Morgunblaðið - 06.10.2022, Side 36

36 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 6. OKTÓBER 2022
✝
Helgi Ingi Sig-
urðsson fædd-
ist 5. janúar 1941 í
Reykjavík. Hann
lést lést 13. sept-
ember 2022.
Foreldrar hans
voru Laufey Helga-
dóttir og Sigurður
Hermann Magn-
ússon.
Þegar Helgi var
eins árs fluttu for-
eldrar hans til Skagastrandar í
A-Húnavatnssýslu og ólst Helgi
þar upp. Fjórtán ára gamall fór
Helgi að heiman í Reykholts-
skóla í Borgarfirði og var þar
við nám í tvo vetur og lauk
gagnfræðaprófi og framhalds-
einkunn í landsprófi. Áhugi var
að fara í verslunarskóla og var
Samvinnuskólinn talinn betri
kostur, en þá sparaðist einn vet-
ur miðað við Verslunarskólann,
en Helgi var of ungur til að taka
bréfadeild aðalbanka í Reykja-
vík. 1983-1985 skrifstofa Sam-
bandsins í Hamborg, sá um
innflutning til Íslands. 1986-
1996 Iceland Seafood Limited,
Hamborg. Forstöðumaður
þeirrar skrifstofu frá 1.1. 1886
til júní 1996 – sala á íslenskum
sjávarafurðum. 1996-1999 Ís-
lenskar sjávarafurðir hf. á Ís-
landi, kynningar- og starfs-
mannastjóri. 1999-2000
Kennaraháskóli Íslands, deild-
arstjóri í fjármáladeild til 31.3.
2000. 2000-2005 Vélamiðstöð
Reykjavíkurborgar, fyrst sem
deildarstjóri síðan sem skrif-
stofustjóri. 2005-2009 Fisco ehf.
Vinna við útflutningspappíra,
launabókhald o.fl. Hætti störf-
um 31. mars 2009 en vann einn
og einn dag fram í ágúst 2009.
Hann var formaður skemmti-
nefndar Samvinnuskólans í tvö
ár og umsjónarmaður 1. bekkjar
og svo skólans. Formaður
starfsmannafélags Samvinnu-
banka Íslands í tvö ár en í stjórn
félagsins í sjö ár. Formaður fé-
lags Íslendinga í Hamborg í tvö
ár, í stjórn félagsins í fimm ár.
Útför Helga Inga hefur farið
fram.
inntökupróf og
vann því eitt ár í
frystihúsi og við
verslunarstörf. Tók
síðan inntökupróf í
Samvinnuskólann
og var þar við nám
í tvo vetur og lauk
þaðan prófi vorið
1960, nítján ára
gamall.
Þá lá leiðin út í
atvinnulífið og er
sá ferill rakinn hér: 1960-1965
Iðnaðardeild Sambandsins,
gjaldkeri og innheimtustjóri.
1965-1971 launabókhald Sam-
bandsins, forstöðumaður þess
síðustu árin. 1971-1972 skrif-
stofa Sambandsins í Hamborg,
aðstoðarmaður framkvæmda-
stjóra og vinna við innflutnings-
pappíra. 1972-1983 Samvinnu-
banki Íslands hf. Fyrstu tvö árin
í útibúi bankans í Hafnarfirði,
síðan deildarstjóri í verð-
Helgi Ingi, eða Ingi frændi,
fæddist í Reykjavík en flutti
ungur að árum til Skagastrand-
ar með foreldrum sínum og eldri
bróður. Bjó hann þar þangað til
hann fór til framhaldsnáms í
Samvinnuskólanum á Bifröst en
flutti síðan til Reykjavíkur og
starfaði þar. Einnig starfaði
hann árum saman í Hamborg í
Þýskalandi. Í fyrra skiptið í tvö
ár og í síðara skiptið í tæp 14 ár,
lengst af sem framkvæmda-
stjóri Söluskrifstofu íslenskra
sjávarafurða. Átti hann þar fast-
eign sem hann bjó í.
