Morgunblaðið - 18.08.2022, Síða 42

42 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 18. ÁGÚST 2022
✝
Elna Þórarins-
dóttir fæddist á
Akureyri 8. sept-
ember 1943. Hún
andaðist á Hjúkrun-
arheimilinu Hömr-
um Mosfellsbæ 8.
ágúst 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Jenny Lea
Svanhild Olsen
Jónsson hjá Ríkis-
útgáfu námsbóka, f.
16. október 1910, d. 2. júlí 2006,
og Þórarinn Helgi Jónsson
hafnarverkamaður, f. 8. janúar
1913, d. 23. apríl 1986. Elna átti
eina eftirlifandi alsystur, Leu, f.
29. ágúst 1939, tvær látnar al-
systur, Emmy, f. 28. desember
1941, d. 22. desember 2009, og
Þórunni, f. 5. mars 1947, d. 18.
maí 2021, tvær samfeðra hálf-
systur, Jónu, f. 25. apríl 1936, og
Ásdísi, f. 23. febrúar 1945, og
loks látinn sammæðra hálf-
bróður, Trausta Ólafsson, f. 19.
júlí 1935, d. 31. mars 2016.
Elna giftist Magnúsi Matthías-
syni 1963. Þau skildu. Börn
þeirra eru: 1) Matthías, verk-
efnastjóri, f. 31. júlí 1960, maki
Þórdís Lilja Gunnarsdóttir. Börn
hans með fyrri sambýliskonu,
Sigurbjörgu Ársælsdóttur, eru
Einarssyni, eru Benedikt, f. 9. jan-
úar 2007, og Berglind, f. 23. ágúst
2008.
Eftirlifandi eiginmaður Elnu
er Baldvin E. Albertsson heildsali,
f. 27. apríl 1943. Þau giftust 26.
október 2013 en höfðu búið sam-
an frá 1983.
Elna ólst upp á Brekkustíg 14b
í Vesturbæ Reykjavíkur, en bjó
svo á Skólavörðustíg, Patreks-
firði, í Breiðholtinu og loks í
Hafnarfirði til fjölda ára. Síðustu
árin bjó hún í Mosfellsbæ en lagð-
ist inn á Hamra haustið 2020.
Elna átti fjölbreyttan starfs-
feril, byrjaði sem kaupakona í
sveit og vann svo ýmis verk-
smiðjustörf, var við afgreiðslu-
störf hjá kjötbúð SS á Skóla-
vörðustíg, við fiskvinnslu á Pat-
reksfirði, í mötuneyti Hampiðj-
unnar í Reykjavík og síðan með
sambýlismanni sínum í fyrirtæki
hans B.E. Albertsson sf., og loks í
verslun Hrafnistu í Hafnarfirði.
Hún var ákafur söngunnandi
og söng í kirkjukór á Patreks-
firði, í Hafnarfjarðarkirkju, Dóm-
kirkjunni, Lágafellskirkju, Fella-
og Hólakirkju, auk Pólýfónkórs-
ins.
Útförin fer fram í Bústaða-
kirkju í dag, 18. ágúst 2022,
klukkan 13.
Alexandra, f. 3. ágúst
1994, Matthías, f. 24.
febrúar 1998, börn
með Þórdísi eru Ólaf-
ur, f. 27. maí 2006, og
Elna, f. 18. maí 2009.
2) Sólveig sjúkraliði,
f. 10. nóvember 1963,
maki Colin Small-
bone. Börn hennar
með fyrri sambýlis-
manni, Gunnari Þór
Adolfssyni, eru
Bjarni, f. 12. júlí 1990, Daníel, f. 8.
janúar 1996, og Eva, f. 23. maí
1997. 3) Sigríður búfræðingur, f.
18. júlí 1968, barn hennar með
fyrrverandi eiginkonu er Adam,
f. 20. desember 2002.
Elna giftist Hjörvari Þór Jó-
hannessyni. Þau skildu. Barn
þeirra er Bjarklind Þór ferðaráð-
gjafi og löggiltur fasteignasali, f.
17. júní 1971, maki Jón Örn Boga-
son. Barn hennar með fyrri sam-
býlismanni, Ólafi Harðarsyni, er
Hjörvar, f. 21. október 1994, og
barn hennar með fyrri sambýlis-
manni, Birni Bjarnasyni, er Ríta,
f. 6. maí 2000.
Elna giftist Bergþóri Ólafssyni.
