Veiðimaðurinn - 01.04.2009, Qupperneq 16

I
Stjórn Stangaveiðifélags Reykjavíkur að loknum aðalfundi í nóvember 2008. Standandi frá vinstri eru þeir Þorsteinn Ólafs, Marinó
Marinósson og Bernhard A. Petersen. Sitjandi frá vinstri eru þeir Eiríkur St. Eiríksson, Gylfi Gautur Pétursson, Guðmundur Stefán
Maríasson formaður og Árni Friðleifsson. Ljósmynd: Golli.
Hugmyndir um stækkun athafnasvæðis
Hestamannafélagsins Fáks, sem leiða munu til
þess, ef af verður, að hesthúsahvetfið mun
teygja sig niður undir árhakkann ofan við
skeiðvöll Fáks, eru algerlegafráleitar. Bœði
munu þær stofna lífríki Elliðaánna, þ.á.m.
fiskistofnum ánna í mikla hættu, en einnig
eru þessar hugmyndir afar varhugaverðar útfrá
öryggissjónarmiði m.t.t.flóðahœttu í ánum.
Borgaryfirvöld hafa margsinnis lýst yfir þeim
ásetningi sínum að vernda svo sem kostur er
viðkvæmt lífríki Elliðaánna sem og að stuðla
að vexti og viðgangi laxastofns ánna sem því
miður hefur átt undir högg að sækja undanfarin
ár. Er þar skemmst að minnast nýrnaveiki sem
greinst hefur í klaklaxi undanfarin ár setn hefur
orðið þess valdandi að seiðum hefur ekki verið
sleppt í árnar til styrkingar laxastofninum.
Breyting á deiliskipulagi sem leiðir til þess að
áreiti við árnar verður aukið ennfrekar en orðið
er, en flestum þykir reyndar nóg um, er algerlega
á skjön við yflrlýst tnarktnið um verndum
EUiðaánna.
Aðalfundur Stangaveiðifélags Reykjavíkur
hvetur borgaryfirvöld eindregið til þess að falla
frá öllum hugmyndum umfrekari stafsemi og
rask á bökkum Elliðaánna sem og hug-
myndum um framkvæmdir sem mögulega geta
stefnt lífríki Elliðaánna í hœttu.Að eiga
gjöfula laxveiðiá í miðri borg er ekki bara tíl
þess að stæra sig af á tyUidögum. Slíkri eign
fylgir gríðarleg ábyrgð, ekki bara gagnvart
þeim sem njóta umhverfisins í samtíðinni,
heldur einnig gagnvart óbornum kynslóðum
um alla framtíð.
Stjórn Stangaveiðifélags Reykjavikur"
Fyrstur á mælendaskrá var Einar
Guðmundsson - öðru nafni Einar
prentari - og sagðist hann vilja spjalla
lítillega um Elliðaárnar. Hann sagði það
sína skoðun að tveggja laxa kvóti á stöng
í Elliðaánum væri fráleitur. Þá væri alveg
eins gott að hætta því að veiða í ánum.
Einar sagðist hafa orðið var við það þegar
hann gekk með ánum í sumar sem leið
að á sumum stöðum hefði verið haugur
af gæsaskít á árbakkanum og líkja mætti
ánni við sannkallaðan drullupoll vegna
þessa. Fiskurinn gæti ekki verið ætur.
Einar sagðist andmæla hugmyndum um
byggingu Slökkvistöðvar fyrir neðan
Stekkjarbakkann en hann teldi farfugla,
líkt og gæsir, vera mesta vandamálið.
Enginn vissi hvaða sníkjudýr þessir fuglar
gætu borið með sér erlendis frá til
landsins. Einar sagði brýna nauðsyn bera
til þess að fá ýlur til að fæla gæsirnar frá
Elliðaánum og hann sagðist hvetja
fundarmenn til að samþykkja að ýlum
verði komið upp við árnar í því skyni.
Hann sagði sömuleiðis að fjórir laxar á
stöng væri lágmarkskvóti og nær væri að
hafa kvótann sex eða jafnvel átta laxa á
stöngina. Enginn annar bað um orðið og
fundarstjóri bar því upp tillögu stjórnar.
Var tillagan samþykkt samhljóða.
Fundarstjóri bjó sig því næst til að gefa
formanni orðið áður en fundi væri slitið
en Einar Guðmundsson bað þá aftur um
orðið sem fundarstjóri varð við. Einar
sagðist hafa ýmislegt að athuga við það
hve veiðin í Stóru-Laxá hefði verið léleg
og þá ekki síst í byijun veiðitímabilsins.
Ain væri steindauð í júní og byijun júlí
þrátt fýrir að mikið hefði áunnist í
netaupptökumálum. Það hlyti að vera
hægt að auka klak í ánni og Einar sagðist
16
4 '09