Hann fékk snemma áhuga á
ferðalögum til fjarlægra landa.
Ungur að árum heimsótti hann
móðursystur sína sem bjó í San
Diego í Kaliforníu og dvaldi hjá
henni sumarlangt. Í þeirri ferð
ágerðist ferðabakterían og
heimsótti hann fjölda landa í öll-
um heimsálfum í gegnum árin.
Hann talaði þýsku og ensku
reiprennandi og skildi mörg
önnur tungumál vel og gat ann-
ast öll samskipti með þeim.
Ingi hélt mjög fallegt heimili
og var þar að finna fjölda góðra
gripa sem hann hafði keypt á
ferðum sínum. Hann vildi ein-
ungis vandaða innanstokksmuni
og leiddist drasl. Hann hélt
glæsilegar veislur og fjölsótt
partí enda mikið fyrir skemmt-
anir, vinmargur og hafði gaman
af lífinu. Alltaf var hann vel til-
hafður í vönduðum fötum. Hann
var mjög drífandi maður. Skjót-
ur að sjá tækifærin og fljótur að
taka ákvarðanir. Hann frestaði
ekki verkefnum heldur vann
þau við fyrsta tækifæri. Allt við-
hald sem m.a. tengdist fasteign-
um og öðru var unnið jafn óðum
og þörf fyrir það kom í ljós,
enda verkkvíði ekki fyrir hendi.
Allir hlutir í hans eigu voru í
fullkomnu lagi. Hann var mjög
skipulagður og horfði langt
fram í tímann með alla stærri
viðburði og ákvarðanir.
Hann eignaðist ekki afkom-
endur en leit á bróðurbörn sín
sem sín eigin og veitti þeim
rausnarlega allt sem hann taldi
þau vanhaga um. Til hans var
auðvelt að leita hvenær sem var
um hvað eina. Hann var alltaf
reiðubúinn þegar aðstoðar var
þörf. Svo ótrúlega hjartahlýr,
áhugasamur og úrræðagóður.
En um sjötugt þegar hann
lauk störfum og ætlaði að ein-
beita sér að ferðalögum til fjar-
lægustu menningarkima fékk
hann krabbamein í bæði nýru og
var eftir það bundinn við nýrna-
vél í nokkur ár, þar til hann fékk
gjafanýra. Það var ótrúlegt að
fylgjast með því kraftaverki
sem nýja nýrað veitti honum.
En því miður stakk krabba-
meinið sér niður í fleiri líffæri
og síðustu 12 árin hefur hann
glímt við mikil veikindi.
Við kveðjum ástkæran
frænda okkar sem veitti okkur
svo mikla ást og hlýju frá því við
fæddumst og þar til hann hvarf
frá þessari yndislegu jarðvist.
En það er ótrúlegt hvað hann
skildi margt fagurt eftir sig í
okkar innstu hjartarótum.
Ólafur Sigurðsson.
Helgi Ingi var einstakur mað-
ur sem hafði sterk áhrif á líf
mitt. Hann var mér afar kær og
er erfitt að átta sig á því að hann
sé nú farinn. Sem barn var ekk-
ert skemmtilegra en að heim-
sækja hann og um jólin var beð-
ið með eftirvæntingu eftir því að
opna gjafir frá honum. Þær voru
líka stærstu og dýrustu gjafirn-
ar, enda var hann duglegur að
dekra við okkur systkinin. Helgi
Ingi var viðstaddur flesta stór-
viðburði í lífi mínu og var hann
alltaf tilbúinn að rétta fram
hjálparhönd. Hann var mér
mikil fyrirmynd, enda mjög
sjálfstæður, vandvirkur, traust-
ur og ákveðinn maður. Helgi
Ingi ferðaðist ungur um Banda-
ríkin og síðar um allan heiminn.