Þau skildu. Barn þeirra er Inga
Elínborg sálfræðingur, f. 10. nóv-
ember 1979. Börn hennar með
fyrrverandi eiginmanni, Árna
Mér verður hugsað til þess er
ég fór með 15 ára son minn, hann
Ólaf Matta, með mér á Hjúkrun-
arheimilið Hamra, til að heim-
sækja mömmu í fyrra. Hún var
svo ánægð að sjá okkur, enda
hvað er skemmtilegra en að fá
barnabarn sitt í heimsókn, bros-
mildan og ferskan ungling? Ég
gantaðist eins og mér væri borg-
að fyrir það, og mamma hló að
allri vitleysunni. Hún var svo
yndislega hláturmild. Það þurfti
ekki mikið til. „Ég sé það í anda,“
átti hún til að segja, þegar hún sá
eitthvað fyndið sér fyrir hug-
skotssjónum. Undir lokin var hún
hætt að hlæja. Síðasta brosið sá
ég fyrir mánuði eða svo. Þá var
það eiginmaður hennar sem kom
henni til að brosa þegar mér hafði
mistekist. En eftir það var hún
horfin, þessi stórkostlega mann-
eskja sem ól mig, hafði mig á
brjósti í sex mánuði og gætti mín
eins og sjáaldurs augna sinna
fyrstu árin mín. Þá var hún bara
táningur, en samt eignaðist hún
stærsta barnið á Fæðingarheim-
ilinu af þeim sængurkonum sem
lágu þar um leið og hún. Og allar
hinar öfunduðu hana, var hún
óþreytandi að segja mér. Hún var
alltaf að segja mér sögur af því
þegar hún var ung. Það voru allt-
af sögur af einhverju fögru, at-
burðir sem greypst höfðu í minni
hennar. Hún var alltaf að gæta
þess að segja mér frá því sem
skipti máli, annaðhvort af því að
viðkomandi saga hafði með
manngæsku að gera, eða þá að at-
burðurinn var yfirmáta fyndinn.
Ég var ljónheppinn að eignast þig
fyrir mömmu, og föður minn fyrir
pabba. Þið voruð af þessari lítil-
látu og nægjusömu kynslóð sem
við afkomendur ættum að geta
lært svo mikið af. Nú eruð þið
bæði farin. Vonandi getið þið nú
sameinast á ný, eins og ég lét mig
alltaf dreyma um.
Matthías Sigurður
Magnússon.
Elsku mamma, ekkert gat búið
mig undir það að missa þig. Ég
veit samt að við hittumst aftur og
á meðan á ég minningarnar að
ylja mér við. Hláturinn þinn sem
var svo skemmtilegur og húmor-
inn þinn alveg í takt við minn. Það
sem við gátum hlegið endalaust
og aftur og aftur að því sama. Ég
var mömmustelpa og mér leið
alltaf best nærri þér, ég fann svo
mikið öryggi og ást þegar ég
stundum klessti mér kannski að-
eins of mikið upp að þér en það
var bara vegna þess hve allt var
hlýtt og gott nærri þér. Ég hefði
ekki viljað hafa þig öðruvísi en
akkúrat svona eins og þú varst,
hlý, góð og traust. Adam elskaði
þig óskaplega mikið líka og hann
hefur margoft talað um hvað hon-
um finnst það dýrmætt að þú
varst viðstödd fæðinguna hans.
Manstu þegar við hlógum svo
mikið að því þegar við tvær vor-
um hjá lækninum sem lagaði nef-
ið á mér og ég sagði við hann að
mér fyndist ég vera með svo stórt
nef. Þá sagði hann alveg hiklaust:
Stórt nef? Sjáðu nefið á mömmu
þinni, það er stórt!
Dýrmætustu minningarnar
eru örugglega þegar ég var lítil
stelpa í sveitinni fyrir vestan þeg-
ar dagurinn rann upp sem þú
komst að sækja mig eftir að ég
hafði verið allt sumarið í sveit-
inni. Ég tók sterkasta kíkinn sem
til var á bænum, plantaði mér út í
glugga og skoðaði með kíkinum,
sem ég gat varla haldið á, upp á
veg þar sem ég sá þegar bíllinn
þinn beygði niður afleggjarann
sem lá heim að bænum. Um leið
og það gerðist tók hjartað kipp og
maginn dansaði af gleði. Þú varst
komin að sækja mig og þegar ég
sá þig varð ég svo feimin fyrst en
svo fylltir þú húsið af lyktinni
þinni og ég gat ekki hætt að brosa
og hanga utan í þér. Mamma mín,
þú gerðir alltaf þitt besta og það
var akkúrat nóg fyrir mig. Takk
fyrir það. Ég vona að einhvern
tíma einhvers staðar fái ég að
gera það sama fyrir þig.
