.
Hvort sem það var bara útsýnið,
brotinn kofi eða ný leynileið sem
hann hafði fundið í skóginum.
Afi var með prakkarabros, góð-
hjartaður og skemmtilegur. Ein
uppáhaldsminning okkar var
þegar við frændsystkinin vorum
í pottinum uppi í sumarbústað.
Afi labbaði til okkar með stóra
skyrdollu. Við vorum ekki mikið
að hugsa út í hvað hann var að
gera fyrr en hann hellti ísköldu
vatni úr fötunni yfir okkur.
Svona prakkari var afi alltaf.
Elsku afi, takk fyrir allt, þín
verður sárt saknað.
Hrefna Sif, Dagmar
Arna og Margrét Mist.
Í dag kveðjum við Silla, minn
besta bróður, vin og félaga. Við
viljum þakka allar samveru-
stundirnar sem við höfum átt
saman. Ferðalögin, innanlands
sem utan, gleymast aldrei ásamt
öllu öðru sem við höfum gert
saman og ekki má gleyma sam-
verustundunum í Skorradalnum.
Allt þetta gleymist aldrei og
verður geymt í minningunni um
góðan bróðir og mág sem verður
sárt saknað. Minningin lifir í
ljósinu.
Elsku Magga og fjölskylda,
innilegar samúðarkveðjur til
ykkar.
Gísli og Guðrún.
Það er sárt að sjá á eftir sín-
um besta vini og ennþá sárara
ef sá góði vinur er einnig bróðir.
Það má lýsa Silla bróður með
fáum orðum, hann var góður
maður. Silli var umhyggjusam-
ur, hjálplegur og mátti ekkert
aumt sjá.
Þegar Silli var í kringum 10
ára aldurinn smíðaði hann gröfu
úr kassa, spottum og blikkdós.
Þegar við komum út einn morg-
uninn var grafan tilbúin. Slíkar
gröfur eru vinsælar í Húsdýra-
garðinum í dag. Þegar við
spurðum hann hvernig honum
hefði dottið þetta í hug sagðist
hann hafa dreymt það.
Hann hjálpaði mér oft í bíla-
viðgerðum hér áður fyrr. Sú
saga er sögð að eitt sinn hafi
hann rétt mér rangan lykil og
óhemjan ég rauk upp og grýtti
lyklinum á eftir honum og átti
hann fótum fjör að launa, en
alltaf kom hann aftur rólegur og
ráðagóður.
Silli var mikill verkmaður og
snyrtimennska var honum í blóð
borin. Það var sama hvort hann
var að dytta að bústaðnum eða í
eldhúsinu. Þar var allt eins og
það átti að vera að verki loknu.
Ég hef það eftir samstarfsfólki
hans að hann hafi verið af-
bragðskokkur.
Silli og Magga ráku sumar-
hótel í nokkur ár á Laugum í
Dalasýslu og Reykholti í Borg-
arfirði, einnig ráku þau Hótel
Blönduós um tíma. Það var
gaman að sjá Silla vinna í eld-
húsinu, nákvæmnin og snyrti-
mennskan var einstök. Hann
sauð aldrei fleiri kartöflur en
átti að borða.
Frá unga aldri hafði hann
mikinn áhuga á gömlum hlutum
og átti dágott safn sem hann
hafði í gestahúsinu í sumarbú-
staðnum þeirra. Það var gott að
koma í Ömmu- og afakot þar
sem alltaf voru veislur sem end-
uðu í heita pottinum og allir
nutu gestrisni húsbænda.
Árið 1995 knúði illvígur sjúk-
dómur dyra hjá Silla. Dökk ský
lögðust yfir og tár í augu. Það
leit ekki vel út en í það skiptið
kom hjálpin frá Möggu systur
sem gaf honum lífið en í þetta
sinn var enga hjálp að fá. „Hann
hefði lagt á sig skilun á hverjum
degi til að vera áfram með sín-
Sigurgeir Ingi
Sveinbergsson
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
bróðir, afi og langafi,
GUÐMUNDUR ÓSKAR
SKARPHÉÐINSSON,
lést 2. júlí á sjúkrahúsinu á Blönduósi.
Útför hans fer fram frá Landakotskirkju
föstudaginn 15. júlí klukkan 10.
Fyrir hönd aðstandenda,
Crisanta D. Skarphéðinsson
Okkar yndislega móðir, tengdamamma,
amma og langamma,
BRYNHILDUR J. BJARNARSON,
Hjúkrunarheimilinu Mörk,
áður til heimilis á Klapparstíg 5a,
Reykjavík,
lést að kvöldi 4. júlí á Landspítalanum í Fossvogi.
Útförin fer fram frá Bústaðakirkju þriðjudaginn 12. júlí kl. 13.
Hlekk á streymi má nálgast á mbl.is/andlat
Sturla Rafn Guðmundsson Eyrún Ísfold Gísladóttir
Ingibjörg Guðmundsdóttir Bergþór Guðjónsson
Elín Guðmundsdóttir Páll Þormar
Hafsteinn Guðmundsson Soffía Káradóttir
Jón Bjarni Guðmundsson Brynhildur Ósk Pétursdóttir
barnabörn og barnabarnabörn