Hann bjó lengi og starfaði í
Þýskalandi og var mín fyrsta ut-
anlandsferð heimsókn til hans í
Hamborg. Þaðan ferðuðumst
við ásamt foreldrum mínum um
Rínar- og Móseldalinn, sem var
einstök upplifun. Hann var
rausnarlegur gestgjafi og var
alltaf indælt að koma heim til
hans. Helgi Ingi sýndi mikið
æðruleysi í veikindum sínum og
var aðdáunarvert hvernig hann
lét þau ekki hamla sér. Kæri
frændi, þín er sárt saknað en
minning þín mun lifa að eilífu.
Sigrún Laufey
Sigurðardóttir.
Ég var 18 ára þegar föður-
bróðir minn Helgi Ingi bauð
mér að koma og dvelja hjá sér
sumarlangt í Hamborg. Það er
óhætt að segja að þessi ferð hafi
breytti lífi mínu og sýn á heim-
inn.
Frændi minn var heimsborg-
ari. Það var enginn eins og hann
á Íslandi. Óaðfinnanlega klædd-
ur, ilmandi af fínum rakspíra.
Glæsilegur, myndarlegur. Hann
var alltaf sólbrúnn og þurfti rétt
að stinga nefinu út í sólina til að
taka mikinn lit. Það sást langar
leiðir að þarna fór enginn venju-
legur maður. Hann var mikill
húmoristi, hugsaði hratt, var
eldklár og duglegur. Fylgdist
vel með í ólíkustu málefnum,
áhugasamur um fólk og pæling-
ar. Einstakur fagurkeri, lífs-
kúnstner.
Hann talaði þýskuna reip-
rennandi og var eins og fiskur í
vatni í borginni. Það var ekki
hægt að vera með skemmtilegri
og hressari manni og alls staðar
fékk ég að vera með. Alltaf stutt
í hláturinn og pínu stríðni og
glettni líka. Gjafmildi Inga var
mikil. En hann var þó alltaf
skynsamur og endurspeglaðist
það m.a. í því að allan tímann
sem hann var yfir skrifstofu
Iceland Seafood í Hamborg var
hún rekin með hagnaði. Því þótt
hægt væri að fara fínt út að
borða var aldrei bruðlað og þótt
maður fengi sér rauðvínsglas
var aldrei ofdrykkja.
Ingi frændi fór með mig út
um allt. Hann sýndi mér í alla
króka og kima Hamborgar, við
komum til Berlínar fyrir múr og
margra annarra staða í Þýska-
landi og smitaðist ég af ólækn-
andi ferðaþrá.
Ingi fræddi mig um allt milli
himins og jarðar, hann var stór-
fróður um ættir okkar og
kenndi mér svo margt sem ég
hef búið að allar götur síðar.
Seinna, þegar ég var á árlegum
þvælingi í Evrópu, kom ég
ósjaldan við hjá Inga þar sem
maður var ávalt velkominn.
Ingi skipaði alla tíð stóran
sess í lífi okkar systkinanna.
Hann sýndi okkur mikinn
áhuga og fylgdist með því sem
við vorum að fást við, við vorum
eins og börnin hans. Hann var
allt í senn, frændi minn, annar
bróðir, annar faðir og góður
vinur.
Ég sé ljóslifandi fyrir mér
hitting eftir vinnu í Hamborg,
þar sem skálað er í sekt með
vinkonunum og hlegið svo hátt
og svo dátt. Ég heyri smitandi
hláturinn hans og sé gleðina í
andliti hans, blikið í augunum.
Svanborg Þórdís
Sigurðardóttir.
Góður vinur er fallinn frá.
Okkur er ljúft að minnast
Helga Inga, sem við áttum sam-
leið með í áratugi. Hann átti
viðburðaríka ævi, starfaði
lengst af í Þýskalandi sem
framkvæmdastjóri Íslenskra
sjávarafurða og tileinkaði sér
þar eflaust hina þýsku ná-
kvæmni. Það var alltaf gott að
koma til hans í Hamborg og
hann sá alltaf um að aldrei
skorti neitt í mat og drykk. Eft-
ir að heim var komið héldum við
áfram mjög góðu sambandi og
oftar en ekki nutum við frá-
bærrar gestrisni hans í Kópa-
voginum. Þar var allt í röð og
reglu, skipulag dagsins ávallt
tilbúið og hvergi að sjá krumpu
eða ryk neins staðar, enda var
hann snyrtipinni á alla vegu.