Ég sakna þín svo mikið að mig
verkjar í hjartað en á sama tíma
veit ég að þér líður vel og þá líður
mér betur. Ég elska þig og
hlakka til þegar við hittumst aft-
ur þegar að því kemur og við
skulum gleyma okkur saman í
heilu höfunum af rauðum valmú-
um sem þú varst alltaf svo hrifin
af. Ég gæti sagt svo miklu meira
en ef lesið er á milli línanna þá
sést hversu hamingjusöm ég var
að eiga þig sem mömmu mína og
hjarta mitt er fullt af ást og sökn-
uði, gleði og sorg, minningum og
hlýju um duglegustu og hugrökk-
ustu konu sem ég hef kynnst.
Takk fyrir að gefa mér þá gjöf út í
lífið að hafa það að leiðarljósi þeg-
ar ég hef þurft þess.
Bless í bili elsku mamma mín.
Ég skal mála allan heiminn elsku mamma
eintómt sólskin, bjart og jafnt.
Þó að dimmi að með daga kalda og
skamma
dagar þínir verða ljósir allir samt.
Litlu blómin sem þig langar til að kaupa
skal ég lita hér á teikniblaðið mitt.
Ég skal mála allan heiminn elsku mamma
svo alltaf skíni sól í húsið þitt.
Óskaðu þér mamma, alls sem þú vilt fá
ennþá á ég liti, til hvers sem verða má.
Allar heimsins stjörnur og ævintýra fjöll
óskaðu þér mamma, svo lita ég þau öll.
(Hinrik Bjarnason)
Þín dóttir (kríli litla),
Sigríður Elín Elnudóttir
Olsen (Sigga).
Elsku mamma. Þrátt fyrir að
þú hafir yfirgefið þessa jarðvist
fyrir tveimur vikum þá varstu bú-
in að kveðja fyrir nokkrum árum,
sjúkdómurinn hafði þig í heljar-
greipum og þú gast lítið sem ekk-
ert hreyft/tjáð þig. Við fjölskyld-
an erum í raun búin að syrgja þig
í nokkur ár nú þegar.
Frá unga aldri gafstu mér við-
urnefnið lúllería því ég gat sofið
hvar og hvenær sem var, aðeins
þú kallaðir mig því. Það sem ég
sakna að heyra þig kalla mig
þessu nafni – ég sakna einnig og
hef saknað í nokkur ár að geta
ekki fengið mömmuknús, besta
knús í heimi.
Þú varst hæglát, hláturmild og
einstaklega góð manneskja.
Flestir lýstu þér sem glæsilegri
konu enda fórstu aldrei út úr húsi
ótilhöfð. Ég gat alltaf leitað til þín
með öll mín vandamál og þú
reyndir þitt besta að hjálpa mér
að leysa úr þeim. Þú áttir auðvelt
með að sjá skoplegu hliðina á
ýmsum málum og áttir einstak-
lega auðvelt með að hlæja að
tæknivandamálum þínum. Við
áttum ófáar stundir þar sem ég
var pirruð á þér þegar ég var að
hjálpa þér með tölvuna en þú
hlóst bara að því öllu saman.
Við vorum mjög ólíkar að
mörgu leyti, þú elskaðir t.d.
bleikan lit og blúndur en þetta
tvennt þoli ég ekki. Þú reyndir
samt oftar en ég get talið að koma
mér í þannig föt og skildir ekkert
af hverju ég neitaði alltaf. Þegar
ég fermdist fékk ég voðalega
mikið bleikt í gjafir; bleik rúmföt,
bleikan lampa, bleikan svefnpoka
og svona mætti lengi telja. Þú
neitaðir þó, með lúmsku brosi, að
hafa sagt flestum að gefa mér
eitthvað bleikt.
Þú og dóttir mín (nafna þín)
áttuð alveg sérstakt samband og
það var yndislegt að sjá þig með
henni. Hún hringdi í þig næstum
um hverja helgi og bað um að fá
að koma til þín og að sjálfsögðu
var það auðfengið. Þú varst
óþreytandi við að lesa fyrir hana,
oft lögðuð þið kapal saman í
spjaldtölvunni, bökuðuð pönnu-
kökur eða þið sátuð saman í sóf-
anum að horfa á einhverja mynd.
Lífið var þér alls ekki auðvelt
en aldrei vorkenndir þú þér,
ávallt barstu höfuðið hátt og hélst
ótrauð áfram, sannkölluð hvunn-
dagshetja.
