Skrá yfir vita og sjómerki á Íslandi - 01.01.1934, Side 66

b. FÚLAVÍK
Lendingin er viö klöpj) austanvert viö Kirkjuhólsbæinn. Leiðarmerki eru: Grjót-
varða á sjávarbakkanum 3 m. á hæð, upp úr henni stendur tré, 1 m. á hæð. Varða
þessi á að bera í vörðu sem stendur uppi í holti 2 m. á hæð. Neðri varðan stendur 20
m. frá sjó, en milli merkja er 800 m. Leiðarstefnan er norðaustur, þráðbein framan
úr djúpi, og alla leið inn á miðja vik, þar er beygt lítið eitt til austurs fyrir blind-
skcr, og svo aftur tekin sama lína beint í land.
c. TRAÐIR
Lendingin er vestan til við Traðabæinn. í lendingunni er möl og klappir. I.eið-
armerki eru tvær vörður; neðri varðan stendur á sjávarbakkanum, en hin uppi i
túni; fjarlægðin á milli þeirra er 80 m. Vörður þessar eiga að bera saman, og er
þeirri stefnu haldið inn á móts við skerjatanga, svokallað Tangarhöfuð, og er þá
beygt lítið eitt til vesturs, og stefnt á tvær vörður, sem þá eiga að bera saman, og
þeirri stefnu haldið alla leið í land. Á sjálfri leiðinni eru engin sker eða grynningar,
en báðum megin við hana eru boðar og sker. Lending þessi er talin slæm, bezt með
hálfföllnuin sjó.
d. HOFGARÐAR (Akur).
Lendingin er suðvestan við eyðibýlið Aknr, hér um bii beint niður undan Hof-
görðnm. Leiðarmerki: Grjótvarða á sjávarbakka, 2 m. á hæð, stendur fram á klett-
um vestan við mjóa gjá. Varða þessi á að bera i aðra vörðu, sem stendur nokkuð
ofar, millibil 33 m. Eftir þessum merkjum skal halda, þar til að tvær vörður, sem
eru að vestanverðu við víkina, bera saman, er xá beygt beint i vestur, og stefnt beint
á vörðurnar, þar til beygt er upp í lendinguna.
Boðar eða grynningar eru ekki á sjálfri leiðinni, en báðum meginn við hana.
Að vestanverðu er rif (Þangsker) sem fer i kaf um flóð. Lendingin er talin miður
góð. Um stórstraumsfjöru flýtur ekki að, bezt með hálfföllnum sjó.
e. BÚÐIR
Á Búðum eru þrjár lendingar:
1. Frambúðir í suðvestur frá Ilúðnm. Þar er lent í smávík sunnan við klett sem
er í miðri vikinni, þar er sandur og klappir. Leiðin er hrein hvernig sem stendur á
sjó. Lending þessi verður aldrei ófær og er talin bezta smábátalending að sunnan-
verðu við Snæfellsnes.
2. Lendingin heitir i Sandvík og er í suður frá Biiðum. Þar er lent að norðan-
verðu við sker. Leiðin inn í vikina er óhrein, farið á milli tveggja boða, ófært um
flóð ef illt er í sjó, en góð um fjöru.
3. Lendingin er fíúðaós. Leiðin liggur inn miðjan ós, og er lent þar við hlaðn-
ar grjótbryggjur. Með lágum sjó (4 klst.) fljóta bátar eklti inn Ósinn. Leiðarmerki
eru engin, hvorki á aðalleiðinni, eða upp i lendingarnar, þegar komið er af sjó, er
haldið í norðaustur, grunnt inn með hrauninu, og svo beygt út af leiðinni upp í
lendingarnar. Fyrst upp i lendinguna á Frambúðum þar næst upp í Sandvíkina og
síðast inn í Ós.
20. BREIÐUVÍKURHREPPUR
a. I.ÁTUR
Stefna lendingarinnar er austur; hún er í Grímsstaðalandi, sem nú er eyðijörð.
Lendingin er talin dágóð um flóð og þangað til hálffallið er út. Þá kemur upp grjót-
hryggur, sem ekki flýtur yfir fyrr en hálffallið er að. Leiðarmerki eru eng'in.
b. ARNAIíSTAPI
Lendingin er fáa metra frá túninu, snýr í austur. Þar er grjót og möl. Leiðar-
merki eru engin, lendingin er góð, og er útsjór talinn ófær, ef ekki er hægt að lenda
þar. Enda hefir lendingin oft verið notuð sem neyðarlending.