Hann hélt alltaf sambandi við
vini sína í Þýskalandi og fylgd-
ist vel með þýskum stjórnmál-
um og atvinnulífi og horfði því
mikið á þýsku sjónvarpsstöðv-
arnar. Fyrir 11 árum fór að
bera á veikindum hans, fór í
nýrnaskipti til Gautaborgar og
átti þá von um að geta átt
þokkalegt líf fram undan. Því
miður varð honum ekki að ósk
sinni og tók eitt áfallið við af
öðru. Núna síðla sumars tók
hann þá ákvörðun að hætta inn-
töku allra lyfja með von um að
eiga þá betri lokatíma. Hann var
sáttur við þessa ákvörðun enda
orðinn langþreyttur á eilífum
veikindum. Sá tími varð ekki
langur og lést hann rúmri viku
eftir að hann fór á líknardeild-
ina í Kópavogi. Hann hélt reisn
sinni allt fram á síðasta dag og
ekki skorti á hans einstaka
húmor, bæði fyrir sjálfum sér og
öðrum. Við eigum eftir að sakna
hans um ókomna tíð, en huggum
okkur við allar góðar minningar
liðinna áratuga. Nú ert þú kom-
inn á betri stað og laus við eilíf
veikindi.
Okkar innilegustu samúðar-
kveðjur til aðstandenda.
„Auf wiedersehen“ kæri vin-
ur.
Ingibjörg (Inga)
og Gísli.
Fyrstu kynni mín af Helga
Inga Sigurðssyni voru af af-
spurn. Fyrir mér var hann eins
konar þjóðsagnapersóna, föður-
bróðir og óformlegur guðfaðir
vinkonu minnar Svanborgar
Þórdísar Sigurðardóttur. Svan-
borg varð síðan lífsförunautur
minn og þannig fékk ég pínulítið
pláss við hennar hlið undir þétt-
um verndarvæng frænda. Helgi
Ingi var óvenjulegur maður,
einstaklega vel gerður og vand-
aður. Hann hneigðist til við-
skipta, var duglegur og vand-
virkur enda var hann eftirsóttur
starfsmaður alla tíð. Hann var
víðsýnni en gengur og gerist og
sú afstaða hans til lífsins opnaði
honum leið til starfa erlendis.
Lengst af starfaði hann í Ham-
borg í Þýskalandi þar sem hann
stýrði skrifstofu Íslenskra sjáv-
arafurða af myndugleik og til
hæstu hæða. Ég kynntist Helga
Inga af alvöru eftir að hann
sneri heim til Íslands um miðjan
tíunda áratuginn. Maður tók til
þess hve natinn hann var við sitt
fólk, gestrisinn og umhyggju-
samur. Þá kynntist ég lúmskum
húmorista sem var með puttann
á púlsinum í alls konar málum
og hafði gaman af að velta stöð-
unni fyrir sér. Helgi Ingi var
fagurkeri. Hann var listunnandi
og sannkallaður lífskúnstner.
Hann stóð við það sem hann
hafði lengi planað, að leggjast í
ferðalög þegar hann hætti að
vinna. Nú gat hann heimsótt
staði sem hann hafði bara séð á
knöppum viðskiptaferðum og
farið í ævintýraferðir um fram-
andi slóðir. Og hann fór víða.