Elsku mamma, ég veit að þú
ert laus undan þjáningunum í
sumarlandinu, umvafin öllum
þínum ástvinum þar, en það
breytir því ekki að söknuðurinn
við að missa þig er sár. Elska þig
alltaf, elsku mamma mín.
Þín
Inga.
Þú hefur nú kvatt þennan heim
elsku mamma og alltof fljótt
varstu tekin frá okkur, en minn-
ingarnar lifa alltaf í hjarta mér.
Þú varst svo yndisleg og góð í
alla staði og hafðir svo hlýja
framkomu og góða nærveru. Allt-
af var stutt í brosið, enda varstu
glaðvær og það geislaði af þér.
Þú varst traust og hörkudug-
leg. Þú hafðir líka svo skemmti-
legan húmor og ósjaldan sem við
göntuðumst og hlógum að hinu og
þessu. Þegar ég byrjaði minn bú-
skap þá var oft hringt í þig til að
fá ráð við hinu og þessu, sérstak-
lega tengt eldamennsku og alltaf
varstu tilbúin að hjálpa og alltaf
varstu til staðar þegar á þurfti að
halda. Þannig vil ég minnast þín
elsku mamma.
Nú legg ég augun aftur
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson)
Ég elska þig og sakna þín svo
mikið. Takk fyrir allar þær
stundir sem við áttum saman.
Guð geymi þig og varðveiti.
Þín
Sólveig.
Þar sem englarnir syngja sefur þú
sefur í djúpinu væra
Við hin, sem lifum, lifum í trú
að ljósið bjarta skæra
veki þig með sól að morgni.
Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma
um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma
svo vöknum við með sól að morgni.
(Bubbi Morthens)
Elsku Elna systir mín er nú
flogin á vængjum söngsins. Hún
kvaddi mánudaginn 8. ágúst eftir
erfið veikindi. Hún hvarf okkur
smátt og smátt síðustu ár. Það er
því bæði með sorg í hjarta og feg-
inleika fyrir hennar hönd að ég
kveð hana.
Elna var alltaf glaðsinna og
fallega brosið hennar og hlátur-
inn lýsti upp umhverfið. Hún var
mikið fiðrildi og sem barn var hún
oft í eigin hugarheimi, dreymandi
á svip meðan hún leik sér í búð-
arleik sem var hennar uppáhald.
Enda valdi hún að starfa við búð-
arstörf og fannst alltaf jafn gam-
an að hitta fólk og spjalla í leið-
inni. Hún vann lengi í „búðinni“ á
Hrafnistu og gamla fólkið sótti í
að fara til hennar og versla og
ekki síst að spjalla við hana enda
skapaðist mikil vinátta meðal
þeirra.
Það var alltaf gaman að fá
hana í heimsókn og spjalla um
heima og geima. Alltaf stutt í
hláturinn.
Elna elskaði að syngja og var í
ýmsum kórum. Eins fannst henni
mjög gaman að dansa.
Elna var mikil barnagæla og
eignaðist fimm börn sem hún
elskaði heitt. Nú eiga þau um sárt
að binda og hugur minn er hjá
þeim. Sem betur fer eiga þau
hvert annað að í sorginni. Ég
kveð kæra systur mína og votta
ástvinum hennar einlæga samúð.
Blessuð sé minning hennar.
Lea systir.
Kæru ástvinir. Mikill er ykkar
missir. Við sendum ykkur inni-
legar samúðarkveðjur og minn-
umst Elnu frænku okkar með
miklum hlýhug.
Ég veit um himins björtu borg
í bjarma sólu hærri.
Þar er ei skuggi, synd né sorg,
hvert sár er grætt og fjærri.
(Sigurbörn Einarsson)
Bryndís, Tómas, Agnar,
Baldur og fjölskyldur.
Elskulega vinkonu og vinnu-
félaga kveðjum við með söknuði.
Elna vann til margra ára í versl-
un Hrafnistu í Hafnarfirði. Meðal
okkar myndaðist mikill og ein-
lægur vinskapur sem aldrei bar
skugga á.
Hún Elna var engum lík,
hvernig hún laðaði fólk að sér,
unga sem aldna, enda var búðin
alltaf full af heimilisfólki og
starfsfólki til að njóta samveru
með þessari lífsglöðu konu sem
brosti svo fallega til okkar allra.
Alltaf var eitthvað spennandi í
boði í búðinni hjá Elnu enda var
hún hugmyndarík og úrvalið var
ótrúlegt í þessari litlu búð sem
hún stýrði af mikilli röggsemi.