Sumar þessara ferða voru
skipulagðar af þýskum ferða-
skrifstofum með margra ára
fyrirvara. Þannig var Helgi
Ingi, með allt á tæru, undirbjó
og framkvæmdi. Enda var það
svo að þegar heilsan sveik hann
og kom í veg fyrir erfið ferðalög
gat hann haldið því fram, með
sæmilegri sannfæringu, að það
væri eins gott að hann hefði
ekki veikst fyrr, en nú væri það í
lagi því hann hefði náð að heim-
sækja alla þá staði sem hann
langaði að sjá. Helgi Ingi fylgd-
ist jafnt með á Íslandi sem og í
Þýskalandi. Hann hélt sam-
bandi við sitt fólk ytra og fylgd-
ist með þýsku fréttunum dag-
lega. Það var gaman hvað hann
var til í að ræða málin við pönk-
arann mig og mikið var það
margt sem maður lærði af spek-
úlasjónum og samræðum um líf-
ið og tilveruna og heiminn og
hvernig allt er betra þegar fólk
gerir vel og höndlar ábyrgð. Ég
er þakklátur fyrir vináttuna. Ég
fer ekki í neinar grafgötur með
það að ég er betri maður fyrir
samfylgdina við þig Helgi Ingi
Sigurðsson. Góða ferð kæri vin-
ur.
Óttarr Ólafur Proppé.
Helgi Ingi
Sigurðsson
✝
ráð Guðrúnar
Jóhannesson
(Konni), þúsund-
þjalasmiður og vél-
virki, fæddist á
Hrísateig í Reykja-
vík 6. apríl 1948.
Hann lést á Sól-
vangi í Hafnarfirði
21. september
2022.
Foreldrar Konna
voru Guðrún
„Gógó“ Sveinsdóttir, húsfreyja
og móðir frá Reykjavík, f. 6.
nóvember 1928, d. 6. júlí 1991,
og Jóhannes Gunnar Jóhann-
esson, skipstjóri og útgerð-
armaður frá Gauksstöðum,
Garði, f. 7. ágúst 1926, d. 17.
október 2001.
Systkini Konna eru sam-
mæðra: Hafdís Sigrún, Steinþór
Örn, Bergþór Smári, Harald
Ragnar og Hjörtur Arnar. Sam-
feðra systkini hans eru: Jóhann-
es, Halldóra, Helga, Gunnar,
Jón, Petrína og Þröstur.
Konni kvæntist Arneyju Huld
Ólafíu Guðmundsdóttur, f. 16.
júní 1961, hinn 4. ágúst 1984.
Foreldrar hennar voru Ólafía
Sigurrós Einarsdóttir og Guð-
mundur Helgi Sigurðsson. Þau
hjónin bjuggu víða
um landið í sínum
hjúskap, aðallega á
suðvesturhorni
landsins. Síðustu 12
árin áttu þau heim-
ili í Garðabæ. Eiga
þau eina dóttur,
Sædísi Hrönn, f. 18.
apríl 1979. Maki
hennar er Hafliði
Þorkell, f. 4. maí
1976. Foreldrar
Hafliða eru Hafdís Jóhanna og
Rúnar Þorleifsson.
Konni ólst upp í Reykjavík að
mestu. Hann dvaldi oft sumar-
langt á Eiði við Gufunes með
móðurfjölskyldunni. Hann vann
við sjómennsku og vélartengd
viðgerðarstörf stærstan hluta
starfsævi sinnar. Hann var alltaf
að laga eitthvað, gera við eða
bæta hluti. Var hann þó flink-
astur allra með logsuðutæki og
hlaut fyrir það viðurkenningar.
Hann hafði unun af stang-
veiði og skotveiði. Allar bílteg-
undir þekkti hann og kunni vel
að gera við, enda mikill bíla-
áhugamaður.
Útför hans fer fram frá
Garðakirkju í Garðabæ í dag, 6.
október 2022, klukkan 13.
Til þín.
Takk fyrir ástina og ævin-
týrin. Takk fyrir kærleikann
og umhyggjuna. Takk fyrir
baráttuna og viljann. Takk
fyrir vináttuna og velvildina.
Takk fyrir erfiðleikana og
baslið. Takk fyrir hláturinn og
grátinn. Takk fyrir trúna og
þolinmæðina. Takk fyrir eirð-
arleysið og vanmáttinn. Takk
fyrir barátturnar og sigrana.