Hennar var sárt saknað af öllum
er hún lét af störfum á Hrafnistu
en við stofnuðum hóp sex saman
og hittumst reglulega í mörg ár
og þá var nú spjallað og hlegið
saman af hjartans lyst.
Við sem eftir erum í hópnum
minnumst hennar með þakklæti
fyrir hvað hún gaf okkur með
sinni ljúfu lund og væntumþykju
til allra sem hún umgekkst.
Að leiðarlokum viljum við
þakka samfylgdina kæra vinkona
og vottum fjölskyldu innilega
samúð.
Jórunn og Jenny.
Með ástarþökk ertu kvödd í hinsta
sinni hér
og hlýhug allra vannstu er fengu að
kynnast þér.
Þín blessuð minning vakir og býr í
vinahjörtum
á brautir okkar stráðir þú, yl og
geislum björtum.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Það var á þriðjudagskvöldi ár-
ið 2012 að glæsileg og brosmild
kona mætti í fyrsta sinn á æfingu
hjá Kirkjukór Lágafellssóknar,
þar var komin Elna Þórarinsdótt-
ir sem frá fyrsta degi varð vin-
kona okkar allra og hvers manns
hugljúfi. Hún var einstaklega já-
kvæð kona og glaðvær, hlátur
hennar var smitandi og brosið
einlægt. öll hennar framkoma
einkenndist af hógværð og hlýju.
Elna hafði engilblíða og fagra
sópranrödd, hún var afskaplega
tónviss og snögg að tileinka sér
nýtt efni.
Okkur er minnisstæð kórferð-
in til Færeyja árið 2013. Þar naut
Elna sín vel enda á heimavelli,
ættuð frá Færeyjum. Þar þekkti
hún hvern stein og þúfu og það
var gaman að heyra hana rifja
upp gamlar sögur frá Færeyjum.
Við viljum votta fjölskyldu
Elnu og vinum okkar dýpstu
samúð og þökkum fyrir ljúfar
stundir og fallegar minningar.
Guð blessi okkar kæru söngs-
ystur.
Fyrir hönd félaga í Kirkjukór
Lágafellssóknar,
Halldóra, Valgerður
og Brynhildur.
Sú fregn hefur borist að Elna
Þórarinsdóttir, eiginkona Bald-
vins Albertssonar, eins af okkar
góðu fyrrverandi félögum í
Lionsklúbbi Hafnarfjarðar, sé
látin. Við þá fregn er eðlilegt að
við félagarnir í klúbbnum stöldr-
um við og rifjum upp kynni okkar
af henni. Elna var eftirtektarverð
kona, ávallt stóð hún eins og
klettur við hlið manns síns í hin-
um mörgu verkefnum sem klúbb-
urinn og Lionsumdæmið fólu
honum. Þau hjónin ráku um ára-
bil litið heildsölufyrirtæki sem
krafðist stöðugra ferðalaga út um
land. Í þessi ferðalög fóru hjónin
bæði og voru samrýnd þar eins og
á öðrum sviðum. Elna vann störf
sín á sinn hljóðláta hátt og var
jafnan þar sem hennar var mest
þörf. Á stundum þegar lionsmenn
gerðu sér glaðan dag var Baldvin
oft í forsvari, hvort heldur það
var á skemmtifundum þar sem
gleði og vinátta ríkti eða í ferðum
um landið þar sem við nutum
fræðslu og þekkingar annarra.
Ávallt var Elna með og gaf af sér
með sínu góða viðmóti og þægi-
legu nærveru.
Við félagarnir söknum Elnu og
vottum Baldvini og öðrum að-
standendum okkar dýpstu sam-
úð.
Fyrir hönd Lionsklúbbs Hafn-
arfjarðar,
Halldór Svavarsson.
Elna Þórarinsdóttir
Vesturhlíð 2 | Fossvogi | s. 551 1266 | utfor@utfor.is | utfor.is
VIÐ ÞJÓNUM ALLAN SÓLARHRINGINN
Allur arður af þjónustunni rennur til reksturs kirkjugarðanna
Útfararþjónusta í yfir 70 ár
Við tökum vel á móti ástvinum
í hlýlegu og fallegu umhverfi
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir og amma,
PETRA MAGNÚSDÓTTIR,
Hraunslóð 3, Vestmannaeyjum,
lést á dvalar- og hjúkrunarheimilinu
Hraunbúðum í Vestmannaeyjum 9. ágúst.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Þorkell Þorkelsson
Ásmundur Eiður Þorkelsson Rannveig Ása Hjördísardóttir
Þröstur Þorkelsson Anna Guðrún Stefánsdóttir
og barnabörn