Takk fyrir þrautseigjuna og
seigluna
- allt fyrir okkur.
Þar til ég fer í mitt ferða-
lag.
Lofjú lofjútú lofjúþrí lofjú-
for …
Þín
Arney.
Elsku Konni okkar er dáinn.
Hann var mikill og góður vin-
ur okkar og frændi stelpnanna
minna. Margs er að minnast í
gegnum áratuga vináttu; sum-
arbústaðaferðir, hittingur fyr-
ir norðan og sunnan og á
Barðaströndinni. Já, Konni
var einstakur, veiðimaður,
brandarakarl, grúskari og alls
konar. Ég hitti hann síðast í
ágúst í góðu tómi, ég geymi þá
stund hjá mér, er þakklát fyrir
þann dag.
Elsku Konni, far þú í friði
og takk fyrir allt og allt. Þín
verður sárt saknað. Bið að
heilsa Trausta mínum og pass-
aðu útganginn, þú skilur.
Minningin lifir.
Elsku Arney, Sædís og Haf-
liði, okkar dýpstu samúðar-
kveðjur.
Kristjana Helgadóttir
(Didda) og fjölskylda.
Nú er hann Konni okkar all-
ur eftir mikil og oft á tíðum
erfið veikindi.
Við í Maístjörnunum áttum
því láni að fagna að kynnast
þeim hjónum, Arneyju og
Konna, fyrir 25 árum þegar
við vorum öll samtímis á Lúth-
erskri hjónahelgi sem þá var
haldin á Hótel Sögu.
Stofnaður var kærleikshóp-
ur sem við kölluðum Maís-
tjörnurnar og samanstóð af
sex hjónum sem síðan hafa
hist 6-10 sinnum á ári hverju.
Það hafa verið sannkallaðar
ánægjustundir þegar við hitt-
umst, hvort sem um var að
ræða „venjulegan“ fund eða
samverustundir í útilegu,
sumarbústað eða erlendis. Það
var alltaf bara eins og við
hefðum hist í gær. Arney og
Konni skipuðu veglegan sess í
hópnum okkar og gáfu mikið
af sér.
Konni var ætíð kátur og
glaður og var alltaf með til-
tækar sögur eða brandara sem
mikið var hlegið að.
Við fórum m.a. nokkrum
sinnum í sumarhús þeirra
Konna og Arneyjar á Brekku-
völlum sem var æskuheimili
Arneyjar og þau nutu þess að
gera upp. Þar kom sér vel
verklagni Konna og útsjónar-
semi þeirra beggja og með
sameiginlegu átaki tókst þeim
að gera húsið afar vistlegt og
heimilislegt. Áttum við yndis-
legar samverustundir saman á
þessum ótrúlega fallega stað á
Barðaströndinni.
Konni var afar verklaginn
og fannst fátt skemmtilegra en
að gera við hina ýmsu hluti,
s.s. vélar, hjól, sjónvörp og
önnur rafmagnstæki. Þá voru
örlæti og hjálpsemi mjög ríkir
eiginleikar í fari Konna.
Síðastliðin ár hefur Konni
átt við mikil veikindi að stríða
en hann vildi alltaf sem minnst
um veikindi sín tala og tókst á
við þau af miklu æðruleysi
með Arneyju sína sér við hlið.
Við eigum öll eftir að sakna
Konna mikið. Við munum
minnast hans sem góðs félaga
með mikinn húmor.
Hvíl í friði, kæri vinur,
Maístjörnurnar,
Fríða Björg og Guðmundur,
Sigríður og Skúli,
Ragnheiður og Valur,
Ólöf og Kristján,
Margrét og Oddur.
Jóhannes Konráð
Guðrúnar
Jóhannesson
Sálm. 86.11
biblian.is
Vísa mér veg þinn,
Drottinn, að ég
gangi í sannleika
þínum, gef mér
heilt hjarta, að ég
tigni nafn þitt.